günün ardından

Bahara ne kaldı?

2012-01-14T18:05:00.001+02:00

Bahara az kaldı. Kış hangi ara geçti? İnan bilmiyorum. Bu kış tam fakir kışı oldu.

Ekimde yağan kardan sonra buralara kar yağmadı. Bolca yağmur yağdı. Yer altı suları adam akıllı beslendi. Yoksa kuraklıktan halimiz haraptı. Hava soğuk olsa da çok soğuk olmaması güzel şey:)

Güneşi gören tavuklar toprak banyosunda, kendilerinden geçmişler.

Dün ilk kez arıları uçarken gördüm; çok zamandan beri!

Kovanlar posta posta uçup biraz rahatladılar. Şöyle ki bütün kovanlar aynı anda uçuşa geçmiyor. Bir kovan çıkıyor havalanıyor içeri giriyor ondan sonra başka bir kovan harekete geçiyor.

Kediler camda bekleye dursun;

Benim ufaklıklar hiç durmadan hareket ediyor.

Koca adam oldular:) Yere biraz kedi maması döktüm de o şekilde fotoğraflarını çektim.

Anneleri gelince sütaş vakti… yani süt vakti:) Yuppii.

Geçen yıl “dere ıslahı” adı altında ağaçlarımızı söküp atmışlardı hatırlarsanız. Bizde ağaçları nasıl değerlendirelim diye düşünüyoruz.Burada metreküpünü 150 liraya biçiyorlar.

Birazını biçtirdik. Gladiçya sert, karaağaç ondan sert! Bıçkıcılar özellikle karaağacı biçmek istemiyorlar. Sanırım testerelerini körlüyor:) Ağaçlar kuru ama neme lazım küflenebilir diye dizerken aralarına çıta koyduk.

Tahtaların bir kısmıyla araba garajının arka tarafını kapladık.

Bu gördüğünüz gladiçya. Rengi ve dokusu çok güzel. Ağaçların damar damar hali tahtaya ayrı bir güzellik katıyor.

Hafif olsun diye kapısını yine biçtirdiğimiz kavaklardan yaptık. Kavak daha hafif , yumuşak, çivi rahatça giriyor ama bir o kadarda dayanıksız.

Dur bakalım ilerleyen günlerde kovanlık söğüt biçtirebilirim. Tabii önce tarlaya girilebilir hale gelmesi lazım. Çünkü ağaçlar dereboyunda.

Malum kış olunca her tarafa yağmur kar sürüyor. Traktörün garajının kapısı yoktu. Oraya bir sürme kapı yaptık.

30*30 kutu profil ve ondülin kullandık.Bizim için kapının hafif olması önemli; çok kalın ve ağır olması değil. Sonuçta kapı dostaymış düşmana değil! Yere 30mm köşebendi ray olarak betonladık.

Ondülinleri profile akıllı vidalarla monte ettik. Akıllı vidayı ben iki yıl öncesine kadar bilmiyordum. Abim göstermiştir. Akıllı vida ucunda kendi delici sistemini taşıyan ve sizi ayrıca matkapla delme derdinden kurtaran bir vida. Sanayiden tane hesabı alabiliyoruz:)

Burada bizdeki birkaç boy akıllı vida. Soldan ikinci mercimek başlı, diğerleri havşa başlı.

Traktörün kapısını başarılı bir şekilde tamamlayınca arabanın garajı içinde aynı şekilde bir kapı daha yaptık. Ama onun rayını betonladıktan sonra baktık ki beton dondan patlamış! Demek ki bu günler beton yapmak için pek müsait değil!!!

Kar olmasa da kardelenler çiçek açtı.

Baklalar yeni çıkıyor.

Otlar çok güzel büyüdü. Ne yazık ki yiyecek kuzumuz yok!

Isırganlar kendi kendine çıkmış yakında yenecek hale gelirler.

Isırganın makbul olanı bahar ısırganıymış!

Bu yıl küçük kuşlar için bir çuval ayçiçek ayırdım. Kuşları her kış düzenli besliyorum. Evde çok sayıda kedi olunca yemi yere koyamazsınız.

Çok önceleri bu teneke kutuyu yapmıştım. İçine ayçiçek koyup asma çardağına asıyorum. Kuşlar buradan tek tek ayçiçeklerini taşıyorlar.

Şöyle diyeyim ki yıllar önce sayıları 5-6 taneyken şu an 20 civarı “Baştankara”mız var.

Bunlar mavibaştankara. Küçükler ve renkleri mavimsi.

Bunun ismini bilmiyorum ispinoz olabilir mi?

Soldaki büyükbaştankara sağdaki mavibaştankara.

Heyecanlanınca saçlarını dikiyor. Yemleri bitince eğer bahçedeysem beni buluyorlar;etrafımda uçmaya başlıyorlar. Anlıyorum gidip yem koyuyorum. Yakında yavru zamanı gelince bir tanesi kalmaz herkes kendi yoluna gider.

Kış sert geçmediği için dalında kalmış inci çalısı meyveleri. Normalde kuşlar gelip bunları tek tek yerdi. Çünkü içlerinde tohum var.

Bu da kırmızı inci çalısı. Bunun da küçük küçük meyveleri var.

Bu dikeni de tarlada buldum ve eve getirdim. Boyu benim kadar, belki daha uzun.

Çok güzel bir diken ilk kez görüyorum.

Kuraklık Kapıda

2011-12-14T23:14:00.001+02:00

Bir yerlerden başlamak gerek.
Bu kış havalar bir acayip gidiyor. Buğdayları ektiğimizden beri üzerine bir damla yağmur düşmedi desek yalan olmaz. Kuraklık kapıda!
Oysaki kış erken gelecek gibi gözükmüştü. Tarih 17 ekim 2011!

Sabahtan kar yağışı ve buzlanmayla uyandık.

Ben şimdiye kadar ekim ayında kar yağdığını bilmem. Duysam da inanmam.

Evet, ağaçlar henüz bir tek yaprak dökmemişken harika bir kar yağdı.Lapa lapa! Yapraklı ağaçlar bütün karı üstünde tuttu.

Pek çok ağacın dalları çatır çatır kırıldı. Genç fidanlar yerlere kapaklandı. Sopayla ağaçların dallarına vurup karları düşürmeye çalıştıysam da fayda etmedi.
Demek ki Allahın bir bildiği var. Sonbaharda ilkin ağaçlar yapraklarını döker ondan sonra kar yağar.
O tarihte henüz buğdaylar bile ekilmemişti. O gün bugündür de gözümüz gökyüzünde yağış bekler haldeyiz. Aralık ayının ortası geldi ve kış günü kuraklık yaşıyoruz. Buğdayların boyları minicik ve yağmur bekliyorlar.

Kestane ağacım ikinciye püskül çıkarmıştı bir tarafta kestane diğer tarafta püskül.

Bu yılda kestanelerin içi boş, tutmamış. Neden olduğunu anlamadım gitti.
Eğer tutmuş olsaydı iki kestaneyi sobada pişirip yiyecektim:)Nasip belki seneye.

Ağaç dalları kovanın üstüne kırılmış.

Erik ağaçları ciddi ciddi çiçek açmaya başlamıştı ki; kar onlara iyi bir sekte vurdu da uykuya girdiler.

.............................

.............................

Bayramın ikinci günü acil servisteydik.Annemin bütün gece dizi ağrımış bizi uyandırmamış sabahı zor etmiş. Sabah baktık kan ter içinde hemen hastaneye. Annemin menüsküsü yırtılmış. Ağrı kesici iğneler yapılınca ızdırabı kesildi. Neyse işte o günden beri durumu idare ediyoruz.
Çekirdek aileler anne baba ve çocuklardan oluşur. Çekirdek ailelerde her bireyin kendi sorumlulukları vardır. Hiçbir bireyin yeri doldurulamaz. Babam hastalandığında onun görevlerini biz üstlenmeye çalıştık. Çalıştık diyorum çünkü hala üstesinden gelemiyoruz.
Annem ayakta dolaşamaz hale gelince onun görevlerini üstlenmeye çalışmak daha da zor. Annelerin yeri bir başka Allah başımızdan eksik etmesin. Çok şükür şimdilerde evin içinde az biraz dolaşmaya başladı ya; elhamdülillah.

Bloglara bakıyorum imreniyorum ne güzel arılarla ilgilenebiliyorlar. Benimde yapmak istediğim şeyler var ama hiçbirşeye yetişemez haldeyim. Arılarla çoktandır ilgilenmedim.En son ne zaman açtım hatırlamıyorum. Günler zaten bir avuç!

Geçen gün(iki gün önce) oğullardan birini açtım. Bu çok minik bir oğuldu.

Şimdi de nüfusu çok az. Aslında onu küçük bir kutuya almalı. Ama kutuda yok çerçevede. Neyse.Yan çerçevelerinde bal var ama oraya ulaşacak arı yok.

Bende dedim bari bal vereyim. Belki bahara çıkar.

Çerçevelerdeki ballar hep kristalize olmuş.

Zaman zaman marketten kuru pasta alırım. Kutularını atıyordum. Şimdi alıcı gözle baktım da İçine dünya kadar bal alır bu kutu.

Üstelik ince ve yayvan. Kovanların üstüne koymak için iyi olur.

Kovana bununla verdim balı. İyi olur inşallah.

Şu aralar diğer arıları açmayı da beslemeyi de düşünmem herhalde. Sonra bahar geldi falan zannederlerde neme lazım!

Evde odaların perdelerini genelde kapalı tutuyorum. Komik gelebilir ama bizim bahçede çokça kuş var ve eğer tülleri çekmezsek kuşlar içeriyi boş sanıp cama vuruyorlar.
İşte bu kuşu da pencere önünde yerde buldum ne yazık ki tülü çekmemişler. Cama çarpan kuş iç kanamadan ölmüş. Bu bir karatavuk. Gariban!
Ah şu insanoğlu! Varlığı bile, evi bile, evinin camı bile doğa için tehlike.

Öldüğünden emin olduktan sonra; ki bir gün beklettim belki canlanır diye; sonunda onu yavru kediye verdim.

Nasılda yiyor.Adamın ruhunda var.

Kuşlar saçaklara girmeye çalışıyor ama giremiyor.Kuşlar için seri yuva yaptım.

İçine saman sonra arkasını da kapattım. Ambarın duvarına astım.

Tarih 24 kasım. Sabah tavuklara buğday almak için ambara gittim. Kapıyı aralık bırakmıştım kediler ambarı yoklasın diye.
Kapıyı açtığım gibi bir inildeme sesi. Bir bakayım bir köpek ambara yavrulamış. Betonun üstünde titreyip duruyor. Bir taraftan annesi inliyor bir taraftan yavrular. İiii,iiii! Havada nasıl soğuk. Hemen biraz sap saman buldum yavruları üstüne çektim. Annede hemen samanın üstüne geldi.
Köpeği tanımıyorum ha! Komşunun köpeği olsa gerek.Ufak bir köpek. Aslında yavruları ellemek pek akıl karı değildi. Ya köpek beni ısırsaydı. Sonuçta hayvan yeni doğum yapmış yavrularını kıskanabilir. Neyse işte o an öyle uygun görmüşüm Allahta beni korumuş.

Asıl ben ondan sonra düşünmeye başladım. Annem köpekleri hiç sevmez.
Şöyle ki köpeklere zarar vermez yada kötülüklerini istemez ama köpeklerden hoşlanmaz. Eğer ki bu köpeğin ambara girip çıktığını görürse; birde yavruladığını duyarsa tansiyonu iyiden fırlar bacağı da zaten hasta.

Ne yapayım ne edeyim.Atsam atamam satsam satamam yavruları:)
Hemen gizliden bir plan yaptım, kulübe çaktım köpeğe. Bahçenin uzak bir noktasına; annemin pencereden bakınca göremeyeceği bir yere koydum kulübeyi.
Planım şu; anne köpek yavruların başından kalkınca hemen onları yeni yerlerine taşıyacağım.
Bekliyorum bekliyorum köpek, yavruların başından ayrılmıyor. Üçüncü günün akşamı baktım yemek aramaya gitti. Hemen yavruları kaptığım gibi yeni yerlerine getirdim. Allahım yavrular nasıl küçük böyle minik birer et parçası gibi. Ben kedi yavrularına alışkınımda yeni doğmuş köpek yavrusu ilk kez görüyorum. Sonra anneleri geldi; ambarda deli gibi arıyor yavrularını. Neyse zor zahmet yavruların olduğu yere getirttim anneyi. Hemen girdi kulübeye emzirmeye başladı. Çok şükür o gün bugündür bir sorun yok.
Annem köpeğin bahçede dolaştığını görüyor ama durumu henüz anlamadı :)
“Bu köpek neden bizim bahçede dolaşıyor?” diyor. “Ne bileyim anne. Gelip geçiyordur herhalde!”:)
Anneme yalan söylemiş sayılmam değil mi? Sonuçta yalan olsa da pembe yalan:)

Bu resimler yavrular 3 günlükken. Kafalarını tutamıyorlardı.

Bu resimler 14 günlükken. Kafalarını tutabiliyor ve gözleri açılmış.

Yeni bir proje!
Solucan gübresi. Son günlerde solucan gübresi üzerine çok şey öğrendik. Ticari olarak solucan gübresi satıldığına inanabiliyor musunuz? Duyduğumuz kadarıyla gübrenin kilosu 2 lira! Toprak için çok değerli organik bir gübre. Biz de hiç olmadı kendi ihtiyacımız için üretebilir miyiz acaba dedik?
Ancak gübre üretiminde kullanılan solucanlar farklı. Kırmızı Kaliforniya solucanı. Bu solucanlar çok oburlar ve çok gübre üretiyorlar. Yani metabolizmaları çok hızlı. Gübre işi yapacaksanız bu solucanlardan edinmeniz şart.
Hatta ilk başlayanlar yurt dışından getirmişler bu solucanları. Kaçak sokmaya çalışmışlar yakalanınca parasını veripte sokmuşlar ülkeye!
İnternette gübre ve solucan satışı yapıyorlar. Teklif istedik solucanları kaça satıyorsunuz diye. Cevap gelmedi. Demek çok yoğunlar ki cevap bile yazmıyorlar..
Bizde yurtdışı kaynakları okuduk. Neden yabancı kaynaklarda daha doyurucu daha açık bilgi var. Neden bizim ülkemizde çoğu kimse bildiği şeyi başkasıyla paylaşmıyor?Bir tek bilen o olsun diye mi?
Neyse işte; kırmızı Kaliforniya solucanı bulamayınca bizde kendi pembe solucanlarımızla bu işi yapmaya karar verdik. Bu yaklaşımla kendi solucanlarımız çok yemeye alışırsa yeni nesiller çok yiyen ve çok gübre yapan solucan haline dönüşebilir. Okuduğumuz bilgilere göre bizde kendi kafamızda bir tasarım yapmaya karar verdik.

Tahta bir kasa yapıldı. Altına hava alması için delik.

Sonra solucanların sıcak kalması için izolasyon(strafor) ona da delik açıyoruz.

Solucanların deliklerden gitmemeleri için sinek teli son olarak nemin gitmemesi için naylon.( bu katların hepsinde delik var. Hava solucanlar için çok önemli; sürekli temiz hava dolaşmalı kasada)

Yatak olarak oluklu karton kırpıyoruz. Ve kartonu ıslıyoruz. Solucanlar uyumak istedikleri zaman bu karton kırpıklarının arasına girecek. Karton kırpıkları ona yaşam boşluğu verecek. Şimdi iş solucan bulmaya geldi. Tarlada arasan solucan bulamazsın.
6 yıldan beri ellemediğimiz bir balya yığını vardı.( Saman balyası)
Balyaları kaldırmaya başladık. Toprağa değen son katman resmen solucanlık olmuş.

Karton üstüne ilk olarak bu saman ve solucan gübresi karışımından koyduk sonrasında başladık solucan avına!

İki gün içinde 200 tane solucan yakaladık ve solucan kasasının içine attık. (Normalde metrekareye 2,5 kilo ile 5 kilo arası solucan konulabiliyor düşünebiliyor musunuz:)
Üstüne yine biraz saman ve kompost koyduk. Yada sebze çöpü diyelim. Ve biraz ıslattık. Yorgan olarak ta bir karış saman koyduk.
Şimdi havaların ısınıp solucanlarımızın yemeğe başlamasını bekliyoruz. Çünkü soğuk havada onlarda mesai yapmıyor.

Datura,Kompost,Odungazı Sobası

2011-10-15T21:44:00.001+03:00

Çok zaman olmuş… yazmayı unutacağım neredeyse.
Yasaklıydım yazamadım.
Ne yasağı mı? İnternet yasağı!

Yazın bütün yeğenler bizde olur. Evde 3-4 bilgisayar aynı anda çalışıyor. Çocuklar bana geliyorlar “demet teyze internete girebilir miyiz?” Tamam girin ama her biriniz bir saat daha fazla değil ona göre! Çocuklardan kurtulmanın kolay yolu onlara internet vermek. Ses seda bir anda kesiliyor evde. Kişi başı bir saat sınırını çoktan aştıklarını biliyorum. Kimi zaman geceleri bile internete girip oyun oynuyorlar, farkındayım!Ama beni atlattıklarını sanıyorlar ya ; bende çaktırmıyorum.
Bizim internet sınırsız değil ama bize yetiyor!
Ay sonunda abim fark etmiş, sınırın bayaca aşıldığını:)Topladı bütün çocukları, tabii beni de!
“Bütün gün internete mi giriyorsunuz siz? İşin dozunu iyice kaçırmışsınız. Neden ders çalışmıyorsunuz? Olmadı çıkın bahçede iş yapın, ağaçları sulayın,tavukları besleyin. Bundan sonra size internet yasak.
Ha unutmadan… internet şifresini çocuklara sen verdiğin için sana da internet yasak demet hanım!”

Merhametten maraz doğar! En sonunda işin bana döneceği belliydi. Çocukların suratını bir görmeliydiniz. Hepsinin yüzü düştü:) Bende onlar yüzünden yasaklandım ya; baya bir tırstılar!

Benim yasağım göstermelik olsa da; çocuklar beni internette görürse işin ciddiyeti kalmazdı. O yüzden bende bilgisayara elimi sürmedim. Sonrasında çocukların hepsi evine döndü ama ben bilgisayara dönemedim.
İnternet gerçekten bağımlılık yapıyor insanda; ama uzun süre kullanmazsanız internetsiz yaşamaya da bal gibi alışıyorsunuz!

Dışarıda yağmur yağıyor.Günlerdir sık sık yağıyor zaten. Sobayı yakalı çok oldu hava soğuk. Geçen gün hastaneye gitmiştim, babamın ilaç raporlarını yenilemek için 3 saat sıra bekledim. Mikrobu orada almış olmalıyım ki; perşembe gecesi hastalandım. Ateşim 39,5! Boğaz ağrısı, baş ağrısı. Ölüyorum. Bademcikleri aldırdım ama neden hala boğazım şişiyor anlamadım.

Neyse işte; yılın ilk hastalık tokatını yedikten sonra antibiyotik tedavisiyle az biraz gözümüzü açtık. Bende yazıyorum şimdi, evde hapis kaldım ya. Elimizde neler var bir bakalım…

Datura nihayet açtı.Bizim buralarda ayçiçek tarlalarında sıkça olan yaban bitkisinin kardeşi!

Daha büyük çiçeklisi yada evcil hali diyelim.

Kocaman bir çiçek! Geceden açıyor öğlene ölüyor.

İçinde çokça poleni var.

Güveler aman diyim! Süzdüğüm peteklerde mesai yapmışlar. Haydi onları 5’er 5’er dondurdum buzdolabında . Ne yapalım kasa tipi dondurucumuz yok ki!

Kenara eski petekleri ayırmıştım eritilecek. Onlarda da çoğalmışlar kaşla göz arası.
Sen sen ol eriteceğin peteği anında erit. Sonrayı niye bekliyorsun. İşimiz gücümüz güve üretmek zaten.

Bir aliminyum tencerem var. Onda eritiyorum. Küçük tüpte. Tencereye biraz su koyuyorum ki mum tutuşmasın! Hani yanar mı yanar?

Çok temiz çalışıyorum gördüğünüz gibi her taraf bal mumu oluyor. Mum eriyince süzgüden geçirip; su konmuş yoğurt kovasına döküyorum.
Sonrasında size mumu kalıptan çıkarmak kalıyor.
Akılda tutulması gereken bir başka şey; mum soğumadan kalıptan çıkarmaya çalışmamak!
Siz zaten çalışmıyorsunuz da benim canım tez! Bir gün aaa soğumuş dedim böyle kovayı bir tepetaklak ettim. Kalıbın içi henüz suluymuş. Sen kızgın mumlar ellerime akmasın mı. Yakında su vardı hemen ellerimi içine soktum. Ama ellerim bayaca haşlandı. Sonrasında mumlar ellerime nasıl yapışmış; zor temizledim canım yana yana.
Sonuçta erimiş mumun oldukça sıcak ve tehlikeli olduğunu unutmuyoruz!

İçi sıcakken akmış mum.

İçi böyle oyuk kalmış.

Arı kuşları sıkça ziyaret ettiler sağolsunlar yalnız bırakmıyorlar bizi.Penceremin önüne konuyorlar.

Ama dikkat ettimde saçaklarda çokça eşek arısı var. Her defasında kıt kıt eşek arılarını yakaladıklarını bizzat gözümle gördüm.

Sadece bal arısı yemiyorlar yani yusufçuk falan Allah ne verdiyse...

Bu nedir mutfak çöpü!

Abim mavi bidonlardan almış sanayiden. Kompost yapacakmış. Böylece mutfak çöpü iyi bir gübre olarak bize geri dönecek:)

Bidona güzel bir kapak yapmış. Çöpü buradan içine atıyoruz.

Bidonu şöyle bir döndürüyoruz kendi etrafında. O iş içinde benim bal taşıma arabasında kullandığı tekerlekleri koymuş bidonun altına! Böylece bidon tekerleklerin üzerinde zahmetsizce dönüyor. Kompostun arada karıştırılması lazım yoksa eski çöpler yeni çöpler birbirine karışmıyor.Ayrıca çöpün kompost olması için; içinde çok fazla su olmamalıymış. O yüzden bidonun dibini delmiş. Fazla suyu aksın diye. Akan suyun toplanması içinde saçtan bir tabla kıvırmış bidonun altına:)

Dur bakalım çöp atmaya devam ediyoruz. Kompost tamama erince neler olmuş göreceğiz.

Bir projeden başka birine geçelim. Evet bu da odun gazı sobası. İçinde bir konserve tenekesi üstünde saçtan bir gömlek . İçinde delikler var. Altında da hava alması için delikler var. İçine şöyle ne diyim bir avuç kadar odun kırpıklıyorsunuz yada dal! İşte konserve kutusu ne kadar odun alırsa.

Sobayı bir kere tutuşturuyor bir daha üzerine bir şey atmıyorsunuz. Çaydanlık 1-1,5 litre kadar su dolu. Ve bu suyu bu kadarcık odun kaynatmaya yetiyor. Ateşin nasıl bu kadar uzun süre devam ettiğine çok şaşırdım yanıyor da yanıyor. Sanki tüpgaz yanıyor. Ciddi söylüyorum çok verimli. Tabii çaydanlık kapkara oldu dumandan, yalazı kuvvetli ,sapı yanmasın diye bir teneke dayamak durumunda kaldık.

Adı üstünde odun gazı sobası. Yani odunun yanarken çıkardığı verimli gazı bir kere daha yakmayı hedefleyen bir sistemmiş. İnternette pek çok uygulaması varmış.

Abimden aldığım son duyumlara göre bizim soba biraz daha değişim geçirmiş şimdi çok daha verimli yanıyormuş. Ben görmedim. Fotoğraflarını çekince onu da yayınlarım.

Bu yıl sebze bahçemin en güzel yeri acı biberlerin olduğu yerdi. Yada biberiye diyelim.Zeytin biberler, kırmızı biberler tam bir çiçek bahçesi gibiydi.

Bütün bu biberlerin tohumu bana hediye geldi. Sadece birer tutamdı tohumlar. Zaten bir çiçeği bir bitkiyi edinmek nedir bir tohum yeter.

Şimdi bende kendi tohumlarımı edindim. Hepsini ayrı ayrı etiketlemeye çalıştım. Tohumları ellerimle ayıkladım ne bileyim o an için ellerim yanmadı. Sonrasında 2 gün boyunca ellerim özellikle parmak uçlarım nasıl zonkladı anlatamam. 2. günün sonunda elimi ağzıma sürüyorum dilim yanıyor. Nasıl acıysa düşünün yani! Biberlerin bir kısmı tarhananın içine gitti.

Bir kısmı turşu oldu. Acıları çok acı ama seyretmesi güzel.

Yine bu patlıcanlarda yeni. Boyları 40- 50 cm. buldu. Böyle ince uzun bir patlıcan hiç görmedim. Yalnız patlıcanlar biraz acıydı hani. Gerçi acı patlıcanı kırağı çalmaz derler ama:)

Kertenkeleler bu yıl oldukça çoğaldı. Özellikle ambarda çokça var.Seslerinden tanıyorum. Böyle kuş gibi ötüyorlar “çiçiçiçi” diye. Böcekleri yemeleri bir harika. Hayır kovanların yakınında hiç görmedim ve evet kertenkeleleri çok seviyorum. Yalnız hayvanın gözüne flaşı fena patlatmışım kör olmamıştır inşallah!

Sonbaharda dökülen yapraklar ne kadar güzel duruyor değil mi?

Yaprak mı? Biraz daha dikkatli bakın, alıcı gözle.

Ömrünüzce böyle bir şey gördünüz mü? Ben görmedim. Ya da görmemiştim. İki kelebek var burada.Kelebek yada güve kelebeği. Ama kamuflajları o kadar harika , o kadar güzel ki. Yaprağın sapı bile var:) Sap tarafı kelebeklerin baş kısmı!

Doğa bana hergün süpriz yapıyor ya! Pes doğrusu:)

Onun arabası var...güzel mi güzel!

2011-08-21T11:50:00.001+03:00

Balları süzeli iki hafta olmuş, bugün itibarı ile!
Midem o kadar rahatsız ki canım hiçbir şey yapmak istemiyor. Şöyle yemek borumdan ağzıma kadar zehir gibi bir tat var. Sanki ağzımda novalgin eritmişim de onun zehiri ağzıma akmış.
Böyle bir şey yaşamamış olan anlamazda; midesi rahatsız olanlar bilir!

Normalde düzeltemediğim her şeyi kafama takan ve üzülen bir insanım. Şu günlerde de oldukça stres altındayım. Üstüne ramazan da eklenince ver elini mide rahatsızlığı.
İnşallah hayırlısıyla bayrama erersek; şu tatsız durumdan kurtulacağımı düşünüyorum, en azından bir yudum süt içerim mideme iyi gelir.

Neyse… balları nasıl süzeceğim falan derken, abime dedim "bana en azından yarın yardım et;ballı petekleri taşımak için!Yoksa oruçlu oruçlu ben ölürüm ona göre!" Ayrıca uyardım da “Bak! Petekli balları yemeyi seviyorsun ama kovandan nasıl çıkıyor hiç düşünmüyorsun?”
“Tamam” dedi.
Sabah baktım saat 7! Başıma gelmiş “Hadiii uyan! Bugün balları süzeceksin ya; akşam öyle dedin.”
“Git başımdan! Kendimi iyi hissetmiyorum. Kalkmıycam!
“Bak arabanı yaptım hazırladım.”
"Ne arabası be?"
“Kalkınca görürsün”

Zaten uykumu bozdun, ben şimdi nasıl uyuyum. Midemde çok fena Allahım!
Bir saat yuvarlanmadan sonra kalktım. Bahçeye çıktım; ta tammmm!

İşte araba! :) Siz ne sanmıştınız?

Hangi ara aklına gelmişte yapmış. Benim kovanlardan birini mobil hale getirmiş.

Bu tekerlekleri geçen yıl bir iş için almıştı.

İkisi sarhoş tekerlek, ikisi sabit. Üstelik tekerleklerin freni de var. Hani kovan başını alıp gitmesin diye:)

“Bugünlük böyle kullan” dedi. “Ben sana düzgün bir araba yapacağım. Daha önceden söyleseydin çoktan yapardım.”
Ben yıllardır kendi kendime söylüyorum da kimsenin haberi olmamış! Tabii, demet sessiz sessiz kendi işini yapar, kimseyi rahatsız etmez.
Demek ki öğrenmen için senden yardım istemem gerekiyormuş:)

“Petekleri taşımak için bana ihtiyacın kalmadığına göre ben gidiyorum.”
Git! Ben diğer işleri hallediyorum biliyorsun.

Arabam kendi kendine gitmiyor, böyle arkasından itmek gerekiyor. Ama şunu söyliyim ki şimdiye kadar yaşadığım en rahat bal hasatıydı. Arıların nüfusu bayaca azalmış süpürmesi kolay oldu. Arılar hırçın değildi. Hiç sokulmadım. Gerçi ben tedbiri elden bırakmam. Ayağımda iki kat pantolon, üstümde maske, elimde baby eldivenim hazır haldeydim.
Petekleri süpürüp mobil kovana koyuyorum, üstünde ıslak bez hazır bulunuyor, kovanı örtüyorum. 9-10 çerçeve olunca, hemen süzülecek yere taşıyorum.
Böyle araba nasıl diyim uçarak gidiyor tıngır tıngır, takur tukur:) Ama taşıması çok hızlı ve kolay oluyor be! Allah, tekerleği bulandan razı olsun:)

İçeride boş katlara petekleri indirip tekrar kovan başına dönüyorum. Sadece ballıkları elledim.Kovan başı yaklaşık 5 tam sırlı petek aldım. 2-3 arası henüz sırlanmamış petek var onları daha sonra süzerim diye bıraktım.Petekleri taşımayı bitirince. Paydos ettim.Eldiveni çıkardım elimden çeşme gibi su akıyor. Şu baby eldivenlerin en kötü özelliği buharı geçirmemesi!
Üstüm başım zaten şırk su olmuşum. Akşamı zor ettim:)

Ertesi gün balları süzmeye koyuldum. Tabii gece ayazı yiyen ballar mıh gibi peteklere yapışmış. Aslında balın, kovandan alındığı gibi sıcak sıcak süzülmesi gerektiğini biliyorum! Ama .. imkanlar el vermedi.

Neyse petekleri biraz daha çokça çevirerek balın çoğunu aldım. Çokça dediysem hızlı anlamda değil daha uzun süre anlamında. Yoksa hızlı çevirmeye kalktın mı ya petekleri kırarsın yada böyle peteğe ızgara gibi iz çıkar:) O hatayı ilk bal süzdüğümde yaptım ki bir daha yapmadım.
Balların geri kalanı çerçevede kaldı, arılara yalatacağım için önemsemedim; yani kayıp olarak görmedim.
En zor kısmı ise soğuk balı süzgüden geçirmekti!

Bunlar yarım ballık çerçeveleri!

Hepsi abimindir!

Makinede süzülmek istenirse yarım çerçevelerde çok güzel süzülebiliyor. Ben daha önceden denedim!

Süzdüğüm petekler hep böyleydi.

Ama dediğim gibi kovanlarda 5-6 tane böyle tam sırlı ; birkaç tanesi sırlanmamış çerçeve vardı. Kovanların bal ortalaması aynı! Tabii iki ballıklı olandan daha fazla petek aldım!

Eski resimlerde bir sahne vardı. Tarak peteğe ters durmuş.

Demet hanım tarağı nasıl kullanacağını bilmiyor demişlerdi:)
Ben tarağı saçımda kullanıyorum petekte nasıl kullanılır ne bileyim?
Şaka bir yana; işte.. aşağıdan yukarı kullanıyorum tarağı, ilk gün neyse bugünde o!!!

Ballıklarda kesinlikle yavrulu çerçeve yoktu Allahtan! Bir iki tane böyle çerçeve vardı. Yavrular yeni boşalmış yerine bal konmuş ama sırlanmamış. Elim değmişken bunlarıda aldım!

Evet, ertesi gün yine arabamı kullanarak süzülen petekleri taşıdım ve kovanlara geri verdim.

Bulaşık kapları da yıkamadım. Yazık! Dedim, hayvan kursasına girsin.Arılardan şöyle 50 metre öteye kapları koydum arılar yalasın diye. (Yalnız kapları tepetaklak koyacaksın yoksa içine çekirgeydi böcekti bir sürü hayvan düşüyor ve ballara yapışıp ölüyorlar)

Bal arısı değil de eşek arıları ve ağaç karıncaları yaladı balları. Ama kapları nasıl temizlemişler pırıl pırıl. Hani; bal dök yala:)

Toplam bal süzme sürecim 3 günü aldı.
O gün bugün kovanlara bakmadım, içimden gelmiyor. Bayrama az kaldı; bakacağım inşallah.

Bunlar nerden çıktı? ee bunlar benim fırçalar. Geçen yıl fırça domuz kılı falan olabilir mi diye tereddüt etmiştim. Bu yıl iki fırçam birden oldu.

Biri tahta ve kalın. Uzaktan geldi. Diğerini ben buldum aldım. Plastik ince!

Biri ballanınca diğerini kullandım. İnce olan arılara daha az zarar veriyor ama pek iyi süpürmüyor. Diğeri daha sert ama arıyı iyi süpürüyor.

Bal tutan parmağını yalar derler ya; vallahi ben yalamadım. Allah şahittir; henüz balımdan bir damla tatma fırsatım olmadı. Gündüz, akşam olsunda balımdan bir kaşık alayım diyorum iftardan sonra unutuyorum. Benim gibi boğazsızın yapacağı ancak bu kadar olur! :)

Ama ablamlara verdim onlar yemişler! Çok güzel olduğunu söylediler..

Kurumaya yüz tutmuş çiçek bahçem!

Üzümler oldu. Gündüz baktıkça ağzım sulanıyor. Hoş! Ben yemeyi değil seyretmeyi severim:)

Geçen günler bir kargo; Zonguldak'tan ; Selahattin bey göndermiş. Çok şaşırdım doğrusu!
İçinde bal mumundan yapılma mumlar, kremler ve yeni üretim "propolisli sakız"larından koymuş.

İftara gelenlere sakızlardan ikram ediyorum. Hepsinin hem fikir olduğu tadının çok güzel olduğu yönünde. İçinde kestane balı olduğunu söylüyorum da propolisin ne olduğunu anlatmakta biraz zorluk çekiyorum. Yada ben anlatıyorum da onlar anlamıyor:)
Markette mi satılıyor eczanede mi? diyorlar. Bu aslında basit bir sakız değil ondan eczanede satılır herhalde diyorum.
Fiyatı konusunda bir fikrim yoktu internetten baktım. Propolisli sakızın kutusu 10 lira.

Sakız olarak bakarsanız zaten olmaz! Gıda takviyesi olarak bakarsanız olabilir ama yinede bu fiyata bana pahalı geldi. Üzerinde günde 1-2 tane çiğnenmeli yazıyor; o halde ayda 20 ile 40 lira arası sakız çiğnemeli!!!

Ben supradyn alıyorum vitamin hapı. 11 lira fiyatı. İçinde 30 tane var yani bir aylık!
Bu sakızın gerçek maliyeti nedir bilmiyorum o yüzden haddimi aşmayayım. Ama satış fiyatı aşağıya çekilebilirse daha çok kişi faydalanabilir diye düşünüyorum.

Tekrardan sakızın tadına dönecek olursak; tadı güzel, hele balın ağıza akışı çok çok hoş!
Balın tadı bitince baskın ve gittikçe artan bir mentol tadı ağızda kalıyor!
Balın güzelim tadına alışan ağız, mentolle baş başa kalınca ağızda acımsı bir tat oluşuyor. Ben mentolü pek sevmem; keşke balın tadı hiç bitmese:)

Tadanların hepsi sakızı çok beğendi!
Ama asıl amaç; bunun bir sakız değilde ağız sağlığı için bir destek olduğunu anlatmak ve fiyatının sakızdan pahalı olmasını açıklamak!!!
Bu sakızı bana da patlatma imkanı verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Elinize sağlık, umarım istediğiniz satış grafiğini yakalarsınız.

Birde unutmadan; propolisli sakızda antioksidan madde kullanmak şart mı(e321)?
Antioksidan ve koruyuculara karşı pek sempati beslemiyoruz, kanserojen olabileceklerinden tutunda pek çok zararları sayılıyor! Bir cipste olabilir, hazır çorbada olabilir! Ama içinde bal ve propolis gibi çok değerli besinleri barındıran bir üründe olmasa daha iyi olur!

Gün ola..

2011-08-02T10:09:00.007+03:00

Selamun aleyküm.
Herkese hayırlı ramazanlar diliyoruz. Ramazanın gelmesi iyi oldu böylelikle yazmaya fırsat bulabiliriz.
Ancak; başka şey yapmaya fırsat bulabilir miyiz?
Geçen gün çarşıya gittiğimizde arabanın derecesi 42 gösteriyordu. Hava çok çok sıcak.
Ayçiçekleri açtı ve sıcaktan hızlıca geçti gitti. Çiçeklerim yanıkladı; suluyorum fayda etmiyor. Balları sağacağım ama sıcaktan cesaret edemiyorum. Şimdi araya ramazanda girdi.

Bayramda hasat etsem çok geç olacak. Neden dersen: sanıyorum birkaç gündür yavruya başladılar, Suluklardan su alan arı sayısı hayli fazlalaştı.
Balı yavruya yedirmesi bir şey değil, balı almadan varroa mücadelesine başlayamıyoruz ya ben o açıdan sıkıntılıyım.
Sıcaklar çarşambadan sonra biraz serinleyecekmiş. Ya şöyle sabah 5 te kalkıp kovanları hasada başlayacağız yada bir gün oruç tutmayacağız! Bakalım gün ola harman ola!

Oğul otunun adı üstünde “oğul otu”! Ben şimdiye kadar hiç denememiştim. 6 yıl önce arıları aldığımız amca bana birkaç kök vermişti, arılıktan.
“Tutmaz kızım, hava sıcak” dedi. “Yook, ben evelallah tuttururum onları” demiştim. Tuttularda.

Bu yıl değişik durumlarla karşılaştım. Bir oğul kovana silkelediğim halde kaçtı gitti.
İki oğul taze melisa yaprakları koyduğum kovana kendinden girdi.
Hatta ikinci oğulda deneme amaçlı kovanın bir ucuna “oğul macunu” diğer ucuna oğul otu koymuştum. Arılar kovana oğul otunun olduğu taraftan giriş yaptılar.
Oğul otu sair zaman arıların kesinlikle ilgisini çekmeyen bir ot. Hatta çiçek açtığı zaman üstüne arı konduğunu dahi göremezsiniz(yada çok nadir bir tane görürsünüz)
Uzun lafın kısası oğul otunda oğul zamanı arıların ilgisini çeken bir şey var!Tabii marifet oğul verdirmek değil de neyse; bilgi bilgidir zararı olmaz:)

Bu yakaladığım iki oğul aynı kovandan çıkmıştı. Katlı bir kovan. İlk oğul şöyle 5 çerçeveyi doldurdu .Ana eski ana, ertesi gün yumurtaya başladı.
İkinci oğul 3 çerçevelik.

Tamam; daha da bu kovan oğul vermez! dedim, kendi kendime . Bir kulağımı dayadım dinledim; kovanda vıyaklama cıyaklama eksik değil. Pes doğrusu! Ne yapayım ne yapayım? Yedek kovanımda kalmadı. Bıraksam kovan birkaç oğul daha verecek.

Aklıma yıllar önce Yusuf bey’in(Gürbüz) dediği geldi.
Yine böyle benim oğul sorunum olduğu bir zamandı. Demişti ki: “Kovanın yerine yeni bir kovan koy; içine boş petek yada kabarmamış peteklerden koy. Kovanın önüne bir bez ser. Bütün çerçeveleri kovanın önüne silkele. Arılar kendilerini oğul verdiler sansın. Varsa yavrulu çerçeveleri de diğer kovanlara dağıtırsın olur biter”

Onu da deneme fırsatım olmamıştı, şimdi tam zamanıydı, üstelik kaybedecek bir şeyimde yoktu!
Ama yedek kovanım ve boş çerçevem yok. Olsun bütün çerçeveleri dışarı aldım. Çerçevedeki arıları kovan önüne yere silkip bütün ana memelerini bozup, aynı çerçeveleri (yavrulu, ballı ne varsa ) ama “karışık” sıralamayla tekrar kovanın içine yerleştirdim. (maksat düzenleri bozulsun)
Bozduğum ana memeleri tam doğmak üzere olan analardı ki her anayı elimle kovana geri verdim.
İki gün içinde kovan önüne 5 tane ana arı atmışlar. Bunlar benim gördüklerim. Kovanı dinlediğim zaman ses kesilmişti. Demek ki kovan kendini oğul verdi sanmış bir anayı seçmiş diğer bütün anaları kapı dışarı etmiş.
Oğul verecek arı çalışmaz derler ya; o da doğru. O güne kadar kapı önünde miskinleyen arılar bu operasyondan sonra (ertesi gün) hep birden çalışmaya başladılar. Zaten ben işlerin yoluna girdiğini o an anladım.
Bu dediğimiz haziran sonuydu.

Evet bir kaçan, iki de yakalanan oğulla sezonu kapadığımı düşünürken 17 temmuzda; neredeyse bir ay sonra ikindi vakti havada arı uçuşu, hayra alamet değil. Gitti gitti erik ağacının yüksek, kalın bir dalına kondu.
Anasının gözü gibi bir yer. 2,5 metrelik merdiveni dayadım ermiyor. Nasıl moralim bozuldu nasıl bozuldu. Asla beklediğim ve istediğim bir durum değil!

Merdivende zor duruyorum. Bir elimde 5 lik kovan; dalı içine silkeletmeye çalışıyorum olmuyor. Dal silkelenmiyor. Haydi inersin fırça alırsın sağ elde kovan, sol elde fırça. Fırçanın uçcağızınla arıyı fırçalamaya çalışıyorum bir kısmı kovana düşüyor, bir kısmı haydi gerisin geri dala çıkıyor. Allahım kolumda derman kalmadı; sıcaktan bayılacağım.Tekrar aşağı inersin iki galvaniz tel bağlarsın kovana; uçlarını da kanca gibi yaptım ki dala asabileyim.

Tekrar çık merdivene, zor zahmet telin ucunu ağaca geçirirsin. Nihayet arı bir saate daldan inip kovana girdi.

Bende kovanı çözüp geri aldım ki çok çok zorlandım.

Arı bir, bir buçuk çerçeve var yok. Katlı kovanlardan çıkmış olsa diyorum bu kadar az arı çıkmaz.
Ertesi gün kontrol ettim, kovanlar işinde nektar taşımakla meşgul. Oğullara baktım onlarda da bir şey göremedim. Bir rivayete göre bunlara torun oğul deniyormuş. Oğul anasından memnun kalmazsa ilk fırsatta anasını yeniliyormuş .Yani bizimkide oğulun oğulu torun oğul olabilir:)

Bunlar çevremizdeki ayçiçekler. Sağ tarafa dikkat ederseniz arı kovanları göreceksiniz.

Bu arılar nerden geldi bilmiyorum. Bir gün baktım tarlaya konmuşlar. Dürbünle baktığımda 50 taneydi şimdi 40 taneye düşmüş.Arada gelip bakım yapıyorlar.

Bunlarda sabit arıcılar, hem kapalı mekanları hem de çadırları var.

Bunlar eşek marulu arılar polen alıyor.

Tabiatın kuruduğu şu sırada, arıların polen alacak birilerini bulabilmesi çok güzel!

Çiçekli yaban otları korumam altında, fidan aralarını onlara bıraktım, her yıl sayıları artıyor!

Yavru kurbağa;

Kurbağalara karşı özel ilgim var, hani ola ki prens olabilirler diye:)

Ama bu çok küçük, bundan prens olmaz! Olsa olsa prenses olur:)

Karşılaştığım böcek yumurtaları.

Kirazlar nasıl? Şaka şaka bunlar erik:)

Tohumdan yetişme bir incirimiz var. Birkaç yıldır incir yapıyor. Bakarsan böyle güzel incir!

İçini yarıyorsun içi tozuyor. İçleri kof.

Sonra kof incirler kuruyup gidiyor.
Benim bildiğim yaban inciride incir yapar; küçük yapar ama yapar. Bu incir neden böyle kof incir yapıyor bilgisi olan söylerse öğreniriz. Not : Bahçede başka incir ağacı yok!

Çocukken; mahallenin bütün kadınları toplanır; Selimiye camisine teravih namazına giderdi. Selimiye camii bize 2-3 dakika mesafedeydi. Kadın kısmı o kadar kalabalık olurdu ki saflar üst üste. Eğer kalabalık değilse annem beni de yanı başına alır, onu taklit ederek namaz kılardım. Eğer kalabalıksa beni kenar bir kısma paketlerdi. “Namaz kılınırken burada uslu dur sesini çıkarma, bir yerede ayrılma ” derdi. Ben büyümüşte küçülmüş olduğum için söylenenleri harfiyen yerine getirirdim:)
Kenarda gözlemci olarak dururken bazı şeyleri daha iyi görme fırsatınız olur. Elinde bir maşrapa bidonlarla su dağıtanlar mı istersin, karşı tarafta tanıdığını gördüğü için namaz kılan milletin üstüne basa basa karşıya geçmeye çalışanlar mı! Muhabbet gırla gider, çocuklar oyun parkı gibi her daim ortalıkta koşturur durur ki; ben bundan nefret ederim.Çünkü namazın anlam ve önemini yok ederler!

Gördüğüm üzere teyzeler genelde tombul olur. Namaz etekleri de lastikli, geniş ve bol. Kimileri secdeye daha erken kapanır, kimileri biraz daha geç. İşte tam o sırada başını secdeden kaldırmak isteyen bir bakar; kafasına “öndeki teyzenin eteği” geçmiş:) Allahım nasıl komik bir durum nasıl komik bir durum. Zavallı kafasını eteğin altından kurtarmaya çalışır durur, tabii bu arada o namaz bozulur mu bozulmaz mı orasını bilemiyorum. Hehehe! Ben durduğum yerde kıs kıs gülerdim olanlara.
Hemen her rekatta birilerinin kafasına etek geçerdi:)Hay Allahım; benimde aklımda kalan şeylere bak!

Çocukluktan sonra pek camiye gitme fırsatım olmadı. Şu an bulunduğumuz yerde camiye uzak. Vakit namazlarını kılmaya çalışıyorum ama ömrümce teravih namazı kılmadım desem yalan olmaz. Bu yıl karar verdim nasip olursa evde teravih kılacağım; inşallah sonunu getiririz. Yeniden herkese hayırlı ramazanlar.

Arı , baykuş ve çekirge

2011-06-28T16:51:00.002+03:00

Güzel bir oğul değil mi?
Ağaçta salkım halde duran “bütün oğullar” güzel duruyor , heyecan veriyor insana.
Daldaki meyve gibi!

19 haziran, bu yıl benim ilk oğulum! Sabah saat 10 civarı. Ağaçta asılıydı. Küçük kovanımı aldım.İçine eski 2 petek koydum. Sehpaya çıktım, bir elimle kovanı kaldırıp diğer elimle dalı içine silktim.

Buraya kadar her şey normal.

Kovanın içine düşen arı “gürrrr” diye, düştüğü gibi kalktı ve ver elini gurbet ellere…
Birkaç saniyede kovanın içinde bir tane bile arı kalmadı ya!!!

Sehpanın üstünde elimde boş kovanla kala kaldım:)

Şimdiye kadar başıma gelmemiş bir durum.
Diyeceksin “Sen çok oğul kaçırmışsındır şimdiye”
Evet, ben görmeden kesin kaçmıştır. Ama… dalda görüpte, kovana silkipte, kovandan kaçan bir oğul şimdiye kadar hiç görmedim ve ne olduğunu anlamadım.

Bir yaklaşımla oğulun akşam çıktığı ve geceyi ağaçta geçirdiği bu sebepten sabah ben silkeleyince kaçtığı yönünde bir varsayım çıkardım bilmiyorum ne derece doğru.

Ben malın gittiğine üzülmem, üzülmedim de zaten. Ama kırlarda hiçbirşey yok, bu hayvanlar ne yer ne içer ona üzüldüm. Sonları büyük ihtimal hüsran olur. yaa işte öyle..

4 gün önce bir oğul daha çıktı. Arıların havada karıştıklarını gördüm aynı küçük kovanı getirdim. ve içine birkaç dal oğul otu attım.
Arı hiçbir yere konmadan dosdoğru kovanın içine girdi yerleşti. Bak bunu da ilk kez gördüm. Doğrudan kovana …

Benim kovanların üstünde kontraplak vardır ve propolisle yapışınca felaket bir şey olur. Kovanları açmaya kalktıkça çatır çutur yapıştığı yerden zor koparırım. Arılar rahatsız olur ben rahatsız olurum.
Yıllardır (6 yıldır) bu şekilde yapıyorum.

Bu bahardan beri ise kovanların üstünde çuval var onun üstüne de kontraplak koyuyorum.

Çuval sessizce kalkıyor, istediğin kadar kalkıyor! Kovanı açmak o kadar kolay oluyor ki!

Şimdiye kadar kendime işkence etmişim, arılara da tabii! İnsanların alıştıkları şeylerden vaz geçmesi neden bu kadar zor oluyor?

Mevsimler bir acayip gitti. Kırsal anlamda çok verimli bir yerde de değiliz. Kanola falanda yok. Arılar fazla ilerleyemedi. Bahar balı toplayanlar var ama onu da ancak ayçiçek balına katıpta süzebiliriz,inşallah .Sadece bir kovanıma ikinci ballığı attım.Diğerleri henüz tek ballıkta oyalanıyor. Nektar gelmeyince petekte kabarmıyor.

Minik kovana petek verdim yetmedi.

Normal kata çıktı:)Petekler biraz ters oluyor ama; daha önce sorun olmadı, şimdi de olmaz.

Küçük kovanlar çok daha aşkla çalışıyor, neden acaba?

Geçen günler bir kovanda çok arı ölümü gördüm. Arıların dilleri çıkmıştı ve ağır aksak yürüyorlardı. Bir yerden ilaç aldılar belli ki!

İşte; uçan hayvan olunca nereye gittiğine engel olamıyorsun. Bir iki gün ölüm devam etti sonra durdu.

Balı olanlar kovan önünde havalandırma ve salkım yapıyor.

Bizim bahçeyi mesken tutan baykuşa çatıda yuva yaptık ama oraya girmedi. En son evin saçağına girdiği yönünde şüphelerim vardı. Tarih 20 mayıs 2011. Saçağa zar zor ulaştım ki her an aşağıya patlayabilirim…
Tahminler doğru: İki tane baykuş yavrusu. Saçaktan iki metre kadar ileride. Daha ayakta duramıyorlar.

Gözleri bozulmasın diye flaşı kapattım. Sadece fener tutarak o ışıkta çekim yaptım. Görüntü bu kadar oldu.
Günler geçtikçe anneleri daha sık besliyor yavruları.Her zaman ağzında sarkan bir şeylerle(fare, danaburnu) yuvaya geliyor. Yavruların “şııı, şııı” sesini rahatça duyabiliyoruz. Anneleri gelince böyle bağırıyorlar.

Tarih 4 haziran, akşam ezanı olmak üzere. Anne baykuş çığlık çığlık bağırıyor. Bir baktık sabırsız yavrulardan biri aşağıya düşmüş. Hemen yavruyu aldım. Kedilerde sesi duymuş oraya gelmişler Abime seslendim. Fotoğraf makinesini getirdi.

Allahtan çok istemiştim baykuşun bizim eve yuva yapmasını. İşte şimdi baykuş yavrusu elimde duruyor.

Gördüğünüz gibi bağrıma basmışım hayvanı. Neredeyse severken boğacağım.
Şaka şaka, boğar mıyım hiç?

İki pozdan sonra abime verdim, “al bakayım sen iyi çekememişsindir. Birazda ben çekeyim fotoğraf” Baştan almak istemedi ısırır falan diye “yok ya, bir şey yapmıyor tut işte”

Evet bunları da ben çektim, yavru abimin elinde :)

Allahım nasıl anlatsam lokum gibi tatlı bir şey; böyle yumuşacık pamuk gibi tüyleri var. Isırmak tırnaklamak falan nedir bilmiyor, daha bebecik!

Bu dediklerim birkaç dakika içinde oldu bitti; hemen merdiven dayanıp yavru yuvaya geri kondu. Sonrasında bizde çekilince annenin sesi kesildi.

Devamında neler oldu….haftaya
…………………………………
…………………………………
değil şimdi;

Birkaç gün sonra yuvanın tam aşağısında baykuş tüylerini gördük. Yavrulardan biri aşağıya düşmüş ve kediler onu halletmiş( yemiş) Anne baykuş tedirgin sürekli bağırıyor.

Saçağın ucunda (dış tarafta) tünemek yada tutunmak için bir yer yoktu. Anne ustaydı, şıp diye aralıktan yuvaya süzülüyordu ama yavru dışarı bakmak isterken tutunamamış yere düşmüştü. Abimle düşündük ve yuvanın girişine geniş bir tahta vidaladık ki yavru dışarı çıkmak isterse bu tahtaya tutunsun. Eğer ilk yavru düştüğünde bu tedbiri alsaydık şuan yavru yaşıyor olacaktı ama nasip işte! En azından diğerinin başına aynı şey gelmemiş olur.

Yavrulardan biri gitmişti ve anne çok hırçınlaşmıştı. Bahçede dolaşırken sürekli bizim üzerimize dalış yapıyor. Yavrusunu biz öldürdük sanıyor.

Yine o günler içinde abim balkona çıktığı bir anda kafasında bir acı duyuyor elektrik çarpmış gibi. Bakıyor baykuş üzerinden geçmiş. Sonra kafasına bakıyorum 6-7 yerden tırnaklamış baykuş. Tırnak yerlerinden kan sızıyor. Biraz batticon sürüyoruz. Ve yüzünü tırnaklamadığı için şükür ediyoruz.
Buradan şunu anlıyoruz, anne baykuş yavrularına oldukça korumacı ve strese girdiği zaman insana da saldırabiliyor.

Anne ağaçta etrafı denetliyor.

Şu an tek yavrusunu uçurdu. Ağaçtaki yavru!

Akşamları anne yavru beraber dolaşıyor tarlada. Sabah olunca yavru yeniden yuvaya giriyor. Anne yavrusunu hala besliyor. Yavruda uçma kabiliyetini geliştiriyor.

Yavru; yuvasının olduğu saçakta oturuyor.

Kedilerin, yavru baykuşu yemesine çok kızan annem, kedileri beslememizi yasakladı. Zaten şimdi yaz olduğu için fare çekirge,kuş çevrede bolca var.
Kedileri beslemeyi kestik ama kediler yine evin kapısında uyuyorlar. Zaman zaman yakaladıklarını bana getiriyorlar.

İşte bir tanesi yeşilbaş yakalamış.

Aslında ben onu yakalamasını istemezdim. Çünkü sinek böcek türü şeyleri yer bu hayvanlar. Çok samimi olarak söylüyorum kovanların çevresinde, önünde bir kere bile görmedim. Ama otların içinde ve odunların üstünde güneşlenirken gördüm. Zaten benim kovanlarım yerden yüksek.

Hayvan can çekişiyordu aldığımda, pek çok yerini dişlemiş.Birkaç saat sonra da öldü. Çok güzel bir hayvan Allah özenmişte yaratmış.

Ertesi gün yine aynı kedim bu sefer bana yılan getirmiş.50- 60 cm vardı boyu. Onu da dişlemiş. Özellikle kafa kısmına yakın sıkmış.Hayvanın ağzı çarpılmıştı. Kımıldamıyordu. Ölü zannetmen çok normal. Çıplak elime aldım baktım azıcık nefes alıyor. Hemen bir kovaya koydum üstüne biraz su serptim. Yılanın kanları suyla birleşince aynen balık gibi koktu. Gölge bir yere dinlenmeye aldım.

Akşama baktım yılan dilini içeri çekmiş ,ağzını kapamış. İyiye işaret. Yakşalık 16 saati kutuda geçirdi. Sabahına baktım yaşıyor. Gittim saldım, ilk kımıldamadı. Sonra hafifçe dokundum süzüldü gitti. Umarım iyileşmiştir.

Benim yılanlarla hiçbir sorunum olmadı Allaha şükür. Bundan sonrada olmaz inşallah!
Babam da kırlarda çok yılanla karşılaşmış, özellikle ot keserken. Kimisi karşısına dikilir kafasını kaldırırmış. Babamda ona “haydi bakayım yoluna git” dermiş. Sonrasında süzülür gidermiş.
O da derdi ki “Şükürler olsun ne onların bana, ne benim onlara zararım dokunmadı”

Sıcaklar bir ara fena halde bunalttı. Benim “göbek adam” dili çıkmış vaziyette uyuyor.

Pembe dilini yerim onun!

Geçen yıl paket tohum almıştım. Kara hatmi.
Arılar hatmiyi çok seviyor.

Bu arı kendini polene iyice bulamış.
Bu da pembe hatmi.

Kaktüsler açıyor.

Böceklerin; zaman zaman eskiyen elbiselerini değiştirdiğini biliriz. Yaprakların üzerinde kılıflarını bırakırlar.
Bende bu kılıfları sıkça görürüm ama ilk kez elbisesini değiştiren bir çekirge gördüm:)

Ezan çiçeklerinin üzeri akşam vakti. Tepetaklak asılı durmuş elbisenin içinden çıkmaya çalışıyor.

Sonradan gördüm ki arkadaşı da yaprağın üstünde onu bekliyor.

Belliki bir yere gezmeye gidecekler.

İlkin antenleri kurtuldu. Sonrasında bende yardım ettim elbisesini değişti.

Haydi şimdi birlikte yaprak yemeye gidebiliriz:)

Aslında orjinal fotoğraflarımda resimler çok çok daha net. Eğer imkanım olursa, ileride çiçek böcek fotoğraflarımla bir sergi açmak isterim. O sebepten fotoğrafları internete orjinal haliyle değilde ,boyutlarını küçültüp öyle koyuyorum. Bu yüzden blogtaki resimlerde netlik bozuluyor.

Bu arada kandilinizi kutluyor; inananların duasının kabul olmasını diliyoruz.

Son birşey daha: Buğdaylar bir haftadır biçiliyor; ayçiçek açan birkaç tarla gördüm ama diğerlerinin açmasına çok var. Arılar biraz daha dişini sıksın.

Hava nasıl oralarda üşüyormusun'uz?

2011-05-14T01:30:00.004+03:00

Ağaçta bir oğul! Aman Allahım…
Hangi kovandan çıkmış? Ne zaman çıkmış? Düşünüyorum bulamıyorum. Hani kontrolde ediyorum ; üstelik fazla beslemede yapmadım!

Kan ter içinde kalıyorum ki …uyanıyorum.
Henüz arıcılığa acemi olanlarda görülen bir durummuş rüyasında arı görmek!
Peki benim için oğul görmek neden hala kabus oluyor anlayamadım:) 5-6 yıldır arıcılığa alışmış olmam gerekirdi değil mi?

Neyse; bu yıl ancak rüyada oğul görebilirim gibime geliyor.Çünkü; arılar geçen yıllara göre geç gelişiyor. Elbette kendim için konuşuyorum başkasını nerden bileyim?
Burada, benim bölgemde hava uzun süredir yağışlık ve doğru düzgün ısınmadı. Soğuk desek yanlış olmaz!
Mayısın kaçı oldu? On ikisi mi? Ayçiçek balı alacak olanlar yavru doğumlarını tarlaların çiçek açacağı zamana endeksler. Ona göre bala yetişecek işçi arıları olmuş olur!
Normalde nisan ayının başında ayçiçekler ekilmiş olurdu. Çiftçilerin çoğu henüz ekimi gerçekleştirmedi. Buna bizde dahiliz.
Bir ay kadar önce ekim yapmayı başaran birkaç çiftçi de tarlalarını bozmak zorunda kaldı çünkü ayçiçekleri fazla yağıştan çıkmadı.
Şimdi iki gündür yeni yeni tarlaya girebiliyor çiftçiler. Bizde önümüzdeki birkaç gün içinde ekmeye başlayacağız inşallah!Yani nereden bakarsan bak takvim bir ay şaşacak!

Tarlaya yağmur yağarken,durup yağmurun geçmesini bekleyen leylekler. Hemde 4 tane!

Birkaç kovana kat vermeyi düşünüyordum. Ama havanın istikrarsız olmasından cesaret edemedim.Bir tane yarım ballığım vardı. 9 tanede çerçevesi. Dedim diğer kovana da bir yarım ballık yapayım.

Ölçüleri normalden kısa olan çerçevelerim vardı. Arıları ilk satın aldığımda bir kovanın çerçeveleri normalden kısaymış ve onları sistemden çekene kadar canım çıkmıştı. Aslında imha edecektim!
Baktım çerçevelerin boyunu uzatmak mümkün değil. Ama kısaltmak mümkün:)

O halde bende yarım ballık çerçevesi yaparım. Kestim çaktım.

Yarım ballık hazır. Çerçevelerde hazır. Bir sıra tel ve petekte takıldı tamam.

Kovan açıldı ve çıkıntı petekler temizlendi.

Kovanları boyamak için boya aldım. Beyaz kovan kışın karda güzel oluyor kamuflaj! Ama yazın yeşilliğin içinde beyaz renk yapay ve dikkat çekici duruyor. Ben böyle çağla yeşili gibi bir şey istemiştim ama koyu renkte güneşi çeker mi diye karar veremedim. En sonunda kendime uygun bu rengi buldum polisan defne rengi! Nispeten güzel bir renk.

Yarım ballığıda bu boyayla boyadım.

Petekleri keserken erkek yavrular zarar gördü. Üzülüyorum tabii. Onlarında canı var.

Genç bir erkek arı.

Petekleri koyunca böyle oldu.

Kendi yaptığım katları boyadım. Ham tahta olunca boyayı güzel alıyor.

Atılacak 2 tane demir divan vardı. Abime dedim "Bana bunları sehpa yapsana" "Sen kes" dedi "Ben kesemem korkarım" dedim.

Sonunda beni kıramadı ve ihale abime kaldı:)

Yaylarını falan kesmek çok zor oldu. "Yeni demirden yapsam kırk kere bitmişti" diyor.

Enden kesti, daralttı. Çıkan parçalarıda demirlerin orta kısmı sarkmasın diye bacak olarak koydu. Divanın boyu 2 metre, böylece sehpalarda 6 bacaklı oldu.

Antipasladım.

Belki boyarımda. 3-3 üzerine 6 kovan alır!

Hava çoğunlukla yağışlık ve soğuk olunca bende kendimi marangozluğa verdim.
Bizim sundurma güneşe açık bir yer; yazın çatır çatır yanıyor.Zaman zaman rüzgar yağmuru duvarlara kadar vurduruyor. Oraya koymak için bir dolaba ihtiyacım vardı. Ama mobilya koyamazdım yoksa çatlar giderdi! Odunlukta iki tane eski divan duruyordu.Fi tarihinden kalma:) Tahtaları çam olmalı! Onu gözüme kestirdim söktüm. Kimi tahtalar sökerken çatırdadı tabii; iyice kurumuş !

Sağlam kalan tahtalarla dolabımı inşa ettim. Dolabımın ölçüsüde mecburen tahtaların ölçüsü kadar oldu:) İçinede iki tane raf .

Menteşe falan evde vardı. Sadece iki tane tutamak aldım 75 kuruşa o kadar. Sonra yine polisanın beyaz dış cephe boyasıyla boyadım.

En alt katına arı maskemi koydum. İyi oldu.Nereye koyacağımı bilemiyordum. Maske ordan oraya gidiyordu:) Diğer raflarına da ister ayakkabı koy, ister benim gibi kalemdi, tohumdu şuydu buydu koy:)

Üzerine de çiçeklerden birkaçını koydum. İyi oldu.

Onu bitirince kaktüslerim için raf yaptım, boyadım.
Sonra diğer çiçeklerin düzenlemesine karar verdim.

İlk olarak kapının sağ ve soluna birer saksılık yaptım. Birine sarmaşık saksısını;

Diğerine yasemini oturttum.

Çiçeklerimin çoğunu yoğurt kutularına( kovasına) ekerim. Hem atılacak kutuları değerlendiririm, hem de saksı masrafı yapmamış olurum. Ama yoğurt kutuları görsel olarak pek güzel durmuyor üzerleri yazılı. Ayrıca delik yerlerinden topraklarda akıyor. Aslında uzun zamandır saksıları nasıl dertop hale getirebilirim diye düşünüyordum.

En sonunda bu kasaları yaptım. Genişliği bir yoğurt kutusunu alabilecek kadar. Yüksekliği de öyle! Tahtalar son yapılan inşaattan kalma 3 metre kalıplıklar.Kasaların rahat kalkabilmesi için 1,5 metre boyunda yaptım. Toplamda 8 metre kasa yaptım. Yine onları da içli dışlı dış cephe boyasıyla boyadım. Kasanın renginin beyaz olması iyi oldu. Böylece saksılar sıcaktan yanmayacak!!!

Bende çiçek çok; kasa falan alacak gibi değil. Duvara da birkaç raf yapayım dedim. Raf ayakları biraz güzel dursun istedim; tekzenden 5’er liraya aldım.

Ferforje ayak!Çok kaliteli değil ama idare eder.

Evet; saksılar toplanmaya başladı!Bu girişin sağ tarafı,

Burasıda sol tarafı!

Bunlarıda arabayla geçerken yolda gördük. Durup kopardık, sanıyorum bir tür saz.

Acem boruları kıştan beri yerde sürünüyordu. Aslında daha önce ağaç dalı saplamıştım ama çürüdü gitti. Bende onlara böyle kendi başına ayakta duracak bir şey yaptım.

İşte; arkasıda devrilmesin diye böyle destek koydum. Hani küçükte değil çardağın boyu 2 metre eni 1.70 oldu.

Kovanların straforlarını toparlarken bu yavrulara rastladım. Bu kozaları ben daha önce görüyordum ama yumurtaların içinde tırtıl olduğunu bilmiyordum. Böyle minik minik tırtıl yavruları. Bu tırtıllar sonrasında kocaman olup karaağaçları falan yiyorlar. Serçelerde onları yiyor:)

Birkaç gün sonra baktım yerlerini terk etmişler. Ama simli yumurtaların izleri görülebiliyor.

Bunuda boş kovanları koyduğum mekanda yakaladım. İçeri girmiş

Çok tatlıydı arada bir dilini çıkarıp atlıyordu. Azad ettik.

Bu arada geçen hafta sonu İstanbul'a kaçtım. Sadece 3 gün için. (En son 1,5 yıl önce gidebilmiştim. Ondan sonra hiç fırsatım olmadı)

Döndüğümde heryer orman olmuş. Kovanlar ota gömülmüş:)

Malzeme sandığım ota gömülmüş. Onu da yeşile boyamıştım:)

Kapakların yağlı boyaları kabarmış.

Kovanların önlerindeki otları kestim arılar giremiyordu.Bu yıl iyice tembel oldum galiba.Geçen yıllar birkaç haftada bir otları keserdim.

Bu da İstanbul hanımefendisi!
İstanbul geçen hafta yağmurluydu Bu minikte Acıbadem de apartmanın önünde sabahtan beri bağırıyormuş! Ablam simit almaya aşağı inince bakmış yavru ıslanmış, gözleri çapak içinde bağırıp duruyor. Almış yukarı bana getirmiş. 2 gün orada baktık. Sonra ben gelirken Edirne ye getirdim. Annem kediyi hiç sevmiyor. Haklı! Benim pek çok kedim var bahçede zaten!

Ama bu yavruyu getirdiğim için fazla kızmadı.Benim annem merhametlidir:)
Ne yapsaydık, yavruyu geri sokağamı atalım? Allah elbet bir yüze kararlar.

Papatyalar açmış.

Arıların sulukları iyice eskidi. Yeni bir suluk yapacağım nasip olursa.

Geçen haftalar asmayı budadım biraz geç kalmışım asma çoktan sürmüştü; ama neyse şimdi kendini toparladı..

Bana asma budamasını Mehmet enişte göstermişti.

Mehmet enişte halamın eşi, 24 nisan 2011'de vefat etti. Anlattıklarını masal gibi dinlediğimiz bir büyüğümüzdü. Biz böyle kırsala yerleşip; toprağımız olunca; pek çok fidan getirdi bize!Ağaçları meyve verdi.

Benim donuk ballarıma bayılıyordu. Bahar balı versem onu istemiyordu illaki donuk olacak:)
Halam marketten bal alırmış; eniştem “Hayır ben ondan istemiyorum, demetin balından çıkar” dermiş. 5 yıldır hastaydı. Kalp yetmezliği; böbreklerde sorun, birde gizli kan kaybı vardı. Ama durumu iyiydi; geziniyordu, aklı fikri yerindeydi. Allah Rahmet eylesin; taksiratını affetsin.

....................
....................
....................

Bir arkadaş yorum yapmış “ Bir ağaca başka bir ağacın dalını aşılamak caiz mi?” diye. Kusura bakmayın yorumu şimdi gördüm.
Ben işin o yönünü cidden bilemiyorum, ama… sert çekirdekli ağaçlar sert çekirdeklilere, yumuşak çekirdekli ağaçlarda yumuşak çekirdekli ağaçlara aşılanabilir diyorlar.Tabii teknik olarak.
Gönül ister ki yaban eriğine erik; yaban kirazına kiraz aşılayalım. Ama bu her zaman mümkün olmuyor. Ondan dolayı daha çabuk üreyen daha kolay bulunan yaban ağaçlarına diğer türler aşılanıyor.
Bunun sebebi de yaban ağaçlarına yapılan aşıların daha uzun ömürlü ve hastalıklara dayanıklı olması sanıyorum.

Benim aşıların bandını söktüm. Yaban eriklerine yaptığım erik ve kayısı aşıları sizlere ömür:) Benim yapacağım aşıdan...

Ama... ayvalara yaptığım bütün aşılarım tutmuş.yuppii!:)
Benim için büyük başarı! İki tane muşmula aşısı, diğerleri elma aşısı.

Tabii burada şöyle bir sorun var ki ; ben diğer ağaçlara kıyamadığım için ;afedersiniz piç tabir edilen kökten fırlayan dallara aşı yaptım. Normalde aşı kendi başına yaşayan ağaçlara yapılmalı öyle değil mi?

Olsun tecrübe tecrübedir.

Bir dahakine daha cesaretle aşı yapabilirim. Nasip olursa.

Tabii erik ve kayısı niye tutmadı anlamadım ya neyse:)

Mor salkım çiçek açtı.

Marangoz arılar bu çiçeklere bayılıyor.Bal arısı pek itibar etmiyor.

Gelincikler 2 gündür ilk kez açmaya başladı.Daha çok açacak tomurcuklara baksanıza!

Cezayir menekşesi. Ha şu evlerde, camda olan afrika menekşesiyle karıştırmayın.Bu bahçede yayılıcı,örtücü bir bitki ve kışı donmadan geçirdi, şimdi bolca çiçek açıyor.

Çiçek bahçemde yapılacak çok iş var.

Sebze tohumlarını gübreyle ektim ve ısı kaçmasın diye tohumlar çıkıncaya kadar üzerlerini naylonla kapadım! Tavukların fideleri yememesi içinde üstünü tavuk teliyle kapladım.

Tohumlar çıktı ve fide oldu. Yakında yeni yerlerine aktarılacak.

Lalelerim ve nergislerim çok güzel açtı. Tam seyirlik bir manzara.

Dün Başbakan Tayyip Erdoğan Edirne’ye mitinge gelmişti. Bende hayatımda ilk defa mitinge gittim.
Gelişi gecikince yaklaşık 3-4 saat ayakta kaldık. O bir şey değil de; hoparlörlerden yükselen şarkı sesi beni mahvetti.
Ben burada kuş sesiydi yaprak hışırtısıydı doğanın sessizliğine alışmışım gürültüye maruz kalmıyorum. Bütün gece zonk zonk kafam ağrıdı:)
Bu arada konuşmanın sonunda başbakanımızın havaya attığı karanfillerden biride benim avucuma düştü. Yakalamak için özel bir çaba göstermedim ama… yinede çiçeği kapmak çok hoşuma gitti:) hehehe!
Bende karanfili doğruca eve,anneme getirdim. Zaten anneler gününde hiç birşey almamıştım kendisine:) Kuru bir “Anneler günün kutlu olsun anneciğim” o kadar!

Şaka bir yana anneler gününde anneme bir gün için evlatlık yapmayı istemem!
Ben 365 gün annemin hizmetindeyim. O ne derse benim için birer emirdir. İsteklerini yapamadığım zaman uykularım kaçıyor huzursuz oluyorum. O bize çok hizmet etti şimdi sıra bizde!
Bu vesileyle biraz geç oldu ama “Bütün annelerin anneler günü kutlu olsun”

(2 gündür yazımı yayınlamaya çalışıyorum olmuyor.Bir sorun olmazsa şimdi yayınlandı galiba:)

Beslemeye Devam

2011-04-10T03:11:00.006+03:00

Bakıyorum yazmayalı bir ay olmuş ! 4 hafta… Uzun bir zaman mı? Bahar mevsimi o kadar yoğun ki! Ben zamanın nasıl geçtiğini anlamadım bile. Konuları ve resimleri tarih sırasına göre yazarsak sorun olmaz. 5 martta arıları ilk olarak açmış ve yarım kilo balla beslemiştim. İkinciye 24 martta açabildim. (Ondan önce sadece 3 kez amitraz uyguladım!) Tabi ki kutudaki ballar bitmiş!

Kontrol yapmadım sadece boş kapları alıp dolu kapları koydum. Bu sefer bahar balım vardı. Kaplar 600 gr sıvı bal aldı.

Bahar balının özelliği donmaması! Ayçiçek balı ise helva gibi donuyor!

Geçende bahsettiğim, zayıf kalmış bölme arım ölmüş! Tek kayıp olarak not aldık. Bu arada buğday tarlalarına gübre attık ve ilaç yaptık.

Birkaç ağaca aşı denemem oldu.

Ayvaya muşmula, eriğe kayısı, eriğe erik falan!

Çiğdemler ve menekşeler açtı!

Ayçiçek topraklarının hazırlanma zamanı geldi geçiyor. Ama bizim bir tarlada (geçen son baharda dere ıslahı adı altında) sökülen parçalanan ağaçlar tarlanın üstüne saçılmış vaziyette duruyor. Motorlu testereyle kesip traktörün arkasına bağlayıp çekmeye çalışıyoruz ama olmuyor. Küçük parçalara bölmek çok emek gerektiriyor. Büyük parçalar halinde çekerken de ağaçlar toprağa saplanıyor ve halat kopuyor. Kimi yerlerde kesim yaparken ağacın o noktası baskıya geliyor ve testere sıkışıp kalıyor. Ağacı oynat yerinden oynatabilirsen.

En sonunda canımıza tak etti. Bir caraskal alalım dedik. Caraskal böyle traktörün arkasına takılan uzun kanca gibi bir şey. Yada kaldıraç gibi. Fiyatı falan nedir bilmiyoruz, kendi aramızda iddialaşıyoruz abimle “bin liradır, binbeşyüz liradır” diye:) Hani durduk yere parada harcamak istemiyoruz ama iş başka türlü olacak gibi değil. Bizim tarım aletlerini satın aldığımız bir yer var, hemen telefonla aradık fiyatını öğrendik 750 lira, ellerinde varmış! Gidip sipariş verdik o akşam getirdiler. Bu arada caraskala takmak için 3 metre zincir de aldık.

İşe tutununca doğru düzgün fotoğraf çekmemişim. Yoksa zaman zaman 3 metre zincirin sarmakta zorlandığı ağaçlar oldu ki onların resimleri burada yok!

Ertesi gün işimiz çok daha hızlı ilerledi. Ancak 3 dönüm kadar bir yere hiç dokunmadık. Orası bu sezon kalacak artık. Zamanımızda enerjimizde kalmadı! Tarlanın boşalttığımız yerini hemen sürüme aldık.

Leylek traktörün sürüm yaptığını görünce bizim tarlaya solucan aramaya geldi!

İlk kez bir leyleği bu kadar yakından gördüm. O kadar da büyük değilmiş.Küçük bir hindi gibi. Ama kanatları açınca sanki kocaman duruyor.

Nisan başı iyi bir sağanak yağmur yağdı. Çukurlara su toplandı.

Ters söğüdüm sürdü.

Bu da Trabzon hurması yeni toprağa ektim.

Yağmurdan sonra arıların bahçesindeki labadalar büyümüş.

Labada pazıya benzeyen bir yaban bitkisi. Kimileri bunlardan yemek yapar!

Üzüm sümbülleri açtı,

Sümbüller açtı;

3 nisan tarihli resim! Aşıyı yapalı yaklaşık 15 gün olmuş. Kayısı çiçek açtı. Bakalım aşılar tutacak mı?

7 nisan. Bu günün özelliği arıları hem besleyeceğim hem kontrol edeceğim hem de varroa için flumethrin şerit asacağım. Elimde 8 şerit var. Bugün kargo gelecek ve kargoda yeni şeritler var. 5 martta kovanlara ilk çerçeve kontrolünü yaptım şimdi ikinci olacak. Bakalım bir ayda arılara neler olmuş?Yine kaplarına 600 gr bal koydum. Çerçeveleri kontrol edip boş kapları alıp doluları koyuyorum.

Ufaklık kovanım yol almaya devam ediyor. Bu çerçeveleri eski peteklerden kesip koymuştum. O yüzden üst tarafları deforme olmuş ki erkek yavru yapmışlar. Yoksa oğul vermek gibi bir gayeleri olduğunu sanmıyorum:)

Şeritleri çerçeve arasına asacaktım vazgeçtim. Besleme kutularının önüne koydum nasıl olsa mutlaka şeritlere sürünürler.

Küçük kovanı karıştırınca dökülen bir güve!

Bu kovan kışı katlı geçirdi. Kış sonu katı bozdum arıyı aşağıya topladım.

Bir ay öncede erkek arı görmüştüm bu kovanda .

Şimdide birkaç tane erkek arı gördüm. Erkekler hem tombul hem de tüylüler.

Kovanın maşallah anası yavrusu yerinde şu an için bir sorun yok.

Kovanlarda polen stoğu!

5’lik kovanlardan biri!

Bir ay önce arıları sıkıştırmış, arayada gazete koymuştum. O an için iyi fikir gibi gelmişti. Ama arılar gazeteleri nasıl ditmişler nasıl ditmişler! Ben çerçeveleri kontrol etmediğim için görmemişim.

Kovanın tabanı komple gazete kırpığı olmuş! Çerçevelerin altını böyle pamuk gibi tıkamış. Arılar dışarı atamamış.

Kovanlardan gazeteleri temizleyene kadar canım çıktı. Demek ki bir daha bölme olarak gazete kağıdı koymayacağız!

Ben kontrole devam ederken kargo geldi ve yeni şeritleri kovanlara koymaya başladım. Bunlar başka bir marka. Plastik şerit değil de tahta şeritlere emdirmişler ilaçları!

Bir kovan anasını değiştirmek istiyor. Çerçeve ortasına meme yapmaya başlamış. Anası var yumurta ve işçi gözleri var ama memnun değiller demek ki! O halde değiştirsinler. Nasıl olsa yakışıklı erkekleri gördük! Benim için sorun yok!

Bu baktığım son kovan!

Maşallah 8.çerçevede kapalı yavrusu bu durumda!

Allah nasip ederse ilerleyen günler kat vermem lazım. Yoksa bahar balı yerine bahar oğulu alabilirim.

Önümüzdeki birkaç gün hava yine soğuk olacakmış.Balları verildi. Şimdilik idare etsinler gerisi Allah kerim...

Kapıdan bakıyoruz!

2011-03-08T17:01:00.003+02:00

Bazen günlerce internete girmeye fırsatım olmuyor.Bloğuma yazmak için açıyorum. Yazımı bitirip yayınlıyorum sonra diğer blogları forumları dolaşmaya çıkıyorum.
Amanın o da ne? Benim şimdi yazdığım konuyu millet bir gün yada birkaç gün önce forumda tartışmış veya başka bir blogta aynı konuda yazı çıkmış:(
İşte o zaman yazımın başka bir yazıyla pişti olmasından yada ben sonradan yazdığım için taklitçi durumuna düşmekten sıkıntı duyuyorum.

Normalde özgün yazmaya gayret ediyoruz. Zaten başımızdan geçen günlük olaylar birbirimizin tıpatıp aynısı olamaz.
Ama… bazen “takvimler” bizi benzer zamanlarda benzer şeyleri yapmaya itiyor.
Baharda arı ilaçlaması ve beslemesi; mayısta oğul salkımları; ağustosta hasat görüntüleri; aralık ayında kar altındaki kovanlar konusunda birbirimizle bol bol pişti olduğumuzda bir gerçek.
Nerden aklıma estiyse bunu da yazmak istedim işte!:)

Bugün 8 mart kadınlar günüymüş!
Ben kendi ailemde, çevremde, kadın erkek gibi bir ayrım göremediğim için bugünün benim için önemi yok! (olsa olsa bu konuda pozitif ayrımcılık görmüşümdür ki bu benim hiç hoşuma gitmez; herkese davranıldığı gibi davranılması benim için kafi)

Ayrıca bayan olduğumu hatırlamama ve bunu başkalarına hatırlatmama gerek te yok! Sonuçta ben elinden pek çok erkek işi gelen bir bayanım ki bundan mutluyum ve kendimi hiçbir durumda ezik hissetmiyorum:)

Bu arada blogları ve forumları takip etmeye devam ediyoruz. Bazılarına yorum yazamasak ta; yazmasakta bu takip etmediğimiz anlamına gelmesin.

Ayrıca yeni okudum ki; arıcılık forumlarında bayanlara yer verilmiyormuş gibi bir yaklaşım oluşmuş; çok saçma!
Ben şu an herhangi bir arıcılık forumuna yazmıyorum. Ama yazılan bilgileri gayet güzel yalayıp yutuyorum. Forumlarda bir şey sorsam cevap alacağıma; bir şey bilipte cevap yazdığımda yayınlanacağına eminim. Neyse bunlar tartışması gereksiz konular; geçelim... bizim daha önemli işlerimiz var!

Arılara bal vermeyi düşünüyorum. Her bahar mevsimi yaptığım şey bu zaten! Benim her zaman yeterli balım bulunur ve kek yapmayı pek düşünmem!

Besleme kutularını sonbahardan beri ellememiştim. İlk olarak onların propolislerini kazıdım. Sonra bazılarının içinde (geçen sene yapılan sıvı beslemenin etkisiyle)hafif küflenme gördüm. Düşündüm ne yapsam; kutuların hepsini eve getirdim.

Bir tas “sıvı sabunlu” sıcak su hazırladım; yeni bir sünger ; bir güzel besleme kutularını köpürttüm, telledim!

Aslında “çamaşır suyu”yla yıkamayı düşündüm ama sonra arıtamazsam belki arıya bir zararı olur yada çamaşır suyu kokusu arıyı rahatsız eder diye düşündüm. Bu arada sular burada buz..zzz gibi akıyor. Çeşme altında bir şey yıkamak çok zor; bende kutuları önce bir leğen dolusu temiz suya bastım; sonra başka bir leğen dolusu suya daha! Böylece kutuları tek tek güzelce duruladım. Sonra sobanın yanında iyice kurudular. Bilmiyorum iyi olmuştur inşallah!

Soğuk hava devam ediyor, kovanları açamadım gitti. Meteoroloji daha da soğuk hava geliyor deyince, ılık bir havayı kollamaya başladım. Martın 5’i cumartesi günü açık ve güneşli gösteriyordu. Cuma gecesi balları hazırlamaya koyuldum. Amacım balı üstten besleme kutusunda vermek…ti! Ancak; havanın daha da soğuyacağını ve arının üst tarafa çıkamayacağını da düşünmek gerek!

Geçen sene arılar için plastik kaplardan almıştım( hani şu gıda konulanlar var ya)

Dedim ben balı bunun içine koyayım; kutuları da çerçevelerin üstüne koyarım; böylece balı daha rahat alırlar!

Şu an 11 arım var! Kutulara yarım kilo bal çıkardım. Bal bu yılın balı ama donduğu için bıçakla kese kese çıkarmak oldukça zor oluyor neyse..
5 mart sabahtan hava güzel ; körük yakıldı hem kontrol hem besleme!

O anlara dair birkaç fotoğraf var elimde. Onu da son kovandan çektim.
Vakit kısıtlı olunca insanın eli ayağına dolaşıyor, fotoğraf falan umurunda değil!

İşte böyle koydum. Örtü kabın üstüne yapışmasın diye birkaç dal parçası! Her kovan için aynısı yapıldı.
Kovanlarda şükür ana kaybı yok sanıyorum. Kimisinde anaları bizzat gördüm kimisinde kapalı yavruları. Bende anaları vardır diye iyi yönde hüküm verdim.

Kayıtlara bakıyoruz 5 ekim 2010 da kovanların son beslemesini yapmışım. Aradan beş ay geçmiş !
Sonbaharda geçen yıllara göre daha az besleme yaptım.
Normalde ocak ayında bile kovanlara bal verdiğimi biliyorum.Aradan beş ay geçmesine rağmen henüz arıları beslememişim. Bu yıl arıları bayaca zorladık ! Aslında bir tür tecrübe oldu diyebiliriz.
Kovanlarda nüfus önceki yıllara göre az! Yavru alanları çok küçük; avucun içi kadar var yok! Bir ara yavrulayıp sökmüş olabilirler; besinler oldukça azalmış. Duvar çerçeveleri var ama üzerine bastıkları çerçevelerde kemerler bitmiş, bitmek üzere!

Kovanlarımda kayıp yok, sadece bölme kovanlardan birinde yarım çerçeve kadar arısı kalmış. Anası var mı diye baktım var; eğer nasip olur da bu soğuk havayı da atlatırlarsa inşallah, şerbet vereceğim.

Kovanları kontrol ettik, çerçevelerin üstüne ballarımızı koyup; üstüne naylon poşet onun üstünede çuval, sonra kapak falan kapattım. Maksat sıcak hava dışarı çıkmasın !

Poşetin altında şıkır şıkır nem olacağı bir gerçek ama şu soğuk havayı atlatalım Allah kerim!

Göbek adam:)

Can aman kovanları açtım kapattım fazla çerçeveleri dışarı aldım; daralttım. Bu arada arılar çıkardığım ballı peteklere doldular. Bende ellemedim nasıl olsa yarından sonra hava soğuk! Nereye yağmaya çıkacaklar. Akşama kadar peteklere üşüşüp durdular.

Ertesi gün Pazar! Tahminler yanılmamış; hava kapalı soğuk; dün rüzgar soğuk; bugün çok çok kuvvetli poyraz fırtınası; yürümek bile zor! Mart kapıdan baktıracak galiba.
Umarım bizimkiler balları azda olsa mideye indirmişlerdir!

Sol taraftaki çerçevelerde nemlenme ve küf!

Peteklere kafalarını sokup ölmüş bir gurup arı! Besin stokları azalınca galiba bunlar ihtihar etmiş!

Gereksiz duvar çerçevelerini aldım.

Bunu dün akşam çektim; bizim çifte kumrular yan yana:)

Resimden ayırt edemezseniz; bunlar benim baykuşlarım( nasılda hemen sahiplendim)
Dişi olan daha büyük erkek olan daha küçük. Yakında yumurtlayacak ama yuvası neresi olacak onu bilmiyorum.

Bu kış çok soğuk geçmedi; çok sıcakta geçmedi! Bir ton ithal sibirya kömürü almıştım, bir iki torba kaldı bitmek üzere. Kömürün markası “nuryak”. Ben çok memnunum bu kömürden çok güzel yanıyor, geriyede hemen hiç kül kalmıyor. Bunun yanında odunda yakıyoruz. Ağaçları kestiler ya; ister istemez odunumuzda oldu!
Bizim motorlu testeremiz var (benzinli) abim çalıştırıyor onu; ama büyük ağaçlar için. Ben o testereyi elimde tutmaya bile korkuyorum kendimi keseceğim diye!

Ayrıca hem ağırlıktan hem de titreşimden kollarım kopacak gibi oluyor:) Neyse bana göre değil yani!

Abim benim elle odun kesmeme acımış olacak ki; “ne el testeresiyle kesiyorsun ağaçları; ben sana elektrikli küçük bir testere alayım onunla kes” dedi. İnternetten sipariş etmiş.

Bakar mısınız! Benim şahsıma alınmış bir testere! İlgi alanlarım farklı olunca bana gelen hediyelerde böyle farklı oluyor:)

Abim testere ilk geldiğinde bir kesti “ ne biçim şey bu; çok hafif hiç kesmiyor” dedi.
Ben kesmeye başladım “ya! Ne kadar harika bir şey kırt kırt kesiyor odunu” dedim:)
Daha güçlü testereye alışmış biri için bu oyuncak gibi bir şey!Ama el testeresiyle kesmeye alışmış biri için süpper bir testere:)

Çalıştırma derdi yok basıyorsun çalışıyor; bir tek yağına dikkat edeceksin; keserken oldukça yağ harcıyor.

Bir kaptırdım bayaca bir odun kestim. Odun bitince yine keserim.

hımm...Bu da yasemin çayı eniştem Çin’den getirmiş. Çinliler hemen hep yasemin çayı içiyorlarmış. Geçen gün bende yaptım. Bildiğimiz yasemin çiçeği kokuyor. Tadı hafif acı! Her ne kadar çok methedilen; çok şifalı bir çay olsa da ben pek beğenmedim.

En iyisi biz bildiğimiz çaya devam...

Yağmurlu bir gün!

2011-02-24T03:00:00.003+02:00

Çoğu zaman hemen yaparım, şimdi yaparım dediğimiz şeyleri yapmaya fırsatımız olmuyor.

Birkaç gün sulh hukuk mahkemesinde işim vardı. Çok şükür davalık bir durumumuz yok ta..
Babam hastalandığı zaman emekli maaşının çekilebilmesi için vasi atanması gerekti (vekalet verecek durumu yoktu ; yoksa vekalet verirdi!)Annem vasilik için mahkemeye başvurdu.

Vasi atanması kolay bir şey değil, dava birkaç ay sürmüştü! Hatta mahallede gelip soruşturmuşlardı; annemle babam arasında menfaat çatışması geçimsizlik falan var mı diye. Sonunda annem babamın vasisi oldu. Bu kararlar 2 yıllık!
2 yılda bir vasilik kararını yeniliyorsunuz. İşte bende yenileme için koşturuyordum. Annemi de yanımda koşturuyorum tabii! Nihayet hallettik..

Onu hallettik derken; annem hastalandı; başı dönüyor ! Baktım tansiyon 16 ya çıkmış. Sonrasında istikamet hastane:) Holter taktılar( bir günlük tansiyon ölçümünü yapıp hafızaya alan bir alet!) Orada da değerler aynı benim ölçtüğüm gibi çıktı; kolesterolde yükselmiş; neyse işte ilaç verdiler şimdi şükür iyi.

Bu arada tarlaların gübresi gelmiş. Herkes atmış atıyor.Geçen yıllara bakarak şubat başı üre için erken gibi gözükse de bu yıl için normal bir zaman.Yağmur yağmadan bizde atmalıyız

Haydi traktörle girmeyelim, ezilmesin buğday, elle atalım gübreyi diyorsun.
Normalde elle atacağımız zaman; adam tutup attırıyoruz gübreyi! Geçen yıl 15 dönüme 50 lira verip attırmışız. Ama öyle paran da olsa her zaman işini yaptıracak adam bulamazsın. Çoğu kişi işsizlikten yakınır ama iş yapmaya da tenezzül etmez; köy kahvesinde bacak sallamayı tercih eder… o da ayrı bir konu!

Abimle dedik: “Bu yıl biz atalım gübreyi. Bir ilk olsun, atar mıyız? Atarız !
Hani öyle elle atma tecrübemizde yok; ben zaman zaman atıyorum ama daha küçük yerlere.
Şimdi atacağımız yer “25 dönüm”. Dönüme 10 kilo üre atacağız. Annemi hastaneden getirdiğimiz gibi haydi biz tarlaya. Hava nasıl soğuk. Gerçi özellikle soğuk havayı seçtik yoksa üre buharlaşıp gidiyor.
Aşağı yukarı gübreyi atıyoruz… bakıyorum ben atmam gereken gübrenin ancak yarısını atabiliyorum! Yani şöyle diyelim ben ancak dönüme 5 kilo atabiliyorum:)Avucum küçük olduğuna mıdır nedir?
Sonrasında bütün tarla bitince attığım yerlerin üzerinden bir daha geçmek zorunda kaldım, Gübre bitsin diye. Çift dikiş oldu yani:) Ama sağlam oldu.

O gün kırlarda ciddi bir ayaz yedik! Şükür hasta olmadık. Ama günlerce omuzlarım ağrıdı. Gübreyi ayın 15’inde attık. 2 gün sonra yağmur düştü o günden beri hava serin. Arılara bakacağım dedim bakamadım. Hava düzelsin diye bekliyorum.
Ama sulukları takip ettim arılar soğuk falan demeden su taşıyor, demek ki yavrulama başladı.

Tabii hava soğuk arılara bakamıyorum diye iş yapmamazlık etmiyorum. Yerlerine dikilecek fidanlar var onları söküp yeni yerlerine ekiyorum. Fidanlığa uğramıştım; gidince bir şey almadan çıkamıyorum. Hastalık gibi bir şey olmuş bende!

Vişne aldım, badem aldım,

Defne;

Ters söğüt aldım iki tane . Bu söğüt fidanı 6 lira ama beğenmedim bence çok küçük serçe parmağım kalınlığında. Ne zaman adam olacak bu?

Karaçam aldım boyu 1 metre civarı. Fiyatı 15 lira, bence karaçam için çok pahalı. Sizce pahalı değil mi? Arıların içine ektim, bir tane daha alıp oraya ekeceğim.

....................................
Fidanları toprağı kazmadan ekemezsiniz. Ben toprak bellemeyi ve çapalamayı hiç sevmem. Neden sevmem? İşten kaçtığıma değil. Bizim topraklarda çok miktarda solucan var. Özellikle nemli zamanlarda bu daha da yoğun oluyor. İşte şimdi fidanları ekmek için çukur açıyorum ya. Solucanları istemeden bel küreğinle doğruyorum!

Al işte, bugün kestiğim solucanlardan biri.

Her ne kadar insanlar birbirine hakaret için seni pis solucan falan deseler de…Solucanlı toprak iyidir. Solucanlar bitki çürüklerini parçalar toprağı havalandırır. Bizim dostumuzdur. Ben solucanları da seviyorum; mecbur kalmasam toprağı hiç eşelemeyeceğim ki kesilmesinler!
Bazıları solucan ikiye bölününce iki tane solucan olur sanır. Annemde öyle sanıyor örneğin!

Yanlış. Solucanın sadece kafa kısmını üzerinde bulunduran parça, kesik kısımdaki yarasını kapayıp hayatına devam edebilir ama çoğunlukla kesilen solucanlar ölür.

İşte sağlıklı bir solucan:)
Ortaokulda öğretmenin sorduğu bir soru aklımda: Solucanın dişisi erkeği nasıl belli olur?
Cevap şu: Solucanlarda dişi erkek yoktur. Hermafroditlerdir. Yani çift cinsiyetli:)

Evet… fidan ekiyorum dedik; kimilerinin yerini değiştiriyorum. Bu arada kuruyan ağaçları kesiyorum.

Japon erikleri nedense bizim topraklarda verimli olmadı. Bakayım hımm…1,2,3,4 tane Japon eriği vardı. Erikte verdiler koca ağaç oldular ama bir bir kurudular sebebini bende anlamadım!

Meyve ağaçlarını değil de diğer ağaçları buduyorum. Özellikle karaağaçlar,

Köklerden fışkıran yavruları bir tane bırakıyorum, alt dalları temizliyorum falan!

Bugün yağmur kar arası bir şeyler atıştırıyor hava soğuk,

Görüntü havanın kasvetini anlatmaya yetiyor. Kumrular tellere dizilmiş!

Başımda şapka, ağzımda şal, iş yapmaya koyulmuşum. Önüme ne gelirse onu yapıyorum. Birkaç fidan ektim; sonra gözüm artezyen borusuna takıldı. Plastik boru topraktan 40 cm kadar yukarı çıkıyor. Çıplak boru güneşte çıtır çıtır yanıyor. Şuna bir kutu yapayım dedim. Uzun zamandır yapayım diyordum da şimdi nasip oldu.
( 8 metrede suyumuz var şükür. Allahın bir lütfu! Suyu olmayan bahçe düşünülemez. Kışın borular donmasın diye dalgıcı kuyudan çıkarmıştım. Bahara yeniden indiriyorum)

Yaklaşık 20*20 bir kutu.

Üstüne de tahta bir kapak.Bir parçada saç buldum kapladım. Sacın köşelerini özellikle kıvırmadım. Öyle daha hoşuma gitti.

Abim diyor: “İnsan onun kenarlarını yatıştırmaz mı?
Ben öyle istedim öyle yaptım. İşi ben yaptığıma göre; benim istediğim gibi olacak! Değil mi ama?
...........................

...........................

...........................
Boruya kutu yapmak için malzeme ararken büyük bir parça saç buldum rengi biraz kararmış ama olsun( sacın rengi zamanla alaca bulaca oluyor ya, öyle)

Her zaman malzeme almaya paranız olmayabilir; ola ki paranız var malzemeyi getirecek araç bulamazsınız; her malzeme arabaya sığmaz. Yada istediğiniz malzemeyi istediğiniz zaman bulamazsınız işte böyle bir durumda insanın kenarda köşede işe yarar malzeme bulmasının nasıl bir duygu olduğunu bilemezsiniz.

Belki de bilebilirsiniz… bilmiyorum.

Gerçi, maddi durumu yerinde olanlar çoğunlukla bu duyguyu bilemez, çünkü onlar istedikleri zaman istedikleri şeye sahip olabilirler!

Çocukken, annem bir şeyler dikerken yanından ayrılmazdık; kasabın kapısındaki kedilerin ayrılmadığı gibi.
Bakardık ki annem bir etek bir buluz diksin. Diksin ki eğer bir parça ışıltılı kumaş artarsa… ki, “bu artan kumaş elim kadar bir parça olur” ve eğer o kumaş parçasını annem bize verirse, bizde bebeğimize bir elbise dikerdik. Dünyalar ne kelime, dünyadan daha büyük bir şey varsa o bizim olurdu. Maddi durumumuz iyi değildi, çocukların keyfini eylemek için kimsenin ayıracak ne maddiyatı nede zamanı vardı. İşte o günlerden getirdiğim bir duygu olmalı ki; kenarda köşede işe yarar bir malzeme bulunca çok seviniyorum:)

Çok şükür şimdi makul ölçüler içinde istediğim bir şeyi alabilirim; ama çocuklukta yaşadığın şeyleri de silip atamıyorsun işte!

Eski tahtalardan söktüğüm çivileri bile atamıyorum; eğer çivilerin belinde bir problem yoksa( küften incelmemişlerse) elimde çivi kalmayınca bazı yerlere eski çivileri düzeltip yeniden kullanıyorum. Bundan da büyük mutluluk duyuyorum.

Arıların yanında bir malzeme sandığım var. Çok bir zaman oldu yapalı. Saç bulamamış üstünü naylonla kaplamıştım. En son naylonda güneşten yanmış ve içine su sızdırıyordu. İşte bu sacı görünce hemen ampul yandı.Yağmur üstümü ıslatıyor ama aldırmıyorum. Saç buldum ya sevinçliyim.

Kestim biçtim tam benlik. Sandığın kapağı da oldu.
Buna da şükür!

Haydi Bismillah!

2011-02-09T21:38:00.001+02:00

3-4 gündür hava güzel! Ama geceleri kırağı ve buzlanma devam ediyor! Dün ilaç yazdırmak için sağlık ocağındaydım. Döndüğümde neredeyse ikindi olmak üzereydi ama kardelenlerin üzerinde benim ufaklıkları görünce çok şaşırdım.Çiçekte arı olabilir ama… adı üstünde “karı delen” de arı görmek, kendi arılarımı görmek, üstelik bu yıl ilk kez arılarımı bir çiçekten polen alırken görmek tarifi mümkünsüz bir mutluluk!!!

Geçen gün baktım da; arılar bu yıl polen alamayacak kardelenlerden dedim; üzüldüm! (Ortada bir çiçek varsa ve arılar ondan birşey alamıyorsa o çiçeğe ziyan olmuş gözüyle bakıyorum ben)

“Herkes nasibini yer” derler ya; işte onlarda nasiplerini almışlar yuvalarına götürüyorlar!

Bacaklarındaki sarı polenler görülebilir.

Kimsenin dişinin kovuğuna girmez belki toplanan polen; ama bir umut olacağı kesin, kovanın içinde baharı dört gözle bekleyenler için:)

Soğuk havada kardelenler, içindeki polenleri korumak istercesine damla şeklinde kapalıydı.

Şimdi ise yapraklar açılmış.Arıların gelmesi için etrafa hafif bir koku yayıyorlar.

Birinden gördüğümüz , birisinden duyduğumuz , bloglarda okuduklarımız ister istemez etkiliyor bizi ; özellikle bu günlerde küçük kovanların bal stoklarının yetersiz kalmış olabileceği; bitmiş olabileceği aklımızı kurcalamaya başlıyor. Uykular kaçıyor...

Evet, (işte böyle bir ön yargıyla) bugün öğleden sonra benim küçük kovanımı bal vermek üzere açmaya koyuldum.
Aylar sonra ve bu yıl ilk kez bir kovanı açıyorum.

Haydi Bismillah…
Besmeleyle başlayan iş bitmiş demektir. İnşallah bu yılda işlerimiz yolunda gider,arılarımız sağlıklı olur, Allah kazasız belasız sezonu kapamayı nasip eder.

Duman falan vermeden kovanı açıyorum. Maşallah.Benimkiler mahmur gözlerle bana bakıyor.
Hay Allah, uykudan mı uyandırdık, ne yaptık? Güneş üzerlerinde parlıyor; ufak bir hareketlenmeden sonra tepki vermiyorlar. Kovanın üzeri iyice ve sıkıca kapalı olmasına rağmen nemlenme yok! Bu, şu an için iyi birşey olsa gerek.
En sağdaki çerçeve boş; onun yanındakinin bir yüzü bal dolu.Onun yanındaki de dolu gözüküyor.
O halde bal vererek arıyı uyandırmayalım!

Ama madem o kadar rahatsız ettik, teselli armağanını hak ettiler: "Atıştırmalık bir parça bal":)

Atıştırmalık dedimde aklıma birşey geldi: Zamanını hatırlamıyorum, arıların durağana girdiği bir dönemdi; arıcılardan biri arısına kek yada bal vermişti. Neden verdiğini sorduğumda da "ağızları boş kalmasın" demişti:) hehehe!
Polen bir gelmeye başlasa; biz de nasipse ağızlarını boş bırakmayacağız ama!

Yarım kilo bal hazırlamıştım. İnşallah hava müsait giderse şubat sonuna doğru vereyim.

Balı yiyen kapının önüne çıkıyor. Ee tatlıdan hayvanın yüreciği yandı üstüne bir parça soğuk su içmeli:) Bu mevsimde arasanda sıcak su yok ki zaten!:)

Bunlar bazı kovanların önündeki görüntüler.

Ölüler dışarı taşınmış. Çok gibi duruyor ama bütün kış neredeyse temizlik yapmadıkları düşünülürse(?)

Havanın yeniden soğuyacağı haberi geldi ki; arıları besleyerek harekete geçirmek istemiyorum.

Tabii imkan olursa; önlerinde yoğun ölü olan kovanları şöyle bir açıp bakmalıyım!

Yani; bakarım inşallah!

Keçi İnadı!

2011-02-04T20:29:00.002+02:00

Kardelenler kışın çiçekleri!

Kar, buz üzerlerini basmış; boyunlarını kaldıramıyorlar.

Çok zarif bir çiçek!

Görüntü 28 ocak 2011! Erik bahar açmış!Şimdiye gördüğüm en erken bahar:)

Erik tutar mı? Hiç sanmıyorum.

Havayı nasıl anlatsam... çok soğuk! Günlerdir bir kırağı düşüyor su kovaları olduğu gibi buz tutuyor. Çok ayaz var çok! Kargalar saksağanlar yere inmiş yem arıyorlar.

Bu sanırım florya!

Bu da başka bir kuş! Soldaki florya sağdaki ne?

Büyüklüğü sığırcık kadar! Sürü halinde kuşburunlarını yemeğe geliyorlar. İsmini bilen varsa öğrenmekten memnun olurum.

......................................................

......................................................

Birkaç gün önce bir haber vardı ; büyük ihtimal okumuşsunuzdur(?)
Bolu’ya keçi sütü fabrikası kuruluyor! Dondurulmuş pastörize keçi sütü ve sadece keçi sütünden ürünler üretilecek! Süt dondurulmuş olarak satılacak besin değerlerini kaybetmeyecek! İnek sütüne alerjisi olanlar bile keçi sütünü tüketebilecekler!
Babam “Keçi sütü anne sütüne en yakın süt” diye söyler dururdu da inanmazdım. Haklıymış!

Küçük bir bahçe bulan doğayı seven ; doğal yaşamayı sevenlerin bir numaralı tercihi meyve ağacı ekmek,birkaç kovan; birkaç tavuk ördek ve keçi yetiştirmek!
Mustafa Hilmi Bey dün bir yazı yazmış bloğunda! Keçi sağım yerlerini gösteriyor; keçileri nasıl rahat sağabiliriz diye araştırıyor!
Bende bir şeyler söylemek istedim ama baktım yazım yorum için oldukça uzun olmuş:) Bende buraya yazayım ne olacak?

Babamda pek çoğumuz gibi keçiye çok meraklıdır! Emekli olduktan sonra ve kırda küçük bir evimizde olunca ilk olarak pazardan bir tane sağmal keçi getirdi. Adı “Çıtır”dı! (Ben daha önce keçi görmemişim. İnek deseniz bir iki kez! Köyde ananemlerin inekleri vardı; yengem sağarken bir kere bana da sağ demişti de yüzüm gözüm süt olmuştu, 7-8 yaşlarındaydım!:)

Neyse ;ben babamın getirdiği keçiyi doğaçlama yaparak sağdım;inan olsun çokta güzel sağdım:) Ama hayvanın memelerini dikenler falan çizmiş sivilceler olmuş! Canı yandığı için huylanıyor. Sonrasında memelerindeki çizikleri tedavi ettim de iyileşmişti! Ne mi oldu; “Çıtır” bizim keçilerin atası oldu ondan çok yavru sahibi olduk. Sonra yavrular yavruladı falan filan. Kaç tane keçi elime doğdu (bu arada oğlaklar çok şekerdir, aynen bebek gibi; kucağınıza alın süt kokarlar:)

Gelelim ben keçiyi nasıl sağarım:
Bizim keçilerimizin boynunda daima tasma vardır. Keçi boynuzsuz dahi olsa yakalaması kolay olur. Sağım yapacağımız zaman boynunu şöyle bir karış zincir bırakarak duvara sabitleriz (aynı köpek bağlar gibi!) Zincirlerinde fırdöndü vardır herhangi bir boğulma problemi oluşmaz. Böylece sağım sırasında kafasıyla bizi rahatsız edemez.
Hatta keçiyi köşeye bağlarım. Bir tarafı duvara dayanırsa iyi olur! Çünkü poposunu sağa sola atmak isterse bir tarafta duvar bir tarafta biz oluruz gidemeyeceğini anlar sağılmaya razı olur:)

Sağım sırasında ayak tepmesine gelirsek oldukça zor bir durum çünkü bunun çözümü yok gibi! Hayvanın kendini rahat hissetmesi lazım eğer rahat olmazsa hem sütü size vermez hem de huysuzluk yapar. Keçi inadı derler ya; işte ondan:)
Eğer rahatsa sütü salar ve geviş getirmeye başlar! Sağım sırasında geviş getiriyorsa işler yolundadır:) Çünkü memesi sütle dolmuş bir hayvan rahatsızdır bir an önce sütünü verip rahatlamak ister.

Hayvana hiç sert davranmam; gerekirse boynunu sırtını kaşırım rahatlasın. Vurmak dövmek hayvanı huysuz yapar, yüksek sesle bağırın ondan bile rahatsız olur!
Karnı aç olmasın; susuzda olmasın yoksa elimizdeki süt kabını yem sanıp yada su sanıp hep kaba ulaşmak koklamak ister, tepinir durur:)

Ayrıca sağım yapılan yerde ve barınaklarda devamlı hayvana sataşan at sinekleri kara sinek yada sivrisinek olmamalı. Özellikle sivrisinekler keçilerin memelerini çok fazla sokar hayvan memesini kimseye elletmek istemez.

Genellikle hep alıştığı kişinin kendini sağmasını ister; sağım yaparken aynı kıyafeti giymekte de fayda var yoksa huysuzluk yapabilir!

Özellikle ilk başlarda yavrusunu daima yanında görmek ister; göremezse huysuzlanır o halde süt sağarken yavrusunun yanında olmasında bir sakınca yok. Çünkü yavru küçükken çok bir süt içemez. Hatta yavrulara tutup zorla süt içirtiriz! Bizim sütümüzü içip bitirecek diye korkmamıza gerek yok yani:) İlerleyen zamanlarda (yavrular koca adam olunca) bir paravanın arkasına koyar sütü sağınca annesinin yanına alırız.

Memesinde yara falan olmaması gerek bunu söyledik ayrıca bu hayvanların bence en önemli rahatsızlığı "mastitis! " Eğer hayvanın memesi mikrop kaparsa meme büyük zarar görüyor, hayvan ıstırap çekiyor kendini sağdırmak istemiyor, hem tedavisi oldukça meşakkatli! Ayrıca tedavi etmeniz durumunda bile memeyi kaybetmeniz mümkün( yani memenin körelmesi)

Sağım yaparken oyalansın diye hayvanın önüne yem koymak bir kısım çözüm gibi gözükse de bazen terside oluyor. Hayvan yemini sizden kıskanıp daha fazla huysuzluk yapabiliyor.

Ayrıca sağım öncesi memesini ılık suyla yıkayıp kurularsak hem hayvan rahatlar hem de memesi tozdan pislikten arınmış olur!

Aklıma gelenler bunlar; ayrıca süt sağmak çok zevkli bir iş:) Tavsiye ederim. Bir keçi bile bir eve fevkalade yeter. Sütünüz yoğurdunuz peyniriniz eksik olmaz!

Keçilerimizin sayısı artmıştı bakamayınca sattık. 2 tane bırakmıştık. Geçen yaz dişi olana ot vermiştim yarım saat sonra baktım hayvan ölmüş ağzından hafif köpük gelmiş. Onu böyle ani ne öldürdü bilmiyorum, otun içinde bal arısı vardı da keçiyi boğazından mı soktu? Çok üzüldük saanen kırmasıydı!
Erkek olanı da kurban ettik. Şu an keçi yok. Bahara belki…

Son olarak; keçi yavrularının(oğlak) ve kuzuların daha annelerine doyamadan henüz süt emerken kasaba satılmasına , kesilmesine karşıyım.
Neymiş efendim: “süt emerken etleri daha lezzetli olurmuş!!!”
Yapmayın! Hesap vermekten hiç korkmuyor musunuz?

Kapana Kısılmak

2011-01-25T00:34:00.002+02:00

Şubat ayı buraları için mevsim normallerinin altında geçecekmiş! Hayırlısı! Hava günlerdir sisliydi. Ardından yağmur !
Dün ise bahar gibi; bugün ayazlamaya başladı! Şu an saat 22.30 kar yağışı başladı! Hava durumu yarın gece için -9 der!

Ne olsun işte ;ben de 10 gündür hastayım! 7 gündür antibiyotik kullandım en sonunda yeter dedim bıraktım. Birkaç yıl önce bademcikleri aldırdım ama aynı sorun hala devam ediyor! Boğazım sanki kaktüs yutmuşumda batıyor gibi acıyor! Şimdide elimde mendil burnumu çeke çeke iyileşmeye çalışıyorum bakalım:)

Dün güneşi görenler dışarı çıkmıştı!

Sanırım bu yıl arılarıma en az kışlık balı bıraktım!
Bu yetersiz bal bıraktığım anlamına gelmesin; ben her yıl oldukça çok miktarda bal bırakıyordum. Hatta bal hasadında eski ballarla karşılaşıyordum:) Bu yıl daha azını bıraktım. Şubat sonu gibi kovanları beslemeyi düşünüyorum inşallah! Ya nasip!

Bir hindiba çiçek açmış! Bir çiçekle bahar olur mu? :)

Yağmur birikintileri ördeklerin işine geliyor!

Suyu görünce deliriyorlar!

Çamurlu suda yıkanıp ta bembeyaz kalacak bir kişi daha var mı içimizde? Yok:)
.....................................

.....................................

Bir şekilde tahıl, yem, saman yada herhangi doğal bir şeyleri depolamışsanız; olmadı yakınınızda ağaç, tarla, toprak varsa mutlaka fareyle tanışmışsınızdır!
Yada fare sizinle çoktan tanışmıştır da sizin haberiniz yoktur!:)
Yada bütün bunları geçin kovanları olanlar mutlaka fareyle tanışmıştır gibime geliyor!

Allaha şükür kovanlarıma şimdiye kadar fare girmedi; bazı kovanlarımın giriş delikleri oldukça geniş olmasına rağmen! Girse farkına varırdım!
Kedilerin bu konuda faydası oluyor diye düşünüyorum! Yada fareler açık alanlarda çok rahat iş göremiyor!
Yalnız bir keresinde ,baharda arılara vermek için sakladığım 10 kadar ballı çerçeveyi fare tırtıklamıştı; mecburen eritmeye gitti! Fare bize göre necis bir hayvan! Dokunduğu her şeyi mındar ediyor! Pisliyor batırıyor! Öyle Hintliler gibi farelerle beraber yaşamamız; yemeklerimizi falan paylaşmamız söz konusu olamaz!

Fareler benim gördüğüm kadarıyla iki çeşit; birisi tarla faresi yada sıçan; zaman zaman meyve ağaçlarının köklerine zarar veren; yer altında çok miktarda kanallar açan; rivayete göre kimi zaman kümeslere girip piliçleri yedikleri söylenen; benimde bizzat güvercin yavrularımı yemiş olan; büyüklükleri küçük birer tavşan kadar olabilen yaratık!

Diğeri fındık faresi dediğimiz; adındaki fındıktan mıdır nedir bilinmez oldukça sevimli görünen küçük fareler!
Tarla faresi yada sıçan öyle her küçük delikten içeri giremiyor ama kocaman dişleri sayesinde kısa sürede malzemeyi kemirip kendine birkaç saatte delik açabilir; Bizim kediler şükür tarla farelerine fırsat vermiyorlar da bu yakınlarda hiç görmedik!

Ama fındık fareleri için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.Özellikle ambarda büyük zarar veriyorlar !
Çuvalları güzel istiflemişsiniz; Çuvalı bir kaldırıyorsun haydi… buğday şarrr akmaya başlıyor! Çuvalın delinmiş olduğuna mı kızasın buğdayın yere aktığına mı?Bir çuval iki çuval kaç çuval varsa hepsine delik açılmış!

Her ne kadar kedi olsa da faydasız! Nedeni: fare küçük olduğu için çuvalların arasına pek güzel saklanıyor hatta saklanmakla kalmayıp buraya yuvasını da yapıyor!

Bütün canlılara sempati besliyor olsam da; bütün emeğinizi fareye teslim edemezsiniz! Fare kırda tarlada ne yaparsa yapsın ama ambar olmaz!

Bu iş için önünüzde iki seçenek var:
Fare zehiri pratik uygulama gibi duruyor! Paketi sanırım 6-7 lira civarıdır! Fareler hazır zehirli yemleri bayılarak yiyor( yemi yiyince bayılmıyor canım yani yem çok hoşuna gidiyorda ondan:)
Bir paket yemi önüne koy sabaha hepsini yeyip bitiriyor! Akşama bi daha koy onu da yeyip bitiriyor! Böyle birkaç gün fareyi hazır mamayla besliyorsun bir gün bakıyorsun yem yenmemiş yerinde duruyor! Ohhh; diyorsun sonunda fareden kurtuldum! Evet gerçekten o fareden kurtulmuşsun!

Birkaç gün sonra bakıyorsun yem yine yerinde yok; Haydiii başka fareler gelmeye başlıyor; sende hazır yem almaya devam ediyorsun bu çark böyle devir daim ediyor!

Zehirli yemleri yada zehirlenmiş fareleri; kedi köpek veya etçil kuşların(örneğin baykuşun) yada yılanların kesinlikle yememesi lazım yoksa onlarda zehirlenir!
Bu zehirlerin etki yolu farelere iç kanama geçirtmek; ilkin hayvan hasta hasta etrafta dolaşmaya başlıyor ve sonunda nerede öleceği belli olmuyor! Bu yüzden o fareyi başka bir canlının yemeyeceğini garanti edemezsin!
Bu sebepten dış ortama açık yerlerde kesinlikle zehirli yem kullanmam! Kapalı yerlerde de kullanmam yoksa fare istemediğiniz bir yerde ölüp orada kokuşup gidebilir.. beak!

Klasik ve “en çevreci” çözüm kapan kurmak gözüküyor!
Çok samimi olarak söylüyorum; hayatta en nefret ettiğim şey “kapan kurmak” ; ikinci nefret ettiğim şeyde kapana yakalanan orası burası parçalanmış fareyi kapandan atmaya çalışmak! Bir canlıyı öldürmek öyle kolay bir şey değil elbet!!!Kolay olur mu hiç? Ama mecbur kalınca yapıyorsun!

Kapan kurmayı babamdan öğrendim ki oldukça hassas kapan kurabilirim.
Çoğunlukla kapana kaşar yada küçük çıkınlar içinde fındık fıstık bağlarım! Yemi bağlamak önemli çünkü kapanı ne kadar hassas kurarsanız kurun yavruları yakalayamaya bilirsiniz! Ama yem bağlı olduğu zaman fare onu çekelerken kapanı kapatıyor.

Kapanı kurmanın en dikkat edilmesi gereken noktası da kedi yada kuşların kapana yakalanmasına sebep vermeyecek şekilde gizli yerlere yerleştirmek!

Birkaç yıl önce kapanı böyle yere kurmuşum! Kedinin giremeyeceği bir yer! Bir gün sonra baktım kapan kapanmış…. Allahım “Yavru bir kurbağa”… iki bacağı birden kapana tutulmuş! İki bacak birden parçalanmış! Kurbağacık debelenip duruyor! Kurbağaları çok severim; masum hayvancıklardır.
Bir taraftan ağlıyorum bir taraftan kapanın telini açmaya çalışıyorum. Kurbağayı çıkardım; kurbağa ön bacakları üstünde sürüne sürüne gitmeye çalışıyor.
Fare kapanına kurbağa kapanacağı kimin aklına gelir? Sonrasında kurbağaya bakamadım. Ölmüştür….
Hala aklıma geldikçe vicdan azabı duyuyorum. Allah affetsin… yoksa bu günahlar birike birike halimiz nice olur bilmiyorum!!!

O günden beri kapanları zemin yere kurmuyorum. Olmadı bir tuğla koyup kapanı onun üstüne kuruyorum!
Nerden buraya geldik dersek bu günlerde fareyle mücadele sürecine girdim!5 günde 4 kapanla 13 fare yakaladım!

Bir kapana iki fare birden yakalandığını şimdiye kadar hiç görmedim. Bu resmi ondan çektim!

Fareler zehirli olmadığı için kapana tutulan fareleri olduğu gibi kedilere verebiliyoruz!

Mademki fareden gidiyorum aklıma bir olay geldi onu da anlatayım; baharda buğdayları satıyoruz! Çuvalla buğdayın etrafına set yapmışız. Buğdayları helezonla aldık sıra çuvalları kaldırmaya geldi. Çuvalları kaldırıyoruz altından fare çıkıyor kedi hoop yakalıyor. Başka çuvalı kaldırıyoruz hop kedi fareyi yakalıyor. Böyle 5-6 tane fare yedi. Son çuvalları kaldırıyoruz bir yuva;sapla çöple yapılmış içinden bir yetişkin fare çıktı onu da yedi! Yuvayı eşeledim içinde 5 küçük fare yavrusu! Pespembe; gözler kapalı! Kedi; yavruları kokladı kokladı yemedi. Babam kediyi yakaladı getirdi ; ıııh kedi yavruları yememde yemem diyor! Zaten fareye de benzemiyorlar sanırsın böcek, minicikler! Babama dedim “ben bunlara bakıcam; zaten annelerini de kedi yedi! Yoksa ölürler!”

Sağolsun babam benim hemen her yaptığıma müsamaha ederdi; “tamam” dedi! Yavruları derin geniş bir kutuya koydum. İçine bol kağıt kırpığı; sığ bir kaba su; peynir kırıntısı falan! 10 gün kadar baktım onlara ;zamanla gözleri açıldı; kırt kırt nasıl yemek yediklerine hayran olursun! Uyurken hep bir arada yatıyorlar! Ama çişlerini yattıkları yere yapmıyorlar; kenar bir yere gidip gazete kırpıklarının üstüne yapıyorlar!
Annem o sırada merkezdeki evde; benim neler karıştırdığımdan haberi yok! Bir bilse beni de babamı da kapının önüne koyar:) hehehe! Sonra annemin geleceği duyumunu alınca şöyle 300 metre kadar ileride yaşlı bir ağaç vardı gövdesinde kovuklar açılmış; yavruları oraya götürüp bıraktım. Şimdi hamster bakıyorlar ya bende fare baktım; duyda inanma! Tabii yıllar önceydi fotoğraf makinam yoktu; bilseydim bloğumda yayınlamak üzere fotolardım:)

Kapanlara kapanan o fareler var ya; her birine başka bir gözle bakıyorum. Gördüğüm o ki ; çirkin yaratılmış hiçbir canlı yok;hepsine üstün birer özellik verilmiş, hepsi doğal dengenin birer parçası!

Bize zararları dokunmaya başladı mı olaya müdahale etmek gerekli elbette ama işin dozunu kaçırıp ta onları tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yapılacak en son şey olmalı! İnsanoğlu bu dünyanın tek varisi değil; istese de istemese de onu diğer canlılarla paylaşmak zorunda!

Ben yazarken saat yarım olmuş! Dışarı baktımda kar yağışı son sürat devam ediyor! Yarın kardan adam mı yapacağız ne:)?

Hava sıcak desem; kim inanır?

2011-01-03T19:43:00.001+02:00

Yaklaşık 15 gündür hastalıktan başımızı kaldıramadık! Üşütmek, öksürmek kış için olağan hastalıklar olsa da; zaten hasta olan bir insanın üstüne bronşit olması işleri oldukça zorlaştırıyor!
Günlük alması gereken ilaç sayısı o kadar fazlalaştı ki; ilaçları birbiriyle çakıştırmadan vermeye çalışmak zor ancak vücudun bütün bu ilaçları sindirmeye çalışması çok çok daha zor olsa gerek!

Tedaviye çok şükür cevap verdi de babacığım nihayet iki gecedir biraz daha rahat uyuyor! Onun nefesi sıkıştıkça ben nefes alamıyorum; o rahatlayınca ben de rahatlıyorum!

Bu hafta içinde beni daha da üzen şeylerden biri “Yaprak Dökümü” dizisinin finalinde evin hasta babasını öldürmeleri oldu! Filmi yalnız başıma izliyor olsaydım höngür höngür ağlardım! Ağlayamayınca nasıl anlatsam göğsümün ortasına bir taş oturdu!

Onun üstüne (ertesi gün) kurtlar vadisinde Memati’nin oğlunun öldürülmesi ve toprağa verilme sahnesi çok çok kötüydü ki ; zaten dünkü şoku atlatamamış olan ben daha da beter oldum.Hala kendime gelemedim!

..................................

..................................

Bizim burada son yağan kar eridi erimesine ama hava çok soğuk ! Kimi yerlerde hava sıcakmış!Bizde sıcak değil efendim:)

Arılar kar eridikten sonra sadece bir gün hava alma uçuşu yaptılar onun harici hep salkımdalar!

Bunlar iki hafta önceki görüntüler!

Kuş; kovanın girişindeki arıları temizlemiş! Ayak izlerinden belli oluyor!

Kar, kimi kovan girişlerini örtmüş!Kimisinin önünü ise üflemiş!

Problem değil; ellemedik!

Kar yağışının durup havanın açık olduğu ilk gün; eşek donduran güneşinin parlamasıyla ,arılar kendilerini karların üzerine bırakmışlar! Ben sonradan fark ettim!

Önlerini kapamaya çalışırken bile kaç tanesi pat pat karın içine gömüldü gitti! Hava buz gibi diyorum; sadece güneş karın üzerinde haddinden ziyade parlama veriyor!

Hani arılar 15 derecenin altında uçmazdı?

Bu arılar için intihar olsa gerek! Başka türlü bir açıklama bulamıyorum!

Yerdeki karları temizliyoruz; girişleri karartıyoruz falan! Bu arada giden gitmiş oluyor!

Cotoneaster(dağ muşmulası) Hele ciddi bir kar yağsın; aç kalan kuşlar bütün bu çalımsı meyveleri yiyip bitirirler!

2 yıl önce ektiğim Lübnan sedirleri! 6 tane ektim bir tanesi öldü!

hımm; bu da bizim evimiz! Henüz çevre düzenlemesi bitmedi:) Evin planını ben çizdim! Alt kat 120 m2, üst kat 33 m2!

Üstüne kar yağmış olsa da; soğuk havada insanın yakacak odununun olması çok güzel bir nimet!Allah olmayanlarada nasip etsin!

Benim yavrularımdan biri! Hayatlarında ilk kez kar görüyorlar! Hani köpekler karda yuvarlanmayı çok sever ya; türlü şebeklik yaparlar:)

İşte bu kızda karda oyun oynamayı çok sevmiş! İşi gücü oyun !

Seni şımarık:)

Kardaki ayak izlerine bakalım neler anlatıyor?

"Sen sola git ; ben sağa gideceğim":)

Bu noktada bayağı bir düğüm olmuşlar!

"Karda yönümüzü şaşırdık galiba; en iyisi geriyeee dön!":)

Bu yıl bir kestane fidanı diktim! İşe bak 2 tane kestane tuttu!

Hep kestaneleri bekledim durdum! En son yapraklar dökülünce dalından kopardım. Geçen günde dedim ki; "kozasından çıkarayım şu bizim kestaneleri!"

O da ne!!! Kozadan çıkan buruşuk birer kestane:( Hayal kırıklığına uğradım!

Zaten kestaneleri yemeğe niyetim yoktu. Hepi topu 2 kestane !Onları ekecektim ama olmadı...

Kestanelerin neden böyle çelimsiz olduğu konusunda bir fikrim yok! Bazı ağaçlarda erkek dişi falan oluyor! Yoksa benim kestanenin yanına başka kestanelerde mi ekmem gerekecek?

Birkaç gündür çok ciddi kırağı çekiyor; örneğin bu kar değil! Kırağı!!! Ama örgü tel diken diken buz tutmuş!

Odamın penceresinin önünde bir ağaç var! İşte baykuş o ağaca konmuş!

Beni fark etti! Ama temizlik yapmaya devam etti!

Aramızda çift cam olunca baykuşu bu kadar resimleyebildim!

Bu baykuş bizim bahçenin müdavimlerinden!
Genelde hava kararmaya başlayınca ortaya çıkıyorlar! Birde bunun eşi var! O da gelince bunlar böyle çifte kumrular gibi yanyana geliyorlar gugugugu söyleniyorlar!Hatta birbirlerinin tüylerini temizlediklerini görüyorum ki eş olduklarını buradan çıkardım:)

Baykuşların gece görüşü mükemmeldir; bu sebeple gece avlanırlar ve en önemli besin kaynağı farelerdir! Bize hiçbir zararları olmadığı gibi fareleri avladıkları için faydaları vardır!

Ama bazı kişilerin baykuş vurduklarına şahit olduk ki; ne diyeyim; onları Allaha havale ettik!

Kar Uykusu

2010-12-15T23:37:00.002+02:00

Soğuk hava geldi geliyor derken; kar ilk defa bizi es geçti! İstanbul’a İzmir’e yağdı ama bize yağmadı:)
Ancak… soğuk havası ulaştı!

Çok değil sadece birkaç gün önce..

Bahçedeki gül sanki ikinci baharını yaşıyordu!

Geçen hafta benim için önemliydi ki; yeğenim asker oldu!
Okul yeni bitmişti, tek tip askerlik söylentileri üzerine hemen tecili kırdırdı!

Kısa dönem yapmak istiyordu öylede oldu! Bu pazar Kastamonu’ya (Gölköy) jandarma er olarak gitti!Bir ay orada kalacak!

Giderken diyordu ki; edindiği bilgilere göre burasının yemeği güzelmiş :) eğitimi yoğunmuş ve buradaki askerler hep doğuya gönderiliyormuş!
Yok canım dert etme, nasip kısmet falan dedik ama pazartesi gelen telefonda dağıtım yerinin belli olduğunu Siirt çıktığını; ilçesinin daha sonra belli olacağını söyledi!!!
Demek ki önceden edinilen bilgiler doğruymuş; Kastamonu’dan doğuya dağıtım yapılıyormuş!

Moralini bozma her şeyin hayırlısı dedik!.... demesine de; için içinde huzursuz olduk!

Askerlik kolay bir şey olmasa gerek; "Asker ocağı Ana kucağı değil" demişler.
Sayılı zaman değil mi; çabuk geçer bütün olumsuz durumlar tolere edilebilir!

Ancak yurdun her yeri bir olsa da; ülkemiz şu an savaşta bulunmasa da; doğuda terör diye bir sorun olduğunu yok varsayamayız!
Daha silah nedir doğru düzgün bilmeyen gençlerin birkaç haftalık eğitimle bir savaşçıya dönüşmesini beklemek; ve onları doğuya göndermek hiç doğru değil!

Kusura bakmayın ben zaten herkesin asker yapılmasına karşıyım!

Askerlik bir meslek olmalı, fiziki özellikleri askerliğe uygun, psikolojisi yeterli olan ve bu mesleği edinmeye gönüllü olanlar asker olmalı!!!

Sonuçta her evlat kendi ana babasının kıymetlisidir ki; onun saçının teline zarar vermeye kimsenin hakkı yok!!!

Askerlik yapan tüm evlatlar sağ salim evlerine dönerler inşallah! Allah yardımcıları olsun!

Evvet! Aşure günü yarın ama kankam askere gidiyor diye, ben süreyi öne aldım ve geçen hafta ona aşure yaptım!Canınız çekmesin oldukça güzel olmuştu:)

Yeni marul tohumu ekmiştim onları aşılamam gerekti( yani yeni yerlerine ekmem)Soğuk havadan etkileneceklerini biliyorum çünkü geç kaldım.

Abimin önceden benim için yaptığı küçük seyyar bir sera vardı. Onu kullanmaya karar verdim.

Ara kısımlarına tel gerdim.

Sonrasında branda ve koli bandıyla kapladım!

Marullar içine ekildi!

Ve final!!!

Ancak marullar seraya sığmayınca bir kısmınıda dışına ekmek zorunda kaldım:)

Buda mini sera:) Onu da maydonozların üstüne koydum!

Soğuk dalgadan önceki son güneşli gün; kovan içindeki sıcak hava kaçmasın diye besleme kutularını aldım!

Ve gazeteyle birkaç kat izolasyon yaptık. Elde çuval varsa, üzerine onlarıda koyduk! Ne varsa koyduk yani! Kat kat lahana gibi oldu:)Kovanları örtmesi çok zevklide açmaya kalkınca çok zor oluyor yahu:)

Polen çekmeceleri... sağ tarafta kışlayan koloni sol taraftan balları tırtıklamış ki sırları dökülmüş!

Çekmecede ayrıca varroalarda gözüküyor!

Çekmecelere gazete kağıdı koyup yeniden yerine sürdüm.

Destekleme amaçlı dağıtılan kovanlardan biri! Arıları satın aldığımda 3 tanesi böyle kovanlardı! Pek güzel yapılmamış tahtaları kurtlar yiyor.

Çatlak yerinde güzel bir ağaç mantarı çıkmış:)

Önceki yıllardan kalan ziftli kağıtlarımı yeniden kovanların üzerine koydum. Bu ziftli kağıtlar hem bir miktar rüzgardan koruyor hem de yağışların kovanı ıslatmasına engel oluyor. İşim bitince baharda kağıtları yeniden açıp, rulolayıp öyle saklıyorum!

Ziftli kağıt güneşten ısınınca bizim "göbek adam" kovan üstünde güneşleniyor!

ooooh! Bende güneşlenmek istiyorum:)

Ölüler gözükmeye başladı!

Yerlerdeki otlar çok ama çok güzel! İnsanın koyun olup yiyesi geliyor:)

Bahçemizdeki kuşburnu’lar; yada yaban gülü! Bunları tohumdan biz yetiştirdik. Sonrada kenar bir yere ektik! Baharda çok güzel çiçek açmışlardı ki; bunun neticesinde kuşburnuları bekliyorduk.

Don patlamadan biraz toplayayım dedim.

Toplaması o kadar zor ki; dikenler ellerime resmen dünya haritası çizdi. Her tarafım parçalandı. Eldiven kullan diyeceksin ama eldivenle daha kötü, bu seferde dikenler eldivene takılıyor ve ellerini kurtaramıyorsun!

15 kilo kadar topladım! Üzerlerinde bir o kadar daha var, ama canım sıkıldı!! Geri kalanıda kuşlara kalsın. Kar kapayınca gelip hepsini yerler:)

Bezin üstüne serdim, bakalım ilerleyen günlerde burunlarla neler yapacağız!

Dün akşam gökyüzü böyledi!

Geçen haftaki soğuk hava bize kar bırakmadı doğru... ama dün gece yarısından sonra yılın ilk karı bize de yağdı! Gece 3 yada 4' tü! Pencereden bakınca hertaraf bembeyaz olmuştu:)

Yazımızın başındaki güzel gülün haline bakar mısınız; dondan boyuncuğunu bükmüş garip:)

Seramız; görevini yapmış gözüküyor!

Arılarımız "kar uykusu"nda! Hayırlısı bakalım!

Ve bu akşam olukların durumu; buzlar sallanıyor!

Günün Ardından

2010-12-02T23:01:00.001+02:00

Tarım aletlerimiz (birkaç yıldır) kışı yağmur altında geçiriyor! Yer yapmak istiyor ama fırsat bulamıyorduk. Sonuçta karar verdik bayram öncesi ustalara 25 metre duvar yaptırdık.Sadece duvar!Ustaya 1250 lira verdik!Temeli için hazır beton falan kullanıldı.3 bin lira kadarda malzemeye! Duvar bitti ya; geri kalan işi biz yapacağız! Yapacağız dediysem abim ustalığını yapıyor bende çıraklığını:)

Ve günlerdir onu bitirmeye çalıştık. Bunun için yapacağımız binanın önlerine demir direk diktik, ayaklarına beton temel! Ön tarafa duvar zaten yapamazdık ki her noktadan traktörün binanın içine geri geri girebilmesi gerek.

Ön tabanlar yine demir! Böyle uzun mesafelerde tahta sarkma yapabilir hele kışın kar yükleneceğini de hesaba katarsak!

Ön tabanlara kalasların çakılabilmesi için köşebentler kaynaklandı ve çivi çakılabilmesi için delik delindi! Üzerine çam kalaslar, 4 sırada tahta. Ve en üste metal ondülin! Her gün çalışmadığımız için iş uzadı elbette, ancak sonunda idare edecek kadar bitti.

Bizde hemen aletleri içine attık! Binlerce liralık alet yağmur altında yeterince küf pas oldu zaten!
Bundan sonrası zımparala ve boya:)

En iyi olanı da helezonun içine sığabileceği kadar yüksek olması. Bu nokta 3 metreden yüksek!Binanın henüz rütuşları yapılmadı ama ustam zorunlu olarak işe 2 hafta ara verdi. Çünkü kurs için istanbul’a gitti! Beni de bu arada azad etti:)!
Bende kendi işime bakacağım. Birkaç gündür kuvvetli rüzgar var; hava soğuk değil ama doğru düzgün iş yapamıyorsun! Dün sabahtan bakamadığım birkaç kovana bakma imkanım oldu.

Kovan kapak altı bildik manzara; ne yapsın garipler onlarda kışlayacak yer arıyor!

Yine örtü tahtasındaki odun böcekleri!Kimseye bir zararları yok; kendi hallerinde yaşayıp dururlar.

Bölmelerden biri!

Bunları sıkıştırmayacağım! Bahara bakalım durumları ne olacak, hayırlısıyla!

Bunu daha önce sıkıştırmıştım!

Kapak altlarında nemlenme; yağmurun etkisi!

Küçük kovanım:) Maşallah keyfi yerinde! Küçük kovanlar daha bir çalışma azmine sahip:)

Öğleden sonra rüzgar yine şiddetlendi!
Bende ne yapayım derken üzerinde kapağı olmayan kovanlara kapak yapayım dedim. Kapağı olmayan kovanlar benim kendi yaptığım kutu ve kovanlar. Yazın içine oğul koyarken önemsemiyorsun. Üzerine bir çuval birde naylon koydun mu hiçbir problem olmuyor ama malum cumartesinden sonra kar soğuk falan diye ödümüzü kopardılar!

İçinde arı olan kovanlar öyle abidik zubidik şekilde kışı geçirebilir mi geçiremez! Yani geçirebilse de en azından bir kapak olmalı üzerinde !!!

Küçük kovanın kapağı yapıldı. Üzerini kaplamak için düz saç aradım ama bulamadım. Bende parça kalmış olan metal ondülinlerden kapladım.

Ve normal bir kovan, onada kapak yaptım .Kapladım!

Dün akşam gece yarısından sonra tam bir fırtına başladı! Bütün gece uyuyamadım başım ağrıyor !

Bugün… gündüz rüzgar devam. Bende kapak yapmaya devam ediyorum!
Tahtaları çaktım üstünü kaplıyorum.Daha önce metal ondülin çaktınız mı bilmiyorum! Ben çok çaktım. Normal saçtan daha mukavemetli; çiviyi vurmaya çalıştıkça çivi zıpzıp zıplıyor! Hele 2-3 katı birden delmeye çalışıyorsanız işiniz iyiden iyiye zor! Aslında delmenin zorlaştığı durumlar için şarjlı matkabım yanımda, ucunda ince delici uç bile takılı!

Ancak… son bir kaç çivi kala, ondülini deleyim derken çivi zıpladı ve keseri parmağıma vurmadım mı? Vurdummm!

Parmağım güzel patladı mı patladı! Kanlar şıpır şıpır akıyor! İnan olsun son iki çivi kalmış kapağın bitmesine!

O halde kapak bitmeli sızlanacak zaman değil! Matkabını alırsın; deliği deler; çiviyi öyle çakarsın!

işte delik açıldı! Madem ki bu kadar kolaydı parmak niye patladı?

Akacak kan damarda durmaz derler ya öyle oldu! Bende keseri nasıl bir vurduysam artık!

Kapaklarım biraz derin oldu ama tahtayı ikiye kesersem de sığ olacaktı! Olsun bahara besleme kutusunu koyunca kapak biraz havaya kalkacak nasılsa:)

Bunun içinde bir oğul var! Yazın koyduğum naylon güneşten iyice kavrulmuş! Çıtır çıtır!

Son kapağı da şimdilik yerine koydum! Rüzgar hayırlısıyla dursun kovanların üstünü izole edip kapakları öylece kaparız! Kısa günün karı bir kaç kapak birde ağrıyan parmak!

Hayırlısı bakalım bundan sonra hafta sonu gelecek soğuk havayı bekliyoruz!

Kara kara bulutlar yine yağmur yağacak!

2010-11-27T00:19:00.004+02:00

Yağacak değil; birkaç saattir yağıyor zaten! Dışarısı çok soğuk olmasa da pek sıcakta sayılmaz.Bir aydan fazla zaman oldu, arıların bir kısmına usulen bakmıştım. Yaklaşık durumları şöyle böyleydi! Bu resimlerde o zamandan kalma! Bazı kovanlarda timol jel hala buharlaşmadan duruyordu!

Bu yılın oğullarından !

Orta çerçevelerinden biri!

Arıların kimi sarı bel li, kimileri daha koyu renkli!

Bir kovan ise neredeyse açlıktan öte tarafa gidecekmiş. Boş çerçeveleri alayım; ballı koyup sıkıştırayım derken… arılar aç köpekler gibi yağmaya başladı. Şu hayvanların yağma davranışı hiç hoşuma gitmiyor! Daha önce ki yıllar bunlar böyle yapmazdı şimdi neden bu kadar hassas oldular bilemiyorum. Öğrenmeye ise vaktim yok!!Yağma başlar ve kontrol son bulur… daha da araya öyle işler girdi ki arılara el sürmedim. Önümüzdeki günler süreceğim inşallah!

Kovanın dışında karşılaştığım bir kara dul.

Oldukça siyah ve güzel bir örümcekti!

Yağmurla birlikte güzel mantarlar çıkmış.

Tam yenilesi beyaz mantar! Atıyorum inanmayın, mantardan hiç anlamam:)

Bu arada tarlalara buğday ekimini gerçekleştirdik.

Hasattan kalan buğday başakları düştüğü yerde çimlenmiş.

İşte… Toprak ana öyle bir ana ki; üstüne düşen her tohumu hemen kucaklıyor, sarmalıyor! Keşke herkesin annesi böyle olsa:)

Kırlarda güvemle karşılaştık.

Güvem çalı formunda ağaççıklardır.

Güvemlerin sayısı o kadar az ki! Hayata tutunmaya çalışıyorlar ancak; her yıl buncağızları özellikle yakarlar. Ya tarlayı genişletmek için; yada içine bir tavşanın saklandığını gördükleri zaman!!! Bırakın şu hayvancıklarda orada sığınsın yahu! Ona yaşama buna yaşama; orada yaşama burada yaşama!
Haaa unutmuşum yaşamayı bir tek siz hak ediyordunuz değil mi?

Güvemin meyveleri ekşimsidir. Hamı yenmez; olgunu bile yerken ağzınızı buruşturur:) İçinde iri bir çekirdeği var.

Yalnız güvemi toplamak o kadar kolay değil çalının dikenleri oldukça iri; sağınızı solunuzu parçalıyor. Önceleri insanlar bu meyvelerden güzel reçeller yaparmış. Şimdi ara ki güvem bulasın!!! Güvem bulsan araki reçel yapacak insan bulasın! Kimse uğraşmak istemiyor artık; hazır kavanozda varken! Eskiden insanların maddi durumları kötüymüş kırdan bulduklarını değerlendiriyormuş. Şimdi sen üstüne para versen bile uğraşmaz!!!

Birkaç gün önce karşılaştığım bir çift kelebek! Kasım ayında kelebekleri görmek çok hoş!

Bu arada güz çiğdemlerimiz bir harika açtı ama her güzellik gibi geldi geçti!

Geçen aylarda yalancı portakal ağaçlarımı göstermiştim. Arılar çiçeklerini çok seviyordu. Binlerce çiçek açtılar ama meyve tutmadılar. Şimdi hava soğudu ağaçlar yapraklarını döküyor. Bir baktım bir ağaç sadece iki tane yalancı portakal yapmış. Bütün yaz yaprakların arasında saklanmışlar. Bir tanesi 450gr diğeri 430! Kendine ait tropikal bir kokusu var.

Meyvenin yapısı ise dut gibi yada çilek gibi bileşik meyve! Ancak meyvesini insan yiyebileceğini sanmıyorum:)

Bayram şükür güzel geçti. Ablalarımız, yeğenlerimiz ve eniştelerimiz bir aradaydık! Özellikle annem bu duruma çok seviniyor:) Apartman dairesinde olsanız işin tadı pek çıkmayabilir! Yada insanlar zamanla sıkılabilir. Ama müstakil eviniz olunca herkes kafasına göre takılıyor!Kimi mangalda kestane yapıyor, kimi tv izliyor kimi bahçede dolaşıyor, kimi internete giriyor! Tabii bu durumu daha önce düşündüğümüzden bayramdan birkaç gün önce kablosuz modeme geçtik.Böylece gelen misafirlerde kendi bilgisayarlarıyla istedikleri yerden internete girebildi!

Bu cevizli sucuk ve içine dövülmüş ceviz konup muska şeklinde sarılmış pestil! Taa Maraştan gelmiş! Ahmet eniştemin annesi kendi eliyle yapmış; kendi üzümlerinden! Normalde Fatma teyzemin cevizli sucukları daha tombul ve beyaz oluyor. Ama bu sefer üzümü kaynatırken hava yağmurluymuş ve karışım köpüklenmemiş!!!
Olsun komşuda pişer bize de düşer hesabı! Onunda eline sağlık tatları çok güzel olmuş!

Bayramın birinci günü akşamı Ahmet eniştem tutturdu size Maklube yapacağım.

Ben maklube falan yemedim önceden!
Tamam yaparsında diyoruz; yarın yapsan şimdi kahvaltı türü bir şeyler yesek!"Yok olmaz! Siz salatayı yapın ben yemeği yaparım birde malzemeleri getirin" Ahmet eniştem dediğini yapar demek ki bu akşam maklube yiyeceğiz:) hehehe!!!
Benim için hava hoş ben yeyiciyim; başka şeye karışmam! Zaten mutfakla hiç aram yoktur:)

Kalabalık olduğumuz için bir tencere yetmez diye düşünülmüş olacak ki ; iki tencere yapılacak! Ben arasıra uzaktan bakıyorum Ahmet enişte ocağın başında bir o tenceredeki eti kavurtuyor bir öbürünü. Ablamlar ona asistanlık yapıyor !
Haydi bakalım bezelye getirin mısır getirin şunu getirin bunu getirin!Salatayı yapın:) Tabii ben mutfağa adım atmıyorum. Selam verdim borçlu çıkmayım hesabı:)
Sonunda maklubemiz pişmiş! Güm güm sesler geliyor! Baktım çelik tencere tepsiye ters çevrilmiş, pilav düzgün çıksın diye eniştem habire tencereyi yumrukluyor!!!
Halil eniştem dedi ki “Demet bak! Tencerenin dibi çıkarsa Ahmet enişten yeni bir tane alacak haberin olsun:)”

“Yeni bir tanemi? O tencerenin manevi değeri var! Eğer tencerenin dibi düşerse bir tane değil 3 tane isteriz ona göre:)”

İşin şakası elbette “Yok” dedik “Bir şey olmaz!”

Bir tencere düzgün kalıp çıktı ama daha yayvan olan tencere azıcık dağıldı! Bizim enişteler hem yemek yapmayı seviyorlar hem de güzel yemek yapıyorlar!Ablalar şanslı:)

Etli sebzeli pilav oldukça güzel olmuştu!

Zaten ailecek yenen her şey daha da bir lezzetli olmaz mı?
Ama Ahmet eniştenin de eline sağlık doğrusu! Baştan istemem demiştim ama Maklube çok makbule geçti! Şimdi olsa da yesek:)

Çok Yazık!!!

2010-11-04T13:45:00.003+02:00

Tarlalarımızdan birinden bir dere geçer! Derenin içinden yazları zor zahmet incecik bir su akar. Hele…önüne ola ki su motorları kurulursa vay haline! Bazen dereden birkaç gün su akmaz öylece kurur kalır.
Anlaşılan yazları içler acısı bir durum alır hali! Kışları ise eh işte az biraz akar!!!

Dere 80-100 yıldır aynı yatağında akıyor! Bunu ağaçlardan görebiliyoruz. Annemin dedesi; yaşlı ağaçları kestiği gibi yerine hemen yenisini ekermiş.Söğütlerde bundan dolayı tam derenin yarlarındaymış! Ama zamanla su seviyesi o kadar çok düşmüş ki söğütler kenarlarda kalmış !

Özellikle geçen yıl yağışların anormal derecede çok olduğunu biliyoruz. İşte bizim derede kendi su kapasitesinden değil de sırf çukurda olmasından( dere yatağı olmasından) bilmem kaç gün üst üste yağan ;bilmem kaç dönüm alanı ıslatan yağmur sularından nasibini aldı ve taştı! Belki 10 kere taşkın yedik!
Geçen yıl tarlamızın taşkın durumunu resmetmiştim hatırlarsanız.

Haa! İşin doğrusu yine de taşkın olmazdı !
Neden olsu dersek; birinci ve en önemli sebep dere yarlarının özellikle hayvan indirip bindirmeden dolayı yer yer iyice silinmesi, ikincisi kuru ağaç gövdelerinin dereye devrilmesi sonucu aşırı yağışta suyun önünü tıkaması; üçüncüsü dereye atılan motor lastiği ve bilumum çöpler!
Evet taşkının sebebi yağmur; küresel ısınma falan değil sadece dediğim bu basit ve düzeltilebilir sebeplerdir.
…………………..
…………………..
…………………..

Evet efendim tarlalara su bastığından dolayı devletimize dilekçe yazılmış ve derenin temizlenmesi istenmiş, hatta bizden de zarar gördüğümüz için imza alınmıştır.

Yaklaşık bir ay önce haber geldi ve dere boyunda bulunan ağaçlarımızı kesmemiz istendi. 2 tane paletli büyük kepçe gelecek ve karşılıklı olarak derenin iki kenarını açacaklarmış!Kepçeler o kadar güçlüymüş ki ağaçları bir vuruşta köküyle söküp atacakmış!!!
Korktuğumuz ama tahmin ettiğimiz bir haberdi!

Nereye başvursak? Ağaçları kim kurtarır? Elbette Çevre Orman!
Çevre ormana gittim! Böyle böyle falanca derede ıslah yapılacakmış sizin haberiniz var mı? dedim. Bizim haberimiz yok dediler ! O zaman ben anlatayım; "Dere boyundaki ağaçların hepsini kesmemizi istediler. Ben derenin temizlenmesine karşı değilim. Zaten en çok zararı da biz gördük. Ancak ağaçların gereksiz yere kesilmesini istemiyorum; onların bizim için maddi değeri yok!Ancak manevi değerleri çok yüksek, pek çok canlıyada ev sahipliği yapıyorlar !
En azından problem çıkarmayan ağaçların kesilmemesi gerek ;Dere ıslahı için herhangi bir keşif yapılmadı; derenin akışına engel olan ağaçlar bir şekilde işaretlenmeli ve sadece onlar kesilmeli;bilmem kaç kilometre boyunca bütün ağaçların kesilmesi tam bir katliamdır buna engel olmanız lazım" dedim.

Beni Çevre Orman Şefliğine yönlendirdiler. Orada da şefe derdimi aynen anlattım.
Kendimi bildim bileli bir tane bile yaş ağaç kesmediğimizi bu yüzdende bölgedeki en ağaçlı dereboyunun bizde olduğunu; içinde kesimi yasak olan karaağaç; 80 yıllık belki daha da yaşlı söğüt ağaçlarının olduğunu söyledim. Sağolsun anlayışlı bir beyefendiydi sonuna kadar dinledi beni!

Ama….. dere ıslahının DSİ ye ait olduğunu; dere ıslahının ağaç kesimini gerektirdiğini; büyük makinelerin rahat hareket edemeyeceğini bu yüzden sadece dere içinde olan değil dere kenarında bulunan bütün ağaçların kesileceğini ;bunun için yapacak bir şeyleri olmadığını söylediler.

"Ama nasıl olur sizin göreviniz ağaç varlığını korumak değil mi? Üstelik dsi çevre bakanlığına bağlı değil mi?" dedim.
"Evet aynı bakanlığa bağlıyız ama onlar bize karşı sorumlu değil " dedi!
Dere boyları nehir kenarı gibi yerlerin hazinenin malı sayıldığı, orman olmadığı ve bu yüzden onları ilgilendirmediğini söyledi.

…………………..
…………………..
…………………..
Aklıma bir hadise geldi! Bundan 2 yıl önce (ablam ve yeğenlerim yaz aktivitesi olarak; bizim için) dere boyunda yere düşen kuru dalları toplarken bir ekip geliyor ve yeğenlerimi korkutuyor. “İzinsiz ağaç kesiyorsunuz şimdi bu traktörü bağlayabilirim” diyor.
Ablam neye uğradığını şaşırıyor; zor zahmet aklını toparlıyor! Diyor: “ Ne ağaç kesimi? Bunlar yere düşmüş dallar; üstelik bunların içinde bir tane yaş ağaç yok ki!"
Aralarında biraz tartışma geçiyor!

“Hadi!” diyor çevre orman görevlisi . “Bu seferlik affediyorum !!!Tekrarı olursa dediğimi yaparım!”

Allah biliyor; ben olay anında orada yoktum. Olsaydım ya traktörü yada memura hakaretten beni bağlamışlardı.
Bizimkiler o kadar korkmuşlar ki; ne memurların ismini; nede aracın plakasını almışlar!
Sonrasında Çevre ormana gidip bu olayın hesabını sormak; işin aslını öğrenmek istemiştim ama bir türlü nasip olmamıştı!
…………………….
…………………….

Neyse; Çevre orman şefine bu olayı anlattım. Zaten işin aslını da çok merak ediyordum.
“Nasıl oluyor da hem dere boyları orman değil biz karışmayız diyorsunuz; hem de sizden bir ekip bizim traktörü bağlamaya kalkışmış?”

Gülümsedi. “Yoo !” dedi. Bizim elemanlar yetkilerini aşmışlar. Traktörü bağlayamazlar; çünkü bulunduğunuz yer orman vasfında değil. Ancak; ağaç kesimi varsa izinsiz olduğu için para cezası kesebilirler.”

İşin tuhaflığına bakar mısınız? Ağaç kendi tarlamızda olsa bile izinsiz ağaç kesemiyoruz! Ama ıslah adı altında dere boyunda ki bütün ağaç varlığının köküne kibrit suyu ekilecek kimsenin ruhu duymuyor!!!!

Çevre ormandan da ağzımın payını aldıktan sonra yıkılmış bir şekilde eve döndüm abime durumu anlattım. Ama son dakikaya kadar ağaçlarımızı feda etmeye niyetimiz yoktu. Kestirmeyecektik.
……………………
……………………
……………………

Köylüler tarla kenarında gereksiz ağacı pek sevmezler onlara göre ticari olmayan ağaç hiç olmamalı hep tarla olmalıdır. Ağaç yer kapatır gölge yapar. Vakitlice kuru yaş demeden ağaçların çoğunluğunu kesip yakmışlardır. Ancak… ticari olarak kavakları vardır. Kepçe haberini duyunca ; kavakların zarar görmemesi için acele olarak kavaklarını kesip kepçelerin güzergahını açtılar.
Derken 15 gün önce baktık kepçeler bizim tarlaya varmışlar bile.

Önlerine ne geliyorsa söküp atıyorlar.Kepçe operatörünü durdurdum. “Bunu yapamazsınız ağaçları söküp atmayın” dedim. Muhtarı aradı. Muhtar tarlaya vardı. Dedi ki: “Bu kepçelerin belli bir çalışma süresi var. Sizi bekleyemezler. Eğer bu şekilde engel olursanız dilekçe vereceğim ve dere temizlenmesine engel olduğunuzu bundan sonra dere taşkınında olacak zararlardan sizin sorumlu olduğunuzu bildireceğim.”

Hımmm!!!
Korktum açıkçası! Allah beterinden saklasın uğraşmamız gereken pek çok sorun varken birde mahkemelerde dere ıslahına engel olduğumuz için uğraşamam. Zaten çevre orman bile bize destek çıkmıyor! Mecburen “Tamam” dedik kepçelere ; Ne haliniz varsa görün.

Ağaçlarımla ne vedalaşmaya ne son bir fotoğraf çekmeye dahi imkanım olmadı!

Ağaçlar…
Dallarıyla... kurdun kuşun yuvası;
Çiçeğiyle.... sineğin böceğin maması;
Meyvesiyle... kirpinin kaplumbağanın nafakası;
Dökülen yaprağıyla... toprağın gübresi;
Köküyle... erozyonun bekçisi;
Kuru odunuyla... ocağın ateşi;
Yeşiliyle... gözümün nuru!

Edebiyat mı yapıyorum ? Hayır bunlar gerçeğin ta kendisi!

Kendimi bildim bileli çok severim yeşili; ağacı ise ayrıca severim!Karaağaç, akağaç, söğüt, erik ne olursa!Ekerim budarım sularım. Asla ama asla “yeşil bir ağacı” kesmem. Başaramadık; olmadı! Engel olamadık. Ben aciz bir insanım ne çok param var ne arkamı dayayabileceğim birileri!

Oysa bu dere temizleme çalışması çok daha küçük kepçelerle sadece belli noktalara müdahale edilerek ve en minumum ağaç kesimiyle halledilebilirdi. Hiç olmadı atama atama ağaçlar bırakılıp makine bu ağaçların arasından kazma işlemine devam edebilirdi!
Ama kimse uğraşmak istemedi kimse ağaçlara acımadı. Resimlere baktıkça yüreğim sızlıyor engel olamadım.

Bu resimlerde gördüğünüz ağaçların hiçbiri hayatta değil artık. Bir yaşında, 5 yaşında, 20 yaşında, 50 yaşında! Genci yaşlısı bütün ağaçların hayatı son buldu.
Bütün uğraşmalar sonucu 2 karaağaç ve biri kurtlu iki söğüdü kurtarabildik. Onlarında dallarını kepçe kırdı ve bildiğiniz kuşa çevirdi.

Bütün ağaçlar üst üste karmakarışık tarlaya yığıldı. Ağaçların gittiğine mi yanarsın yoksa şimdi birer pislik parçası gibi tarlayı kapattıklarına mı?Çok çalışıp bütün bu enkazı kaldırmamız ve sonra inadına ağaçlandırma çalışmasına başlamamız lazım.

Önce derenin bir tarafı sonra diğer tarafındaki ağaçlar kökleriyle söküldü atıldı. Yatak sözüm ona genişletildi.

Hehehe!

İlk yağmurda ne olacak biliyor musunuz? Bütün bu kenarlara çekilen kara toprak(verimli toprak) ilk yağmurda dere yatağına akmaya başlayacak; yatak tarla toprağınla dolacak. Yarlar dilim dilim yağmur suyuyla yarılacak! Hele dere yükselirse topraklar külliyen akıp gidecek. Bunda sonra erozyon kaçınılmaz. Kimse engel olamaz.

Deremiz ıslah edildi efendim! Tarla sahipleri dere ıslah çalışmasından o kadar memnun kalmışlardır ki; hayallerindeki derenin bu olduğunu söylemişlerdir!
Hayale bakarmısınız; bir tek yeşillik bir tane çalı yok; iki tarafı toprak yığını !

Bundan sonra bülbül sesi yok! Bundan sonra leylek yok!Bundan sonra arı kuşu yok. Bundan sonra bir yaprak hışırtısı, bir ağaç gölgesi yok. Yok yok yok!!!!Hiçbirşey eskisi gibi olamaz artık! Dedelerimizin emanetine sahip çıkamadık!

Ey kendine "insan" diyen insan oğlu!!!! Sen iyi olan; güzel olan hiçbir şeyi haketmiyorsun!

Çünkü kendinden başka hiçkimseye; hiçbirşeye merhametin yok! Yazıklar olsun sana!

Bakalım senin yalvararak merhamet dilendiğin gün, sana ne cevap verilecek?

Durumlar Süper!!!

2010-10-11T21:33:00.001+03:00

Yaz gelince şöyle yapacağım böyle yapacağım diyorum kendi kendime ! Projeler çoook!
Ağzını burnunu toplamadan bakıyorsun kış gelmiş!Yapabildiklerim düşündüklerimin onda biri! Ben ne anladım bu işten? Bahar olmadan yaz; sonbahar olmadan kış geliyor.

Birkaç gündür nasıl bir soğuk ki gözüm korktu doğrusu! Elbette çok daha soğuk günleri gördük; ömrümüz olursa görürüz de inşallah! Ancak bu mevsimde bu kadar ani soğuma;henüz tişört giyerken mont giymek; neredeyse şal;şapka takma durumuna gelmek .

Evet soğuğa yine hazırlıksız yakalandım ; hiçbir zaman hazır olacağımı da sanmıyorum:) Arılara: Daraltma yapılmadı stok besleme yapılmadı, izolasyon yapılmadı.

Neler yapıldı; yada yapılmaya çalışıldı: Bayramla birlikte teşvik…yeterli olup olmağı konusunda emin olamadığım varroa mücadelesi…hatır hatur kabarmış peteklerimi yemeğe başlayan güveleri dondurmak…

Katları alırken açık ballı gözleri ayrı süzdüm ne olur ne olmaz. Ekşir falan diye! Tabii nerede; bal sulu değil ki bildiğin reçine gibi koyu! Ama ben yinede dedim bu bizim arıların hakkıdır. 10 kilo balı onlara sulandırıp teşvik olarak verdim. Üzerine toz şekerle teşviğe devam. Bu arada kovanların stok durumu ne falan diye bakmışlığım yok. Yağmadan korktuğum için açamadığımı söylemişimdir.Neyse kovan başı bir kilo şeker ancak vermişimdir. Zaten adı üstünde teşvik. Stok için olsa dişinin kovuğuna gitmeyeceği bir gerçek. Bir çerçeve bal bile kaç kilo geliyor?

Sarıca arılar bu yıl çok fazla değil ama yinede var!

Besleme yaparken bir kovanın üzerinde ısrarla kışlamaya çalışan bir gurup arıyla karşılaşıyorum. Hiç ellediğim yok!

“Arının üzerinde varroa görünce değil de; kanatsız yavru; birde onun üzerinde varroa görürsen durumlar çok süperdir” demiş arıcı atalarımız!

Bazı kovanlarda durumlar çok süperdi doğrusu! Hele hızlı giden kovanlarda durum daha da süper! 3 tur amitraz uyguladım. Karabiber gibi varroa dökülüyor. Bazı kovanlarda varroa yoğun değil. Ama o kovanlarda vakitle ballar ve katlar alınmadığı için arı bloke kalmış ve yavru faaliyeti düşmüş nüfus dikkat çeker derece azalmış. Ama buna karşılık yavru olmayınca varroa çok fazla üreyememiş. Dökülen varroa tek tük! Hay Allahım! Baharda mücadele yapmadık mı? Yaptık yada yapmaya çalışmışımdır! Ama balda kalıntı olmasın diye elimizi varroadan çekince işler böyle oluyor!Şimdi perizinin zamanımı bilmiyorum en son denemiş ama pek başarılı olmamıştım. Burada (amitraz dışı) alternatif başkaca ilaçlar bulmak zaten imkansız.

Geçen yıldan yarım şişe kadar formik jelim vardı. Arılar huysuz akşamüstü şöyle kovanları azıcık ucundan açıp nasıl bu işi hallederiz dedim. Önceden plastik bir kutuyu kestim.

Formik jeli önceden plastiklere pay ettim. Sonra örtü tahtasından azıcık duman ver, jeli hemen içeri sür kapağı kapa! Böylece hızlı şekilde formik jeli kovanlara verdim. Bir hafta sonra bir uygulama daha lazım. Ee jel bitti. Ne yapsak? İnternetten sipariş falan uzun sürecek.

Aklıma geldi; elimde 2 yada 3 yıldan beri bekleyen kekik jelim vardı. Son kullanma tarihide geçmiş. Üstelik paketini açmaya kıyamamışım galiba:)

(Bu işin hikayesi ise traji komiktir. Eczaneye gitmiştim. Varroa için ilaç soruyorum timol jel var dedi. Tabii timol dememiştir kekik demiştir kesin:) Aha !!! Sanki mal bulmuş gibi çok sevinmiştim.
Bu ilacın adını daha o zamanlar hiç duymamışım. Bir fikrimde yok!
Bana plakaları gösterdi ne kadar 5 lira. “Ne kadar arıyı ilaçlar bu?” Bir plaka 5 kovana. “ee iyi o halde. Bende 10 Arı var ;2 tane ilaç alayım yeter .Al 10 lira”Al sana iki tane plaka! “Kullanma kılavuzu yok mu bunun?” Bir kaseyi 5 kovana pay edersin…

Sonrasında internetten araştırınca normalde bir kase ilacın bir kovan için olduğunu öğrendim.
Yine keklenmiştim!
Bu duygunun nasıl olduğunu bilir misiniz? Benim unutmama pek fırsat olmuyor. Unuttukça bir kekleniyorum ağzımda tadı hiç eksilmiyor:)
Eveeet! Tanesi 5 lira olunca kekik jeli pek alan olmadı herhalde. O zaman bir kovan için 5 lira çok para olsa gerek. 4 liraya amitraz alsanız 10 kovanın işini rahatça görürdünüz.
Elimde iki kase jel ve 10 arı vardı. Moralim bozulmuştu. Birde yağma falan lafını duyunca ilacı kullanmaktan vazgeçtim. Hatıra olsun diye jelleri saklıyordum. (yok ya! ne hatırası?)

Neyse; ikinci uygulama için formik jelim bitince aklıma kekik jeller geldi. Evet, ilaç miktarı yetersizdi ama bende bunları bütün kovanlara pay ederdim olur biterdi. Böylece bütün kovanlar kekik kokar kimsede kimseye sarmazdı:) Bende kekik jellerinden kurtulurdum!

Evet iki kase timol jeli yine naylon üzerine pay ettim.

Ama bu oldukça seyreltik bir şey olmalı. Formik jel çok ağır kokarken timol jel o kadarda ağır kokmuyor. Yada benimkilerin tarihi geçmiş ondan da olabilir:) Timol jel beyaz süt gibi bir şey.
Onları da formik jelden bir hafta sonra kovanlara akşamüstü verdim gitti. Diyeceksin ilaç çok yetersiz olmuş bir faydası olmaz! Doğru olabilir ; ama ya tutarsa:)

Küçük kutudaki arılarım açlıktan terk edip gitmişti bizi! Kutunun içinde bir petek kalmış, bırakmışım yada unutmuşum!

Ama petekten geriye ne kalmış acaba? Güveler hepsini mideye indirmiş! Pes doğrusu!

Bende kutuyu olduğu gibi tavukların önüne sundum; onlarda fıstık gibi güveleri yediler!

Daha önce olsa; bir güve olsa bir şey demezdim ama bu yıl aleni olarak görüyorum ki güveler çok fazla !Akşam oldu mu ışıklı pencerelere hep güveler geliyor! Bu yıl havanın yağışlı gitmesinden midir nedir bilemiyorum? Süzülen peteklerimde daha birkaç hafta olmadan güve yumurtaları faaliyete geçti ki onu da başka sefere yazalım.

Kışın geldiğinin bir habercisi de kuşların göçüdür! Bir hafta önce kırlangıçlar sürüler halinde gittiler. Bu durum birkaç gün kadar sürer! Nereden biliyorum çünkü kırlangıçlar tamda bizim evin üzerinden geçip gidiyorlar. Göç yolları bu şekilde! Yüzlerce binlerce kırlangıcın göçüne şahit olmak güzel bir duygu!
Her ne kadar bizim ambardaki kırlangıç bu yıl 5 yavru çıkarmış olsa ve yavrularını bizim arılarla büyütmüş olsa da kırlangıçları seviyorum.

Yine yaklaşık bir ay önce su kenarında rastladığım arı kuşları banyo yapmışlar ve ağaçta bitleniyorlar. ( yani temizlik yapıyorlar:)

Arı yedikleri doğru ama olsun o kadar!

Kuştan gidiyoruz madem; bu da tam bir hafta önce yetişkin kedilerden birinin yakaladığı yavru bülbül! Bülbül nasıl bağırıyor; çıçıçı diye! Onun sesini duydum; kedinin ağzından aldım ama sırtına birkaç diş geçirmişti.Yarasına yakmayan tentürdiyottan sürdük.Hava yağmurlu olduğu için hep ıslanmıştı. Saç kurutma makinesiyle iyice kuruttuk.

Geceyi benim odada geçirdi! Geceyi geçirmesi çok önemli! Çünkü bakıma aldığım kuşların 4’te 3’ü ilk geceyi çıkaramaz. Hele kedi yaralamışsa çoğunlukla giderler. Sabah baktım kutunun içinde ayakta duruyor. Ama böcekçil bülbül olduğu için neyle beslemeli hiç bilemedim. Ekmek ufaladım, meyve koydum olmadı. Hatta eski peteklerden bir iki güve tırtılı getirdim yesin diye ama yemedi. Yaradan gitmese açlıktan gidecek!
Bende düşündüm taşındım; güneş ısınınca; onu ,kedilerin gidemeyeceği kadar uzak, çalıların olduğu bir yere bıraktım. Yerlerde böcekler gördüm ki o da inşallah avlanır ve yaşamını devam ettirir.

6 tane yavru kedinin süt annesi olmuştum hatırlarsınız. Daha gözleri açılmadan anneleri ölmüştü. Çok uğraştım bakmak için; Allah biliyor!

İnsan olsun hayvan olsun ne hallerden ne hallere geliyor! Maşallah ufak ufak adam oluyorlar! Ancak…
Ben yaptım oldu! mu dedim? Benlik mi yaptım acaba? Onun karşılığı olarak bir yavruyu kaybettim.
Her gece onları bir yere kapıyordum. Artık kendi kendilerine yuvalarına girerler diye düşündüm. Gece köpek yada köpekler iç bahçeye girmiş olacaklar. Sabahında yavrulardan biri yoktu. Benim analığım bu kadar olur. Allah günahlarımızı affetsin!

Bu hep birlikte çekilen son fotoğrafları!

Bunun adını “göbek adam”koydum! Yemeği çok seviyor maşallah ; göbeği şişirmiş uyku yapıyor canım benim:)

Arılara çok musallatlar. Yaşları gereği:)Nerede bir çiçek üzerinde arı görseler hemen atlıyorlar.

Arılarda yergüllerinde vızır vızır olunca!Ne gözleri ne ağızları burunları kaldı sokulmadık. Hani sokulan yerlerde acayip şişiyor! Bebek işte! Kurbağalara karıncalara da aynı şekilde musallat oluyorlar. Halbuki kediler kurbağa, köstebek ve karga yemesini pek sevmezler pis kokuyor olsa gerek:) Çok yakında bu işleri bırakıp fare yakalamasını öğrenecekler!

Bilgisayarımda uzun zamandır sorun vardı yeni düzeldi gibi ; bende bu arada kendimi kitaplara verdim. Markette makul fiyata kitap bulunca 8- 10 tane dünya klasiklerinden aldım. Geceleri birkaç saat okuyorum işte! Birkaç hafta içinde Goriot Baba (Balzac) , Siyah Lale (Alexandre Dumas ), Vadideki Zambak (Balzac) ve Demir Ökçe (Jack london)’ yi bitirdim. Şu an Suç ve Ceza (Dostoyevski) yı okuyorum.

Bu arada fotoğraf makinemin şarjlı pilleri de artık tutmaz olmuştu. 4yıldır önüne geleni çekiyorum; yine iyi dayandı piller.

Yeni pil alamamıştım bir türlü, sonunda onu da aldım. 2 tanesi 15 lira. 4 tane aldım yeter.
Eski pillerimin enerji kapasitesi 800mAh; yeni pillerin enerji kapasitesi daha fazla 2450mAh. Böylece yeni pillerim şarjdan sonra çok daha uzun süre dayanacak !

Ben yazıları yazarken hava oldukça kırılmıştı, galiba yağmura dönüyor. Birkaç gün hastanede işim var. Ondan sonra inşallah havanın ısınmasından istifade edip arıların bakımını halledeceğim…

İyilikten maraz doğar!

2010-09-23T13:12:00.002+03:00

Çok şükür okullar açıldı. Bizim tatilcilerde evlerine döndü:) İnsan yeğenlerini ne kadar sevse de bir an geliyor kısa devre yapıyorsun! Biraz kafa dinlemek bizimde hakkımız canım:)
Çoluk çocuk , ramazandı, sıcaktı bayramdı derken bir yaz daha geride kaldı!

Bayramınız iyi geçmiştir umarım; benim ki iyi başlamıştı ama sonradan sıkıcı bir hal aldı.

Bayramda birbirine gidip gelen insanlar genelde havadan sudan konuşur; çocuklarından evlenenlerden evini yenileyenlerden falan:)
Kimse kimsenin yumuşak karnına dokunup; onun canını sıkacak; moralini bozacak şeylerden bahsetmez, sonuçta bayram!
Ama bu bayramın diğerlerinden farkı; hemen ertesinde referandum olmasıydı.
Elbette benim de herkes gibi bir görüşüm var !

Ancak hiçbir misafirlikte ; "evet ben şuna oy vereceğim" yada "evet ben buna oy vereceğim siz kime veriyorsunuz?" gibi bir lafla konuya girmek adetim değildir! Konu açılmazsa zaten o konuda hiç konuşmam ; ister pısırık deyin ister başka şey!

Ama…. “Biz ona vermiyoruz, sende verme” şakayla karışık “ bak verirsen saçını başını yolarım ona göre” gibi ifadelerle karşılaşınca canım oldukça sıkıldı!

Ben fikirlerimden utanmam ve sorulursa söylerim, söyledim de! İthamlar ağırlaştıkça sizde savunma amaçlı bir şeyler söylüyorsunuz ama nafile!!!
Koca koca insanların fikirlerini bu yaştan sonra değiştirmeye çalışmak…
İmkansız bir şey :) Kaldı ki onlarla bir tartışmaya girmek bize ne kazandırır?

Siz misafirliğe gitmişseniz “hadi bize müsaade, daha gidecek yerlerimiz var” deyip ortamı daha fazla germeden terk edersiniz!

Ama ya size gelinmişse? “Haydi artık gidin” diyemezsin ki? Sonuçta misafir!

O halde yapılan yorumları daha fazla duymamak için yapılacak en iyi şey ortamı terk etmektir!
Bunun içinde en güzeli hizmet bahanesiyle mutfağa gitmek, böylelikle konuşulanların canını sıkmasına daha fazla müsaade etmemek! :) hehehe!

Bu vesileyle bayramımın çoğu mutfakta geçti diyebilirim. Gönül isterdi ki çevrendekilerle aynı görüşü paylaş, yada çevrendekiler seninle aynı görüşü paylaşsın!
Ne yapalım sağlık olsun! Aman diyim; Kurban bayramında seçim falan yok değil mi? İkinciye aynı şeyi yaşamak istemem:)

Bayramla birlikte varroa mücadelesi ve teşvik beslemesine başladım. Ayrıntıları sonra yazarız! Ancak... kovanları kontrol amaçlı açamıyorum çünkü yağma hareketleri başlıyor.
Yağma demişken bir kaç gün önce olmalı; kararmış peteklerden birini sabahtan petek eritme kutusuna atmıştım. Petekte hafif bal vardı ama ihmal edilebilir derecede…önemsemedim.

(Petek eritme kutusunu bilmeyen varsa: Bir tahta sandık, zeminde naylon, içinde su, ara kısımda metal sinek teli, üstünde cam kapağı olan bir düzenek.Petekleri sinek telinin üstüne yatırıp cam kapağı da kapayınca petekteki mumlar güneş ısısında eriyip suyun içine tıp tıp damlıyor)

Neyse; tesadüfen bahçede bulunuyordum ki; sanırım en son oradan geçeli bir beş dakika olmuş olmamış; eritme kutusunun başı bildiğin arı kovanı olmuş. Kutunun içine giren arılar ise bir oğul kadar!

Bir anda delirdim; “yahu nasıl olur nereden girdi bu arılar?” Kutunun yanına çıplak yaklaşmak risk almak demek!!!

Gidersin alelacele maskeni pantolonunu çoraplarını vs. giyersin, gelirsin. Bir baktım camın altına bir taş parçası konmuş.
“Aha!!! Demek ki birisi benim işlerimi karıştırmış!” Bir taraftan arıları kovmaya çalışıyorum bir taraftan da nasıl söyleniyorum ama!!! Arılar kuş mu ki kovalayınca gidecek?

Kapağı aç arıları silkele silkele olmuyor. Eritme kutusunu oradan orayı kaçır; oradan başka bir yere kaçır; biz nereye arılar ordu gibi peşimizden geliyor. Her taraf arı oldu! En sonunda; arıları azalttığım bir an kapalı bir odaya attım düzeneği. İçeride kalan arıları da yakalar dışarı atarsın.

Öldüm bittim. Kan ter! Bu arada elimi sokan arılar mı istersin, kutuyu yere vurduğum yerde ezilenler mi? Sanırım 20- 30 arıyı çok rahat halletmişimdir! Bir tanesinin yaşaması için o kadar çaba harca sonrada…

Derhal suçluyu bulmam lazım.

“Anne! Petek eritme kabına bir şeyler yaptın mı bugün? Camın altına taş parçası konmuşta?”
“yoo; ne oldu ki ben bir şey yapmadım!”
“Abim nerede?” “Filanca yerde!”
…………..
…………..
…………..
“Abi! Ne diycem: Petek eritme kabına sen mi bir şeyler yaptın?”
“He? Eveeet! İçine birkaç arı girmişti de; çıksınlar diye camın altına taş sıkıştırdım!

Aman Allahım! Güler misin ağlar mısın?

…………. Nasıl olmuşsa eritme kutusunun kapak kenarında azıcık bir boşluk oluşmuştu; geçen gün ben de görmüştüm.(Yağmur ve güneşin etkisiyle tahta atmış ) Ama içine arı girse bile çıkması neredeyse imkansız!

İşte… abim içeri girip çıkamayan 2-3 arıyı görmüş ve “yardım” olsun diye camın altına küçük bir taş parçası koymuş... İyilikten maraz doğar!!!...

“Abi ne yaptın ya! Bütün arıları öldürtecektin neredeyse! Neden bana söylemedin ki?Bu işler öyle yürümüyor!”

……… Ahkam kesme sırası bana gelmiş:) Arıların eritme kabına girmesinin kötü bir şey olmadığını… Ama? Oradan çıkıp kovanına giden arıların, diğerlerini nasıl harekete geçireceğini; daha sonrada kovanların birbirine girmeye başlayıp olası bir yağma felaketinin nasıl başlayacağını ağır ağır anlattım!.... (Ağır ağır anlatmamın sebebi biraz önceki yorgunluktan kaynaklanıyor; halim kalmamış nefesim kesilmiş:)

Anlattıklarım hikaye değil aslında ; tecrübeydi! Birkaç sene önce; yalatmaya verdiğim petekleri kovandan alma sırasında ihmalkar davranmış ve günün sonunda yüzlerce belki daha fazla arı kapıların önlerinde birbirini kırıp geçirmişti. Kapıları daralt;duman ver; su sık… Üstelik o zaman arım birkaç taneydi; bugün ise daha fazla!

Neyse bu seferkini zararsız değil ama daha az zararla atlatmıştım. Ya orada olmasaydım, ya görmeseydim! Buna da şükür!

İyi ki; bayrama bir hafta kala; katları almışım. Son süzümü yapmışım; şimdi olsa imkansız!
Kovanları açamıyorum!!! Yazın besleme kutusuna bal koyduğumda dönüp bakmayan arılar; şimdi eften püften şeyler için birbirini öldürmeye hazır bir halde… beklemede!
Hadi bakalım sıkıyorsa “benim gibi ağır hareketlerle kovanlara bakan birisi” açsında bu zamanda kovanları kontrol etsin!

Kıl oldum abi!

2010-08-25T09:34:00.006+03:00

Çok sıcak bir ağustos ayı! Ramazanın bu sıcaklara rastlaması oldukça zorluyor insanı ! Hele ki güneş altında; yada sıcak ortamlarda iş yapmanız gerekiyorsa!
İşte… bir şeye inanmak ve inandığı şeyin gereğini yapmak böyle bir şey!
Bir yerlerden insana manevi bir destek geliyor; gayret geliyor “Dayanamam öldüm bittim” diyorsunuz ama bakıyorsunuz iftar olmuş bile:)
Günü 1-0 önde bitiriyorsunuz; insan daha ne ister şu hayatta?

Arıları bugünler ellediğim yok; inşallah bayrama açık görüş yapacağız! Daraltma ilaçlama vs.! Şu sıra dışarıdan bakmakla idare ediyorum; yağma falan olmasın kafi !
Kovanlara harıl harıl su çekiyorlar! Bu yavrulamanın yüksek değerlere ulaştığını gösteriyor. Hayırlısı artık!

“Bu yine neye kıl olmuş?” derseniz; geçmişte aklıma takılan ama yüksek sesle dile getiremediğim bir sorudan bahsedeyim.
Yaklaşık dört sene önce olmalı; ilk kez kendi hasadımı yapacağım zaman!

“ Arı fırçasının kılları neden yapılmış olabilir?” özellikle de “Arı fırçası domuz kılından yapılmış olabilir mi?” diye!

Kusura kalmayın! Benim aklım farklı zamanlarda farklı şekillerde çalışıyor! Olmadık konularda olmadık şeyler aklıma takılır:)

Ha! “Benim için fırçanın ne kılı olduğu önemli değil; böyle kıldan tüyden konulara kafa yorma” diyebilirsiniz! Tabii ki isteyen istediğini yapabilir şu hayatta, şahsen benim içinde başkasının kişisel tercihleri hiç mi hiç önemli değil!

Ama.. bana göre bir sorun vardı! Fırça bütün peteklere; ballara temas ediyordu ister istemez!
Sonra bu balları ben yiyorum ;başkalarına yediriyorum! İşte bu önemli! Mis gibi elde ettiğim bir ürünü bilerek veya bilmeyerek kirletmek istemem.

Fırçamı kendime göre analiz ettim ve içinde hayvansal kıl olduğuna hükmettim! Bu kılın ne olduğunu bulmam lazım!
O zaman bloğum yoktu. Fotoğraf makinem falanda !
Beyazkovan uğrak yerim! Ama foruma da yazamamıştım derdimi ; hani sırf dikkat çekmek için yazıyor; yada provakatif amaçlı yazılmış demesinler; belki de yanlış anlarlar vs. vs.!

Ne yapayım bende güvendiğim birkaç arıcı abime bu konuda soru sormuştum. Yazıyı okuyunca hatırlarlar belki?

“Yok olmaz öyle şey dediler! İmkansız arı fırçasında domuz kılı olması mümkün değil”
Bende ikna olmadım ama konunun üstüne sünger çektim sanırım!

Geçen gün internette dolaşıyorum ; tamamı “domuz kılından” yapılmış “hemde yumuşak dokunuşlu” arı fırçasını görünce... dedim ki; demek ki yersiz değilmiş şüphem! Sonuçta bizim ülkemizde de fırça yapımında tonlarca domuz kılı kullanılmıyor mu?

Fırçam dıştan bakıldığında bildiğiniz beyaz arı fırçası! Babam birlikten almıştı yanılmıyorsam. Üzerinde marka falan yok. Bu fırçalar arılar için; bal için özel olarak üretilmiyor olsa gerek. Çünkü ağaç saplı el fırçası olarak geçiyor adı!

Neyse; ilk bakışta naylon olduğu belli gibi! Naylon kılları da görüyorum zaten . Ama daha dikkatli bakınca içinde hafif kahverengimi desem; sarımı desem ne desem; evet farklı renkli kıllar var!

Çok eski zamandan beri naylon kılın, naylon ipliğin yanınca nasıl bir koku verdiğini biliriz.Çakmakla yakınca böyle büzüşür ucunda topak olur. Leş gibi naylon kokar ve topağı elinizde kırmaya kalkınca kırılmaz. Taş gibi olmuştur.

Hayvansal kılı da biliriz. Yanınca kendine ait hayvansal bir kokusu olur, kıl kokusu! (Hani ocakta elimiz tütsülenince bir koku çıkar ya işte kıl kokusudur:) Yakınca böyle aniden kavlanır gider. Ucunda pek topak olmaz ama kalan kısmı parmaklarınız arasına alırsanız elinizde sadece külü kalır!

Beyaz naylon kıllar! Birkaç tane koparıp bir araya getirdim. Çakmakla yakıyorum!

Ses çıkarmadan büzüşüyor naylon kıllar. Ucundaki topağı ezmeye çalışıyorum topak dağılmıyor!

Sarımsı kıllar! Yine birkaç tane koparıp yakıyorum!

Cızırdayarak yanıyor! Yanarken kıl kokuyor. Ucunda oluşan yanığı parmak arasında eziyorum olduğu gibi kül olup gidiyor.

Bu fırçada iki farklı tip malzeme var! Biri naylon ; diğerinin ise hayvansal olduğu kesin ama ne kılı olduğunu tam bilmiyorum! Keçi kılı? At kılı? Domuz kılı?
Sizinde böyle fırçalarınız varsa bizzat deneyip görebilirsiniz!

Kılları mikroskopla tek tek analiz etme imkanımız yok!!! Benimkinin at kılı olduğuna inanmak istiyorum! Ancak inanmak istemem emin olduğum anlamına gelmiyor!

En iyisi nedir? Bal üretiminde ; “tamamen” naylon olduğuna emin olduğumuz fırçaları kullanmak; olmadı at kılı olduğuna emin olduğumuz; olmadı kaz kanadı falan!
Yoksa neyin içinde ne olduğu hiç mi hiç belli değil!

Yaz Sıcağında

2010-08-08T13:36:00.003+03:00

Bir “gece uykumuz” vardı: Yumuşak yatağımıza yatıp, kafamızı silikon yastığımıza gömdüğümüz, tabir yerindeyse bebek gibi uyuduğumuz … Sabah olunca dinlenmekten çok yorgun kalktığımız…
Olsun… yorgun kalkıyorduk ama yinede güzel şeydi uyumak!!!
Günlerdir uyuyamıyorum. Uyuyorum uyumasına ama gecede 10 kere uyanıyorum.
Evin bütün pencereleri açık. İçeri gram hava girmiyor ! Ter; üzerinizi güneş yağı gibi kaplamış olduğu yerde yapış yapış duruyor. Sağa dön olmuyor sola dön olmuyor.
Yatakta gidecek yer kalmayınca kendimi halının üstüne, yere atıyorum. Bir kısım orada da yuvarlanıyorum.
Olmadı hazır yere inmişken mekik çekiyorum; bacaklarımı çalıştırıyorum. Bakıyorum sabah ezanı okunuyor. Ezanı duyup namazı kılmamak olmaz. Sonrasında halının üstünde uyuyup kalıyorum.
Sabah uyanıyorum; ağzımda halının kılları; yüzüme halının deseni çıkmış. Açık pencere sabaha karşı üzerimi yaladığı için hapşurmaya başlıyorum, boğazım acıyor!
Buna uyumak denirse bir geceyi daha geçirmiş oluyoruz!
...............

“Küresel ısınmanın sonucunda klima olmayan ev kalmayacakmış”
Kışın sobalı evlerde olduğu gibi bütün aile klimalı odaya mı toplanacak; çoluk çocuk? Yoksa herkesin odasına bir klimamı takacağız:) Yada merkezi klima!
Klima almak sorun değil de bu klimanın suyu nereden gelecek? Pardon; bu değirmenin suyu nereden gelecek? Yani insanlar elektrik masraflarını nasıl karşılayacak! Olmadı devleti dolandırıp kaçak elektrik mi kullanacak?
Vallahi bilmiyorum; bizim evde klima yok! Havaların serinlemesini ummaktan başka yapacak birşey yok:)
................

Ramazan gelmeden tatile çıkalım dedik. Deniz güneş hep bildiğiniz şeyler .
Döndüğümüz gibi balları süzmeye başladım. Kara kaplı deftere bakınca geçen yıllara göre geç kaldığımı görüyorum.Ama olmadı işte! Şöyle ki; her gün bir iki kovanı ancak süzebildim;yoksa sıcaktan ölür giderim.
Kasaları taşımak için bir araba istemiştim. Abime yaptıracaktım falan filan!Yumurta kapıya gelince bakıyorsun yine eski hamam eski tas:)

Ne yaparsın :Bildiğimiz el arabasının içine büyük boy bir çöp torbasını kesip koydum.

Hem temiz olsun hem de ballar arabaya damlamasın.

Balını alacağımız çerçeveleri aynı kovana silkelemeyiz. Hem arı deliriyor hem de çerçevelerdeki arı yoğunluğu sürekli artıyor. Yine bir çöp torbasını kocaman ve derin bir sepetin içine koydum.

Ballı çerçeveleri bu sepete süpürüyorum. Poşetin kenarları kaygan olduğu için arıların çoğunluğu sepetten dışarı çıkamıyor.

Sepetin içinde top halinde birikiyorlar. Uçamayan arıları da yerde ezmemiş oluyoruz. En son bu kovandan bal alma işiniz bitince sepeti kovanın üstüne boca ediyoruz. Poşeti tersten bir silkiyoruz bütün arı kovanın içine geri giriyor:)

Süzüme aldığım çerçevelerin hepsi tam sırlı.

Yarı yarı sırlı olanları dahi almadım onları sonra süzmeyi düşünüyorum. Ya sırlasınlar yada açık gözleri aşağı indirsinler. Keyifleri bilir.

Zaten süzmekte geç kalma belirtisi olarak arılar ballı çerçeveleri oyup yavrulamaya başlamış. Haliyle ballıklardaki yavrulu çerçeveleri de süzmedim,onları da sonra süzerim inşallah!

İşin en kötü tarafı nedir? Kovanları bir kez daha süzmeyi düşündüğüm için varroa mücadelesine başlayamıyorum. Ne yapacağım bilemedim.
Kovanlarda daha önce varroa görüyordum zaten; şimdi güzel güzel çoğalırlar!

Bal durumunu fazla beğenmedim. Gerçi beklediğim bir durumdu.Bu yıl arılarımın çevresinde ayçiçek tarlası çok az. Nektar olmayınca istediğin kadar arı olsun ne fayda. Ayrıca ballıklara tamamen sıfır petek verdim. Eski peteklerin hepsini erittim. Buna da şükür. Allah bereket versin:)

Bu arada üzerinde oldukça emek harcadığım küçük bir kutum vardı. Anası bu yılın anasıydı, durumu da fena değildi. Tatildeyken bal stoğu bitmiş. Ver elini kovanı terk etmiş gitmiş. Üzüldüm doğrusu. Ellere gitti diye değil; dışarıda yaşayamaz ölürler diye!!!

Arılara uzun süre bakmayınca maskenin üstüne yavru örümcekler yuva kurmuş. Bunlar dantel gibi ağa ören dış mekan örümcekleri. Şansları yaver giderse büyüklükleri abartısız “badem” kadar olacak:)

Şu an minicikler! Kozadan yeni çıkmışlar. (Anneleri onlara ağadan güzel bir koza yapar, içine yüzlerce yumurta bırakır. Yavrular yumurtadan çıkınca kozanın ipliklerini yiyerek beslenir; hem de gelişimini tamamlar. En sonunda patlama şeklinde kozanın içinden çıkar ve etrafa dağılırlar)

Salkım domatesleri iyice yüklenmiş. Dalları yerde sürünüyor.

Pembe domatesler güzel olmuş.Ama sıcaktan yapraklar haşlanma noktasında.

5 yıldır açmasını beklediğim bir kaktüsüm vardı.

Sonunda açtı. Muradıma erdim:)

Bunlarda benim ufaklıklar.Hızla büyüyorlar.

Küçük ve Annesiz Olmak!

2010-07-08T21:16:00.001+03:00

Bugün 8 temmuz!
Saat 4.30 da (sabah ezanında) başlayan yağmur yaklaşık 10 saat boyunca yağdı. Hava buz gibi olmuş. Sanırsınız sonbahar yağmuru.
Buğdaylarımızı dün biçtirdik inanırmısınız. Allah yardım etti !Bir de biçemeseydik vay halimize:)

Hal demişken; bizim halimiz çok şükür iyi! Birde başına olmadık işler gelenler var.
Geçen aylarda bir kedinin yavrularını baba kedilerin boğduğunu yazmıştım. Bugünde bir anne kedinin bilinmeyen kişilerce ortadan kaldırılması ve yavrularının yetim kalmasını yazacağım.

Bizim bahçemizde birkaç tane kedi dolaşır. Hiçbirini biz elimizle almamışızdır. Genelde sokağa atılan kedilerdir. Bahçe müsait olunca biz onlara ses çıkarmayız;kışın günde iki defa besleriz; geri kalan zamanlarda da onlar ağaçların arasında fare; danaburnu ne varsa yakalayıp kendi karınlarını doyururlar hem de bize faydaları dokunmuş olur.

Olay iki hafta önce gerçekleşti. Sabah baktığımda 2 kedinin ortada olmadığını gördüm. Kayıp kedilerden bir tanesi anne kediydi ve 2 haftalık yavruları vardı. Akşama kadar bekledim. Kedilerden iz yok!

Yavruların yerini biliyorum yanlarına gittim, gözleri daha yeni açılmış. Oldukları yerde yuvarlanıp duruyorlar. Yavrular tam 6 tane. Üstelik 12saattir açlar. Hemen bir şeyler yapmalıydım yoksa açlıktan öleceklerdi.
Yağsız paket süt getirdim; tabağa koydum. Ağızlarını değdirmeye çalıştım . Hepsi boğuldu. Bu iş böyle olmayacaktı. Biberonla süt vermem lazımdı ama nasıl? Bunlar ne oğlak ne buzağı! Küçücük hayvanlar!

Bir kolonya şişesi vardı. Ağzındaki delik çok küçüktü. Bu şişe işimi görürdü. Çünkü şişeden süt hızlı akmamalıydı yoksa yine boğulurlardı.

Ama yavru; sütü sert yerden ememez; ağzı yara olur. Aklıma serum setindeki lastik geldi. Kauçuk mudur nedir? Onu çıkardım bir kenarını da yavrular daha rahat emsin diye hafif verev kestim.

Son olarak ;yavru emerken sütün şişeden boşalması için, kolonya şişesinin üzerine iğneyle bir hava deliği açtım.

Yavrular bir iki itiraz etti ama sütün tadını alınca karınlarını doyurdular.

Yavruları emdikleri kadar sütle; sık beslemem gerektiğini düşündüm. Günde 4 kez; 6 yavruyu tek tek besledim.
Her gün yaklaşık 800 gr süt içtiler.

Bu gün yavrulara annelik yaptığımın tam iki haftası oldu. Bu görüntüleri yeni çektim. Bunlar büyümüş halleri:) İki elimde sütlü oluyor ve süt emmek için öyle yarış yapıyorlar ki fotoğraflarını çekmek aklıma bile gelmiyor.
Nihayetinde ilgilenilecek 6 yavru;bir biberon ve benim iki elim var:)

Bu en küçük yavrumuz!En nazlı olanı!

Bu da maşallah en afacanı!

Karnı doyunca yattığı yerden emiyor:)

Bu günlerde yeni yeni oynamaya başladılar.Birbirlerini ısırıyorlar. Gönlüm isterdi ki annecikleri yanlarında olsun. Yavrularını yalasın; emzirsin; onlara fare yakalasın; kuş yakalasın getirsin, koca adam oluncaya kadar yanlarında olsun.

Ama olmadı. Kedilerden 2 haftadır haber yok. Birilerinin onları öldürdüğüne eminim. Çünkü aynı anda iki yetişkin kedinin ortadan kaybolması mümkün değil!
Yavrulara her baktığımda anneleri olmadığı; anne sütü içemedikleri için içim sızlıyor . Bu kandil gününde de kedilerimi ortadan kaldıran, yavrularını ölüme terk eden insanları Allah’a havale ediyorum.

Kandiliniz kutlu olsun; umarım dualarınız kabul olur!

Yalancı Portakal

2010-06-30T02:40:00.002+03:00

Dün çiçekçiye uğradım ne var ne yok diye!Bu aralar uğrayamamıştım.
“Nerelerdesiniz? Geç kaldınız; biz sezonu bitirdik” demesin mi? (Çok sık uğradığım için tanışıyoruz kendileriyle:)
Bütün çiçekleri ya satmışlar yada sıcaktan öbür tarafa gitmiş çiçekler! Satıştaki gülleri son olarak budayıp; pazar günü denize gidiyorlarmış:)

Durun yahu! dedim. Siz sezonu bitirdiniz ama bana henüz yeni başlıyor ! Daha yazın geldiğini bile doğru düzgün anlamadım ben!
...........................
...........................
...........................
Bu yıl hava güzel gitti, bahar yağışlıydı. Kırlarda çiçekler vardı ki ; arılar bahar balı topladılar. Her yıl böyle olmuyor. Çok şükür 2 oğulla bahar dönemini atlattık.

Bölme yapmak kesinlikle istemediğim bir şey; bu yüzden bazılarına 2. ballıkları koydum.

İyi ki ;önceki senelerden kendi yaptığım ballıklar vardı. Ama çerçevelerim yetersiz kaldı.
Bende çerçeve arayışına girdim.
Geçen sene bir abimiz hatır için bana da çerçeve yapmıştı sağolsun. Bu yıl oldukça meşgul!
Rahatsız etmek istemedim açıkçası; ayıp olurdu.

Forumlar bloglar ne işe yarıyor? Her gün yeni bir şeyler okuyoruz:Kovan yapılır çerçeve yapılır diye. Bende öyle yaptım. Çerçeve sipariş ettim. Çerçeve ölçüleri adres falan filan verdik. Elbette önce parayı yatırmanız lazım. Cimri değilim ama ; 3 kuruş para için bankaya 10 lira havale parası vermek inanın sinirime dokundu.

Eğer posta havalesi olsaydı 4 lira ücret ödeyecektim. Parayı mektupla gönderseydim 1 liraya giderdi herhalde. Ama şimdi insanlar illaki bankayla iş yapıyor. Bankalarda sizi sömürüyor. Eee bedava hizmet yok öyle!
Bereket versin kargo firmasıyla anlaşmaları varmışta 8 lira gibi bir şey tuttu kargo.

Çerçeveler geldi ama alt çıtaları da bana ıslak gibi geldi. İlkin onları ızgara gibi dizip bir hafta kurutmaya çalıştım.Belki birşey olmayacak ama!

Sonrasında koli bandıyla sarıp gölgede biraz daha kuruttum.

Çoğu zaman kereste yada tahta aldığımız zaman ıslak ağacı biçip verirler. Senin 3-4 metrelik kalası ızgaralı dizmeye imkanın olmaz. Ya onları üst üste dizer tahtanın küflenmesine sebep olursun yada dağınık bırakır tahtanın atmasına sebep olursun. Bu yüzden tahtanın atması bende fobi olmuş. Hatta geçen gün araba garajı için çam kerestesi aldıkta hala kurumasını bekliyoruz.

Neyse bu arada çerçeveleri çakmaya da elim varmıyor bir türlü.

20 gün sonra nihayet vakit bulup çakabildim. Çok güzel oldular. Daha önce ıhlamur çerçevem olmamıştı. Çivi çok yumuşak şekilde tahtaya giriyor. Ama aynı şekilde çivi rahatça sökülüp çerçeve gevşer mi bilemiyorum.
Örneğin karaağaca çivi çok zor girer. Karaağaçtan biçilen bir kalasa çakın çiviyi sonrada sökmeye çalışın; sökebiliyor musunuz bakalım?:)
Telleme petekleme falan derken çerçeveleri tamamlayıp kovanların eksikleri kapadım inşallah!

Yaklaşık bir ay önce aşırı sıcaklar geldi. 40 küsür derece olmuştur hava!Baharda bize bal veren bitki örtüsü haşlandı gitti. Geçmiş olsun! Sonrasında birkaç haftadır kapalı ve serin; zaman zaman yağmurlu bir hava!

Buğdaylar biçime gelmesine rağmen biçemedik. Bekliyoruz bakalım. Ayçiçek tarlaları bir iki gündür açmış. Tarlaya su basıpta buğdayın çürüdüğü yerlerde geçen seneden dökülen ayçiçekler çıkmış ve onlarda çiçek açmış! ! Arılar hararetli şekilde çalışıyor. Kimi zamanda bugün olduğu gibi sağanak yağmura yakalanıyorlar. Yağmur ayçiçeklerin nektarını yıkar mı ?

Güneşli hava ve yağmur yağıyor!

Sonrasında gökkuşağı!

........................

.......................
Geçen yıl; uslu arılardan bende alıp denemek istiyordum! Nasip olmadı.
Ama Allah için söylemek gerekirse maşallah benim kızlar bu yıl beni bir kere bile sokmadı. (dilimi ısırıyorum) Oldukça uslular. Havadan mıdır? Sudan mıdır bilemedim! Gerçi; maskem her daim üzerimde, ama olsun yinede uslular:)

Sağda solda nektar olsa bile bölmeler kendine bakamıyor! Ama ben onlara bakarım.

Geçen yıldan kalan petek ballar besleme kutularına.

Sonuçta bal da sizin, arı da! Kaybedilen birşey yok!

Gelsin yavrular!Yavru demişken; polen kutularına bu günlerde yoğun varroa dökülüyor! Bazıları "kovanımda bir tek varroa yok" diyor ya; bende var açıkçası.
Erkek yavrular çıkınca kovanlarda varroa patlaması yaşandığı bir gerçek!Ayçiçekler de hayırlısıyla gelip geçsin mücadeleye başlarız inşallah!

Bu maklora yada yalancı portakal ağacı ! Görüntüler Mayıs ayının sonundan!

Abim bunun tohumunu okuldan getirmişti. İTÜ Ayazağa kampüsünden. O zaman adını bilmiyordum. Böyle portakal büyüklüğünde top gibi bir meyvesi vardı. Ben onları ektim. Fideler çıktı. Sonrasında fidelerim ağaç oldu. 7 tane ağacım var. İlk olarak geçen yıl birkaç çiçek açtı. Ama bu yıl tam anlamıyla açtı. Arılar bu değişik çiçekleri çok sevdi. Sarı polen alıyorlar.

Yeşili ve yaprağı çok güzel bir ağaç. Bir kusuru çok acayip dikenleri var. Elinize daldı mı canınız çekiliyor:)

Uzaktan görünümleri bu şekil.

Kediler bazı ağaçları tırmalamayı çok sever! Yalancı portakalıda fena halde tırmalıyorlar. Bende genç ağaçların gövdesine çuval doluyorum. Böylece o ağacı tırmalamaktan vaz geçiyorlar:)Yoksa ağaca tırmıklarıyla zarar verebilirler!

Yine geçen yıl aldığım bu sarmaşık çiçek açtı ki; illaki göstermem lazım.

Çok özenle yaratılmış kırmızı beyaz bir çiçek!Kışın yaprak döktü; bende onu iyi bir budadım:) Ve şimdi çiçek açtı. Adı Clerodendrum Thomsoniae. Naz yapmayan ışığı seven fevkalade zarif bir çiçek...

Bahar Balı!

2010-05-27T00:59:00.002+03:00

29 nisan. Arıları o gün kontrol etmiştim. Saat 2 civarı arılar karışıyor. Evet ilk oğul geliyor ama nereden. Konmuyor da; arılıktan bayaca uzaklaştı. En sonunda kondu. Birkaç avuç bir şey.

Bu da nereden çıktı?

En son yalancılamış kovanı silkmiş ve ana yapmaları için yavrulu çerçeve vermiştim.
"Anası olmayan kovanda bile 2 meme bırakın yoksa kazara oğula gidebilir" derler ya; doğruymuş!

Kovanda 8-10 tane meme vardı; ama bende üzerine titriyorum; dedim hiç rahatsız etmiyim; istedikleri anayı kendileri seçsinler bir şey olmaz:)
Zaten 2 çerçeve olan arı bölündü mü sana ikiye:)

Hani bazı çocuklara “biz seni istememiştik ama kazara doğdun" derler ya; garipte böyle boynunu büker söylenenleri dinler; işte bizim küçük oğulda istemeden oldu ama çok şeker oldu:) Büyük kovana fazla gelecekleri için küçük kutuya aldım. Kutunun eski sahibinden kalan kabarmış birkaç çerçevede verdik:)

Kendini toplayınca bomba gibi olacak inşallah!

Bu zamanlar kovanlara kulağımı yapıştırıp bir müddet dinlerim: “Ne var ne yok atladığım bir şeyler var mı?” diye. Evet atladığım bir şeyler varmış. Birkaç kovanda meme bozma çalışması yapmış ama birkaç memeyi bozmayı unutmuşum.

Nereden biliyorum? İki kovanın anaları içeriden vak vak diye; gençlerde ti ti diye bağırıyor da ondan:)

En azından bu iki kovanda oğul bekleyeceğim bu da bir şey! Haberli olması habersiz olmasından bin kat iyidir! Hatta anneme de dedim; iki kovan oğul verecek diye!

Evet; oğul konusunda da şunu söylerler: “ Kovanın anası oğul memelerinin kapandığını gördüğü gibi kovanı terk eder”
Benim arılarım öyle yapmıyor! Günlerdir bekliyorum analar kızlar hep beraber içeriden bağırıyor ama oğul çıkmıyor!

Nihayet 5 mayıs kovanlardan biri oğul verdi.
Oğulu aldık.

Askerlerin maşallahı var; hepsi bir hizada duruyor:)

3 çerçeve rahat sardı!

Asıl kovanı açtım ve gördüğüm bütün memeleri bozdum. Buna rağmen kovanın içinde birkaç tane yeni ana sesi duyuyordum. Şükürler olsun ki bu kovan bir daha oğul vermedi!

Diğer kovanım ise birkaç gün bağırdı ama hiç oğul vermedi! Sanırım anasından memnun değildi sorunu kendi aralarında hallettiler. Demek ki kovanın bağırması illaki oğul verecek anlamına gelmiyor! Belkide diğer analara karşı bir boy gösterisidir?

..................................

6 mayıs hıdrellez. Adet yerini bulsun diye ısırgan yemeğimizi yaptık . Isırganın kokusu ağır; kurbağa gibi:)

Ben ancak sarımsaklı yoğurtla yiyebildim:)
.........................
Bu yıl dışarıda nasıl bir kavak tohumu uçtu ki bilemezsiniz. Sanırım havanın kurak gitmesinden dolayı her taraf pamucuk olmuştu!
Yine böyle; havada pamucukların olduğu bir gün arılara baktım; sonrada topladığım birkaç avuç polenin içindeki çöpleri üfledim. Hangisi tetikledi bilmiyorum.
Normalde benim öyle pek bir şeye alerjim yoktur! Ama… ben nasıl hastalandım.Hapşur hapşur hapşur. İçim dışıma çıkacak. Burnum nasıl akıyor. Burnumu silerken bir top tuvalet kağıdı bitirmişimdir. Hadi onu atlattık derken;

Anneler günüydü; hiç unutmuyorum ki nasıl unutayım. Baktım boynuma bir kene yapışmış. Ben kaplumbağadan bile kene toplayan adamım; ondan mı korkacam tuttum çıt diye kopardım keneyi. Hatta kenenin ağzında benim bir parça “pembe derim” kalmıştı. Buraya kadar sorun yok.

Bunu anneme bile söylemedim ki bana bir sürü laf eder: “Hayvanlarla haşır neşir oluyorsun üstüne kene bindiriyorsun diye:) Ama abime söyledim ne olur ne olmaz. Kırım Kongo falan olmayalım Allah korusun!
Bekliyorum ateş yok kızarıklık yok. 3 gün geçti. Sebepsiz karnım ağrımaya başladı. Abim diyor götüreyim acile. Yook diyorum gitmem. Birde haberlere manşet olamam:

“ Cahil Vatandaş boynundaki keneyi koparmış” falan diye. İnan olsun 4- 5 gün karnım ağrıdı. Sonunda geçti.

Ama bu arada da; hani başıma bir şey gelirse? korkmadım desem yalan olur.
Diyorum bana bir şey olursa arılarımı satarlar artık. Bloglarda duyuyoruz ya; ölen insanların arılarını satıyorlar. Evde benden başka arıyla ilgilenen yok ki!
Vasiyetimi de yazacaktım ama malım mülküm olmadığı için vazgeçtim:) Ölüm korkusu kötü bir şey; Allah hastalara acil şifalar versin!

Yaban gülleri muhteşem derecede çiçek açtılar! Boyları 2 metreye yakın!

Arılar polen için birbiriyle yarışıyor;

Bu kovanım bir avuç arıdan çoğalan junior kovanım!

Allah nelere kadir! Bir zamanlar ben ona bal verirken şimdi o bana veriyor.

Normal bir ballığı var; ve üstündede yarım ballık! Çerçevelere bal doldurmaya başladı. Al sana bahar balı!

Maşallah! Bu çerçeveler ablamlara hediye gidecek inşallah!

Ben daha tatmadım. Zaten ben yetiştirdiğim meyveleride pek yemem! Benim için seyretmek çok daha zevkli:)

Bu da aynı kovanın normal ballığı!

Daha birkaç sene önce matkapla delik açmıştım ballıklara!

Ben bulmadım; bloglarda görmüştüm; arıların balın suyunu uçurmasına yardım ediyormuş bu delikler. Şimdiye kadar propolisle kapalı duruyordu. Geçen gün baktım arılar delikleri açmış dışarı çıkıyorlar. Demek ki gerçekmiş. Arılar istedikleri zaman havalandırma deliklerini açıyorlar! Arılarla ilgili her an yeni birşey öğreniyorum ve bunu kendi gözümle görüyorum ya... çok hoşuma gidiyor:)

Gerçi bu yıl arılarla çok fazla vakit geçiriyormuşum ve bu durum annemin hiç hoşuna gitmiyormuş:)Öyle söyledi!

Bu kovanda ballıktaki çerçevelerin yarısına bal koymasına rağmen oğula niyetlendi! Bu yıl oğul vereceklere engel olmuyorum. Nasıl olsa engel olmak mümkün değil. Zaten oğula niyetlenen bütün kovanların anaları 2-3 yaşında!O halde anasını değişmesinde ne yapsın!

Evet 24 mayısta bu resimdeki kovanda oğul verdi. Yaşlı anaları dışarı gönderiyorlar. Bende arkadan memeleri temizliyorum.

Hamdolsun ikinciye oğul veren kovanım olmadı şimdiye; bundan sonrada olmasın.

Zebra çatal kuyruklu kelebek! Herşey normal gözüksede kanatlarında doğuştan bir anomali var!

Müge 'lerimiz açtı! Mügenin kendine ait güzel bir kokusu var. Çiçekçi bunları eski bir bahçeden sökmüş. Bizede nasip oldu. İnce yumruları var ve kışın toprakta donmadı ki bu harika!

Mayıs ayında açan çiçeklerimiz; Filbahri ;

Kartopu çiçeği ;

Akasyalarımız;

Aynısefa (nergis);

Mor zambaklar;

Kaliforniya gelinciği;

Gelincikler;

Çiçekleri seyretmesi güzel ama bakması zor; hele bundan sonra sıcaklar bastırınca iş daha da zor olacak! Bakalım hayırlısı.

Başka Bahara Kaldı!

2010-04-27T18:22:00.000+03:00

Meyve ağaçlarıyla oldukça haşır neşirim! Ancak eriklerde şimdiye kadar görmediğim bir şeyle karşılaştım;siz de karşılaşın istedim;

Bir ağaçta da değil birkaç erik ağacında aynı durumu gördüm.
Ağaçlara ilaç ; suni gübre hormon falan vermiyorum: Hani hormonlu erik değil yani:)
Benim düşünceme göre bunlar hibrit meyve! Anneleri erik ama büyük ihtimalle babaları badem:)

Tozlaşmalarına sebepte arılar olabilir! Hani meyveleri şu günlerde bayaca büyüdü bildiğimiz badem kadar oldular. Ama yemeye kalktığım zaman hem meyveler kekremsi (yani acımsı); hem de meyvelerin içinde çekirdek yok!!!Bakalım devamında ne olacak?

Kuluçkalıkta 9 çerçeve çalışırsan olacağı budur! Erkek yavruları doldurmuş; kesildi!

Dağılmaları için kovanın üstüne koydum.

Kat verdiğimiz kovanlar; çuvalların arkasına dalakları indirmiş! Ben çerçeveydi petekti uğraşırken olacağı budur. Geçen seneden 5 kilo kadar peteğim vardı onları kullandım. Daha sonra yeniden almam gerekiyor.

Gittim sordum: Kilosu 20 lira! Aferin!!!
Notlarıma bakıyorum: Geçen sene ham peteğin kilosu 15 liraymış; bu ne hız! Beğenmezsen alma! Mecburen alıyorum yapacak birşey yok!
Markası ne derseniz: Muğla petek! Geçen senede Muğla petekti.

Aslında aklımda olan bir şey vardı ama hayata geçiremedim: Bu ham petekleri bizzat firmaların elinden alsak bize perakende satış yaparlar mı ; kargoyla kaça gelir! Anlaşmalı oldukları kargo firmaları var mıdır ?
Sonuçta kilosu 20 liradan daha ucuza gelir mi?

Neyse; dedim ya başka bahara kaldı!

Geçen aylarda marangoz arıdan bahsetmiştim! Mor salkım çiçeğine özellikle bayıldıklarından!

İşte bu mor salkım ! Fevkalade güzel bir çiçektir! Marangoz arılar birbirini kovalıyor! Ama bir tane bal arısı uğramıyor!

Ayva çiçek açtı, yaz mı gelecek?
Gönül bu sevdadan vaz mı geçecek?

..............................

..............................

Bu arada annem: “Bir soğan alamadın, ekemedik” diye başımın etini yiyordu. Soğan dediysek arpacık!
Annem köyde doğmuş büyümüş. Soğan mutlaka ekerlermiş. Bizde illaki birkaç kilo ekeriz adet yerini bulsun diye.
Çarşıya bakıyorum arpacık satan dükkanlarda soğan falan yok. En son birisine soruyorum: Ben arpacık alıcam ama bulamıyorum?
Kardeşim; diyor: Bu yıl piyasada arpacık çok azdı; kilosunu 1o liraya satıyorduk o da kalmadı bitti!
........................
Geçen sene 5 kilo arpacık almıştım. Kilosu 5 liraydı ! Peh peh! Bir yaşıma daha girdim.

En son pazarda tezgahın üzerinde 20 kilo kadar arpacık görüyorum! Kilosu kaç lira: 15 lira!!!

Vay anasını karaborsa!!! Anneme alıcam diye söz verdim! İllaki almam lazım!

Bir kilo arpacık alıyorum! Pazarın en pahalı ürünü elimde:) Ne günlere kaldık! Soğan bu yahu!

Sonrasında başka bir tezgahta bildiğimiz yemeklik soğanlar var! Normal soğanı 4liraya; “Erkek soğanları” kilosu 2 liraya satıyorlar! ( erkek soğan: ektiğin zaman içinden bir kamış çıkarıp tohum yapan soğandır; hatta bu kamışların kavurmasını yaparlar:)
4 kiloda erkek soğan alıyorum!

Erkek soğanları ekersin yapraklanınca yeşil soğan olarak yersin:)Yani ben öyle düşündüm!

Ama hızım kesilmiyor ! Sinir oldum; soğana kafayı taktım!
Tohumcuya gidip bir pakette soğan tohumu alıyorum. Bizde soğan tohumuna kara tohum derler:) Tatlı sarı soğan tohumu ; paketi 4 lira! Adam gibi yetiştirsen içinden kaç kilo soğan çıkar biliyor musun! Arpacık arpacık diye elalemin nazını hiç çekmezsin!

....................................

Arılar polensiz kalmasın diye şimdiye kadar hiç polen toplamadım. Hani öyle çok polen geldiğini de görmedim. Ama bu yıl peteklerde polen blokesi oldukça yoğun. Bende arıların iyiliği için polen tuzaklı olanları açtım.
Ama tamamen tuzağa yönlendirmeye kıyamadım. O yüzden hem alt hem üst giriş açık!

Maşallah afacanlar o kadar akıllı ki! Önce bir tuzağa tosluyorlar sonra gerisin geri çıkıp normal girişten giriyorlar:)

Ama arada benim gibi saf olanlarda yok değil! İşte bunlar saf arıların düşürdüğü polenler!Onlarda akıllansın bak tuzaktan geçiyorlar mı!

Gün sonunda 3 kovandan aldığım polen 50 gram var yok:)
4 yıllık arıcılık hayatımda ilk kez polen topluyorum. Çok heyecan vericiymiş yahu!!!

Kovanlarda erkek arılar var ; bende bir tanesini yakaladım. Boya kalemimi deneyeceğim:) Böyle karnından değil göğüs kısmından tutuyorum. Hani ilerde ana boyayacağız ya:)Nasip olursa!

Sürtüyorum boyamıyor; kalem yeni ! Sonradan elime birkaç kez sürtünce boya akmaya başladı.

Pekte yakışıklı oldu canım;hem tombul hem yakışıklı:)
Bu haliyle kırlangıçların daha fazla dikkatini çekeceği kesin!!!